Τα χάλια μας, έτος 2008

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Γίνομαι βαρετός, αλλά θα επανέλθω στα ίδια, γιατί η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο!

Ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, ο Υπουργός Τουρισμού, η κυβέρνηση γενικότερα, θέλουν να υπάρχει θαλάσσιος τουρισμός, ναι ή όχι? Και το θέλουν για όλους, ή για τους «φίλους» τους μόνο?

Πως θα προχωρήσει αυτή η υποτιθέμενη «βιομηχανία» της χώρας μας, με τέτοια γραφειοκρατία και με καθημερινά προβλήματα? Ποιος λογικός άνθρωπος θα επενδύσει χρήματα στην Ελλάδα, χωρίς μαρίνες, χωρίς υποδομές, και με τέτοιες δημοσιουπαλληλικές πρακτικές?

Καθημερινά, στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, υπάρχουν φωνές, εντάσεις, καυγάδες διότι οι αρμόδιοι αδυνατούν να καταλάβουν ότι δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει το σύστημα εάν δεν γίνει μια ανεξάρτητη υπηρεσία του ΥΕΝ που να ασχολείται με τα θέματα του θαλάσσιου τουρισμού. Και πάνω απ όλα με ανθρώπους με γνώσεις επί του θέματος, και με διάθεση να εργαστούν, όχι δημοσιουπαλληλίσκους με το μάτι στο ρολόι τι ώρα θα σχολάσουν κάνοντας τα λιγότερα δυνατά.

Σήμερα, 5/6/2008 είχαμε το πιο ακραίο φαινόμενο, ενώ υπήρχε κόσμος μαζεμένος στο Υπουργείο που περιμένει 10 και περισσότερες ημέρες για να πάρει την άδεια του σκάφους τους, η τμηματάρχης κυρία Καραβία ανακοίνωσε πως δεν θα πάρουμε καμία άδεια, γιατί με εντολή του Υπουργού θα εξυπηρετηθεί εκτός σειράς προτεραιότητας κάποιος κύριος Βασιλάκης, υποθέτω πως είναι ο πρόεδρος της ΕΠΕΣΤ, εκτός κι αν είναι ο άλλος, ο γνωστός επιχειρηματίας...
Μας προέτρεψε να κάνουμε τα παράπονα μας στον ίδιο τον Υπουργό, και αυτό κάνω τώρα!

Άλλωστε, έχω προσωπική εμπειρία, όπου με εντολή του πρώην υπουργού κυρίου Κεφαλογιάννη, κάποιος προσωπικός του φίλος δεν έλαβε απλώς επαγγελματική άδεια αυθημερόν, αλλά μέσα σε μια ημέρα νηολογήθηκε το σκάφος του, επιθεωρήθηκε ως εκ θαύματος από τον αρμόδιο Νηογνώμονα με όλα τα σωστικά και με τα σχετικά πιστοποιητικά και προγραμματισμό των τηλεπικοινωνιακών οργάνων με τον αριθμό νηολογίου, ΔΔΣ, mmsi κλπ που πάρθηκαν την ίδια ημέρα, και τελικά, την ίδια ημέρα (επαναλαμβάνω), έλαβε και την επαγγελματική του άδεια!!! Μια μέρα που για άλλους κρατάει πολλές εβδομάδες!!!
(τα σχετικά έγγραφα είναι στην διάθεση όποιου ενδιαφέρεται...)

Άρα, την πιστεύω την κυρία Καραβία, όταν ισχυρίζεται πως ακόμα και αν επιθυμεί να ακολουθήσει κάποια σειρά προτεραιότητας, με άνωθεν εντολή όλα αυτά πάνε κατά διαβόλου!!!

Για να εξηγούμαστε, εάν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη, αυθημερόν παίρνεις μέχρι και επαγγελματική άδεια, και ναυλώνεις το σκάφος σου αμέσως, ενώ όλοι οι υπόλοιποι, πρέπει να υποστούμε το μαρτύριο της αναμονής 30-40 ημερών για να ολοκληρωθεί η διαδικασία νηολόγησης, επιθεώρησης, έκδοσης αδειών και πιστοποιητικών, και τελικά αφού όλα είναι έτοιμα, μπορούμε να θαυμάζουμε τα σκάφη μας να λικνίζονται στο λιμάνι, να περιμένουμε περί τις 10 ή και περισσότερες ημέρες για να πάρουμε την πολυπόθητη άδεια για να νοικιαστεί το σκάφος μας.

Πριν από 2-3 χρόνια, για να ιδρύσεις μια ΝΕΠΑ ήθελες 5-6 ημέρες, τώρα θέλεις 15 ημέρες τουλάχιστον.
Πριν 2-3 χρόνια, ήθελες 1 το πολύ 2 ημέρες για να πάρεις την νηολόγηση, τώρα θέλεις 4-5 ημέρες μες το νερό.
Πριν 2-3 χρόνια ήθελες 1-2 ημέρες για να πάρεις την επαγγελματική άδεια, τώρα 10-12 ημέρες.
(μιλάμε για εργάσιμες ημέρες, χωρίς συνελεύσεις, χωρίς Πρωτομαγιές, χωρίς στάσεις εργασίας, χωρίς απεργίες της ΔΕΗ, κλπ)

Έτσι θα αναπτυχθεί ο Τουρισμός και έτσι πατάσσεται η γραφειοκρατία, που έχω βαρεθεί να ακούω ότι κάποιοι υποτίθεται ότι την πολεμάνε?

Προχθές, η Εφορία Πλοίων αρνήθηκε να κάνει έναρξη σε κάποια ΝΕΠΑ, διότι μέτοχοι και νόμιμος εκπρόσωπος είναι αλλοδαποί (κοινοτικοί)
Η δικαιολογία τους?
Να ζητήσετε να βάζουν Έλληνα νόμιμο εκπρόσωπο, διότι τους ξένους τους ψάχνουμε και δεν τους βρίσκουμε!!!

Μετά από την παρέμβαση του δικηγόρου, δέχτηκαν να κάνουν την έναρξη, φυσικά, διότι αυτό που προσπάθησαν να κάνουν είναι 100% παράνομο.
Φυσικά, γραπτώς ποτέ δεν παρανομούν, πως να αποδείξουμε την παράνομη πρακτική τους που γίνεται προφορικά? Να κυκλοφορούμε με κρυφές κάμερες?

Μεταβίβαση σκάφους στην Ραφήνα, έχουν κατατεθεί όλα τα δικαιολογητικά από τις 29 Μαΐου, και σήμερα (5/6/2008) μας είπανε από την αρμόδια υπηρεσία, πως ο μοναδικός υπάλληλος που ασχολείται με τα θέματα αυτά είναι σε άδεια, και θα γυρίσει μετά τις 12 Ιουνίου!!! Το μαγαζάκι έκλεισε!!!

Είναι δυνατόν? Κι όμως είναι!!!

Στην Ρόδο και στην Σάμο, για να πάρουμε μια βεβαίωση από την ΔΟΥ έπρεπε να το παλεύουμε πάνω από ένα μήνα... Μας έλεγαν ότι δεν προβλέπεται... Τελικά τις εκδώσανε τις βεβαιώσεις? Αφού δεν προβλεπότανε, γιατί τις εκδώσανε?

Τι θέλετε? Βιομηχανία Θαλάσσιου Τουρισμού?
Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε?

Μια ΝΕΠΑ εταιρεία, οφείλει να αποδείξει πως έχει αποκτήσει σκάφος... Ναι αλλά πως ξέρουν οι αρμόδιοι ότι δεν πουλήθηκε?
Το πιο απλό, θα ήταν να ζητηθεί από τα αρμόδια λιμεναρχεία, να ενημερώνουν την αρμόδια υπηρεσία του ΥΕΝ όταν υπάρχουν αλλαγές στην κυριότητα ενός σκάφους που ανήκει σε ΝΕΠΑ εταιρεία. Άλλωστε, τα αρμόδια νηολόγια, έτσι κι αλλιώς στέλνουν σχετικά σήματα σε διάφορες Υπηρεσίες. Αυτό όμως δεν συμβαίνει για τις ΝΕΠΑ!!!

Γι αυτό, κάθε 6 μήνες, μας ζητάνε να πάμε πιστοποιητικό κυριότητος από τα νηολόγια. Η απλή επίδειξη του Εγγράφου Εθνικότητος επίσης δεν αρκεί!!!
Με αποτέλεσμα, επιπλέον εργασία στα νηολόγια, έχουν που έχουν τον φόρτο εργασίας, να βγάζουν για τόσες ΝΕΠΑ και βεβαιώσεις, έτσι για να βραχυκυκλώνει το σύστημα και να ταλαιπωρούμαστε όλοι μαζί!!!
Έτσι, μια απλή βεβαίωση που μέχρι πέρυσι την παίρναμε σε λίγα λεπτά της ώρας, τώρα σημαίνει να πάμε πρώτα από να νηολόγια, να κάνουμε σχετική αίτηση πληρώνοντας 20 ευρώ, να περιμένουμε 4-5 ημέρες εάν είμαστε τυχεροί (και φυσικά δεν έχουμε μπάρμπα στην Κορώνη που να γίνει Υπουργός Ναυτιλίας), και μετά να κάνουμε αίτηση στα μητρώα, και να περιμένουμε και σε αυτούς 2-3 ημέρες, διότι από την πολύ γραφειοκρατία και τις διαδικασίες, έπηξαν κι αυτοί...

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Δυστυχώς αυτά που περιγράφω είναι λίγα, υπάρχουν και χειρότερα...
Λέω ανάκατα ότι θυμάμαι.

Κάποιος ταλαίπωρος (θα υπάρχουν κι άλλοι, εγώ όμως δεν τους γνωρίζω) δραστηριοποιείται στην Χαλκίδα. Εκεί, το λιμεναρχείο τους υποχρέωσε να χρησιμοποιούν έναν τύπο ναυλοσυμφώνου στα Ελληνικά. Ο «δικός μου» ζήτησε εδώ και ενάμιση μήνα να ανανεώσει την επαγγελματική του άδεια, και το Υπουργείο ζήτησε να δει κάποια ναυλοσύμφωνα στα πλαίσια του ελέγχου... Οι αρμόδιοι, έκριναν πως ο τύπος του ναυλοσυμφώνου δεν ακολουθεί το πρότυπο που αυτοί εγκρίνουν, και δεν θεωρούν την άδεια για την επόμενη πενταετία, γιατί κατά την γνώμη τους, πρέπει να πάμε πίσω στο λιμεναρχείο της Χαλκίδας και να αντικαταστήσουμε σήμερα, με παλιές ημερομηνίες, τα έντυπα που θεωρούν άκυρα!!!

Λες και φταίει ο πλοιοκτήτης, που η Χαλκίδα δεν ήθελε τους όρους του ναυλοσυμφώνου στα αγγλικά, και έκανε δικιά της περιληπτική μετάφραση.

Λες και δεν πραγματοποιήθηκαν οι ημέρες ναύλωσης, ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να ναυλώσει το σκάφος του φέτος, μέχρι να ξεκαθαρίσουν το πρόβλημα με το λιμεναρχείο της Χαλκίδας. Ποιος θα αποζημιώσει αυτόν τον άνθρωπο που έχασε ήδη ναύλα, και αναγκάστηκε να ακυρώσει και τα επόμενα μην γνωρίζοντας πότε θα ξεκαθαρίσει το θέμα?

Φυσικά, μπορείτε να φανταστείτε πόσοι καυγάδες, πόσες συζητήσεις, πόσα μπρος πίσω... Ίσως αυτό να εξηγεί τον «φόρτο εργασίας» των υπαλλήλων του ΥΕΝ.
Καταλαβαίνεται πως η ημέρα τους περνάει με καυγάδες, με δικαιολογίες στον κάθε ένα διαμαρτυρόμενο για το πότε θα είναι επιτέλους έτοιμη η άδεια του, χρονοβόρα και ψυχοφθόρα διύλιση του κώνωπα από ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα τι είναι η πρύμνη και τι είναι η πλώρη, και τελικά, ο καθένας με τσατσιλίκι, προσπαθεί να πάρει την πολυπόθητη άδεια με κάθε τρόπο για να αρχίσει να ναυλώνει το σκάφος του. Άλλωστε τα ναύλα έχουν κλειστεί πολύ πριν έρθει το σκάφος, και καταλαβαίνουμε όλοι τι σημαίνουν όλες αυτές οι καθυστερήσεις και που οδηγείται ο καθένας στην απελπισία του...

Εγώ προσωπικά έχω κουραστεί πάρα πολύ από αυτήν την κατάσταση, τα καθημερινά προβλήματα της γραφειοκρατίας με έχουν βγάλει έξω από τα ρούχα μου, και αισθάνομαι ανίσχυρος να αντιδράσω, είτε σαν άτομο, είτε σαν μέλος του Δ.Σ. του ΣΙΤΕΣΑΠ. Αισθάνομαι ότι έχω αποτύχει.

Ο καθένας (τύπου Βασιλάκη) προσπαθεί να επιλύσει το δικό του πρόβλημα, χρησιμοποιώντας λυτούς και δεμένους. Η περίπτωση που έγινε πέρυσι το καλοκαίρι, με την αυθημερόν έκδοση όλων των εγγράφων φίλου του πρώην Υπουργού, είναι πραγματική, και έχω στην διάθεση μου φωτοαντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων που αποδεικνύουν αυτά που λέω. Προκαλώ όποιον αρμόδιο θεωρήσει ότι ψεύδομαι, να δεσμευτεί να ερευνήσει το θέμα, και θα του προσκομίσω εγώ προσωπικά τα έγγραφα...

Σε ποια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσαν να συμβαίνουν όλα αυτά, και κανενός να μην ιδρώνει το αυτί του? Με Υπουργό 1 ημέρα, χωρίς Υπουργό 30 με 40 μέρες? Αυτό δεν είναι αθέμιτος ανταγωνισμός του ευνοηθέντος σε σχέση με όλους τους άλλους?

Ας μην επεκταθώ στο τι γίνεται, αφού τελειώσει ο μαραθώνιος τη γραφειοκρατίας, και ξεκινήσουν τα προβλήματα από τις άθλιες έως ανύπαρκτες υποδομές της χώρας μας για την φιλοξενία των τουριστών (προβλήματα στα λιμάνια, στις μαρίνες κλπ). Εκεί τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Οι θέσεις ελλιμενισμού είναι δεδομένες και ανεπαρκείς, και κάθε χρόνο εισάγονται εκατοντάδες νέα σκάφη... Στο τέλος, πηδώντας από σκάφος σε σκάφος, θα περπατάμε πάνω στην θάλασσα!!!

Τελικά, η μόνη πραγματική ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού που εγώ βλέπω, είναι τα διάφορα mega yachts που τα κάνουν δήθεν επαγγελματικά οι διάφοροι κονομημένοι της νέας τάξης πραγμάτων της κοινωνίας μας. Στο τέλος, πάλι εμείς θα πληρώσουμε την νύφη. Όταν ο χώρος των επαγγελματικών σκαφών θα είναι κατά πλειοψηφία μαϊμού επαγγελματικά σκάφη, τότε εμείς θα είμαστε πάλι που θα υποστούμε επιπλέον διαδικασίες, επιπλέον έγγραφα, επιπλέον ελέγχους για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες.

Η απαλλαγή του ΦΠΑ, τα Τράνζιτ καύσιμα, ο μειωμένος τιμοκατάλογος για τους επαγγελματίες σε ορισμένες μαρίνες, η έλλειψη τεκμηρίων διαβίωσης κλπ είναι ο λόγος που προσελκύονται όλοι αυτοί οι μαϊμού επαγγελματίες (που τόσα χρόνια είχαν τα σκάφη τους με ξένες σημαίες), και στο τέλος, όταν το κακό παραγίνει, αυτοί που θα πληρώσουμε την νύφη είμαστε εμείς!!!

Η βιομηχανία του θαλάσσιου Τουρισμού ψυχορραγεί, και το μόνο που αναπτύσσεται είναι η βιομηχανία των μαϊμού επαγγελματικών σκαφών.


Προτείνω:
• Να ζητήσουμε άμεση ακρόαση από τον Υπουργό Ναυτιλίας και Τουρισμού, και να συζητήσουμε αυτά, και άλλα πολλά παρεμφερή θέματα γραφειοκρατίας και ταλαιπωρίας, σαν μια ύστατη προσπάθεια να επιλυθούν κάποια προβλήματα.
• Να ζητήσουμε έλεγχο της καταγγελίας μου από την Υπηρεσία Εσωτερικών υποθέσεων, για την τιμωρία των επίορκων υπαλλήλων που δεν αντιμετωπίζουν όλους τους επαγγελματίες σαν ίσους, αλλά κάποιοι εξυπηρετούνται σε ταχύτερους χρόνους εφ όσον έχουν μέσον
• Να προτρέψουμε άλλα μέλη μας να κάνουν παρόμοιες καταγγελίες, για υποθέσεις που έχουν πέσει στην αντίληψη τους, ώστε να μαζευτούν και άλλα στοιχεία, και να μην φαίνομαι σαν μόνος διαμαρτυρόμενος γι αυτά τα χάλια. Καθημερινά, δεκάδες άλλοι επαγγελματίες καυγαδίζουν με τις Υπηρεσίες, ας προσθέσουν και αυτοί την φωνή τους.
• Να προστατεύσουμε το επάγγελμα μας από τους μαϊμού επαγγελματίες.

Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου. Η κατάσταση είναι στο απροχώρητο. Βρισκόμαστε ήδη στον Ιούνιο, και εάν κάποιος κατέβει στην μαρίνα Αλίμου οποιαδήποτε καθημερινή, η μαρίνα είναι γεμάτη σκάφη που στέκονται. Τα Σαββατοκύριακα είναι 2 και 3 ντάνες. Που θα πάει αυτό το πράγμα?

Πότε θα ξυπνήσουμε και πότε θα ξεσηκωθούμε επιτέλους?

Αντώνης Μάγγος

about drinking

I you were around 1919 (just before prohibition started) and came upon the following poster...



I mean seriously,
Would you quit drinking?

Ελληνικό Πάσχα

Όταν ο άλλος είναι πραγματικά άνετος και ωραίος...

αλήθειες που ενοχλούν

Ken Lee

όλα τα λεφτά, το ύφος της τύπισας όταν λέει ότι το τραγούδι ήταν στα Αγγλικά!!!
Τουλίπου ντίμπου ντάτσιου

μια όμορφη ιστορία

Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Στον έναν επιτρέπονταν να μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονες. Το κρεβάτι του βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου.

Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει κι αυτός έξω από το παράθυρο.

Οι άντρες κατέληξαν να μιλούν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα, ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικό του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου.

Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαβαίνει πως ζει γι' αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες που η αγάπη του για την ζωή μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου.

Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος και μια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από μακριά.

Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε μια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας, μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωμα άρματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άλογα.

Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται μέσα του. Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, ευχόταν μέσα του να ήταν αυτός ο οποίος θα μπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο. Άρχισε να αποστρέφεται τον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.

Ένα πρωινό, ενώ οι δυο συγκάτοικοι είχαν προ πολλού σταματήσει να μιλιούνται, σε μια επίσκεψη της η νοσοκόμα βρήκε στο δωμάτιο τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά μέσα στον ύπνο του. Λυπημένα κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυνε το πτώμα του.

Ο άλλος άντρας ζήτησε να μετακινηθεί εκείνος στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα με πολύ προθυμία τον μετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος. Σιγά-σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του για να σηκωθεί και να ρίξει μια ματιά έξω. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριότητες του.

Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος !

Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε:

-Πως μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περίγραφε; Πως μπορούσε να μου μιλάει για τόση ομορφιά και με τόσες λεπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και βρώμικος τοίχος;

Και η νοσοκόμα του απάντησε :

-Ω θεέ μου... δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός; Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει.


Εάν ζούμε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό μας για το τι έχουν οι άλλοι, πιθανότατα θα χάσουμε την χαρά του να γίνουμε αποδέκτες αυτών που οι άλλοι θέλουν να μας δώσουν.

Συμφωνητικό ελεύθερης συμβίωσης.

Σαν υποθετικά ελεύθερος άνθρωπος που είμαι, επιλέγω ελεύθερα ας πούμε, να συζήσω με κάποια ή με κάποιον άλλον. Από την στιγμή που θα υπογράψω συμφωνητικό που θα καθορίζει υποχρεώσεις και ευθύνες, πόσο ελεύθερη θα παραμείνει η συμβίωση?

Η ελευθερία εξ ορισμού πάει περίπατο, προφανώς η «ελεύθερη» συμβίωση είναι κάποια μορφή γάμου χωρίς γάμο.

Γάμος πάντως δεν είναι. Διαζύγιο δεν υφίσταται, απλώς καθορίζονται εκ των προτέρων οι υποχρεώσεις των υποτιθέμενων ελεύθερα συμβιούντων.

Εν κατακλείδι, το συμφωνητικό συμβίωσης εξασφαλίζει την ελευθερία μας να χάσουμε την ελευθερία της συμβίωσης εκτός γάμου.

Από την άλλη, έχει κάποια λογική. Συμβιώνεις με κάποιον άλλον άνθρωπο, και μετά από κάποια χρόνια προσφοράς ο ένας στον άλλον, τον πετάς σαν στυμμένη λεμονόκουπα… Που πας ρε Καραμήτρο? Οι άλλοι που παντρεύτηκαν θα πλερώνουν, κι εσύ θα την βγάζεις ζάχαρη? Πέρνα από το ταμείο κι εσύ.

Ο νόμος απαγορεύει την διγαμία. Το γιατί, δεν το έχω ποτέ καταλάβει.
Αν και ο Θεός δεν τραβούσε ζόρια με τους διάφορους πατέρες της Παλαιάς Διαθήκης που είχαν κάμποσες γυναίκες, η θρησκεία από κάποια στιγμή και μετά θεώρησε ως κακό την απόκτηση δεύτερης γυναίκας. Ακόμα και αυτός, μας πρόδωσε.
Όμως, κανένας δεν μπορεί να μου απαγορεύσει να συμβιώνω ελεύθερα με περισσότερες της μιας...

Αφού λοιπόν η ελεύθερη συμβίωση δεν αποτελεί γάμο, προφανώς μπορώ να συμβιώσω ελεύθερα με 2, 3 ή και περισσότερες γυναίκες!!!

Μπορώ επιτέλους να νομιμοποιήσω το χαρέμι μου?
Την πρώτη, την παντρεύτηκα, αλλά τις επόμενες τις έχω (αναγκαστικά) αστεφάνωτες, κι όταν μια μέρα αποδημήσω για αλλού, μακριά από τον μάταιο τούτο κόσμο, θα μπορέσω άραγε να εξασφαλίσω και τις υπόλοιπες ως ελεύθερα συμβιούσες μαζί μου?

Κι επειδή η γυναίκα μου για λόγους αρχής και ισότητας, έχει κι αυτή τους γκόμενους της, κι όλοι μαζί σαν ελεύθεροι κατά τα άλλα άνθρωποι συμβιώνουμε και αλληλο-εκγαμιζόμαστε, θα μπορούσαμε άραγε να υπογράψουμε ένα σύμφωνο ομαδικής ελεύθερης συμβίωσης? Δηλαδή, ο Αντώνης, ο Μιχάλης και ο Περικλής, συμβιώνουμε με την Πιπίτσα, την Κικίτσα και την Αϊσέ, με τους κάτωθι όρους:
Ο Αντώνης θα πηδάει την Πιπίτσα και την Κικίτσα, αλλά θα τον τρώει από τον Περικλή, που θα πηδάει και τον Μιχάλη, ο οποίος με την σειρά του θα ρίχνει ένα μανίκι την εβδομάδα στην Αϊσέ, που θα χαϊδεύεται κάθε Τρίτη –Πέμπτη -Σάββατο με την Πιπίτσα ενώ θα παίρνει μάτι η Κικίτσα.
Όποιος παραβεί τους όρους αυτούς, θα λύεται αυτομάτως η ελεύθερη συμβίωση όλων, τα δε παιδιά που θα προκύψουν όσο διαρκεί η συμβίωση, θα χρεώνονται όλα στον Μιχάλη, για να καταφέρει ένας εξ ημών να θεωρηθεί πολύτεκνος και να πάρουμε φτηνό αμάξι.

Ε?

Επέστρεψα κουρασμένος και προβληματισμένος

Τι έκπληξη!!!
Μέσα σε ένα μήνα, προχώρησαν τα εξής:
Ανοίχτηκαν τρύπες για να περάσουν τα δυο τιμόνια, μπήκαν μπούσες κλπ, ανοίχτηκε και από πάνω το άνοιγμα για να μπει η λαγουδέρα ανάγκης, προχώρησε το εσωτερικό του σκάφους, κλπ.

ω ρε πούστη

που έχω μπλέξει, ο μαλάκας!!!



Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις...
Κοίταξα την φωτογραφία μου, την ώρα που επισκεύτηκα το σκάφος, και διάβασα χίλιες λέξεις βλέποντας μόνο την φάτσα μου!!!

Μια στάση να κατέβω ρε παιδιά, δεν θέλω άλλο... Πως θα βρω την έξοδο εκτάκτου αναγκης?

What news of “the new yacht”?

The news is not the best. The yacht was supposed to be ready June of 2006, because of some changes we made to the layout of the interior in order to make it more functional. This brought the completion date to the end of September 2006.
Due to the technical difficulties and delays with this project, the builder has run over budget by at least 50%. The builder’s poor finances have also been a hindrance in the timely progress of the construction. Recognizing that the yacht is well worth the extra cost, we have decided to finance the compleation of the yacht ourselves and with indispensable help of our Italian associate Luigi Zambon, we are back on track. The hull and deck has been ready a year now. A large part of the internal wood work is ready. The yacht started has wider and longer version of the “Lizzy 42”. The mold was modified to suit the new special requirements. The original plan was for the yacht to be capable of accommodating 8 in three cabins and the saloon area. She was also going to have three heads, one with wheel chair access. This left very limited space for other vital areas of the yacht like the galley, chart table, storage space for all the equipment the yacht must carry and general comfort on-board. Always bearing in mind that the yacht is designed for universal use, including “wheelchair sailors”. The changes, we have made to the design, limit the number of berths on board. The yacht will now have two double cabins and three berths in the saloon area. The heads are now two, one of which has full wheelchair access. This uses as much space as a double cabin on most yachts. Part of the third cabin and head has been used to enlarge the galley and provide and a large storage area when the yacht is cruising or an extra berth when racing. Showers have been modified so the tray is self draining and the surfaces are all easier to clean and maintain. A holding tank will be added in the saloon behind the seating to handle the waste from both heads. The galley has been enlarged in order to offer more functionality and accessibility. Due to the beamy aft section we have opted for twin rudders. This also means that we will reduce the rudder draft to 1.5 meters. This will not compromise the yachts sailng performance but will make mooring in the Greek harbors a lot easier. (Rocks and boulders sticking out from the under water quayside). The yacht’s unique design features are too many to note here and they’re many more of them not fully addressed yet. If the work progresses according to plan the yacht may be ready for first sea trials September or October (2008). She will of course need a lot of testing and final adjustments in order to function to the high standard that we have grown to expect from a yacht of this kind. Due to the larger than planed costs, we do not feel that just the charter of this yacht will cover the initial capital outlay and we will be seeking funding from sponsors wishing to help us promote the concept of “sailing for all”. The yacht will start its first sailing season as a charter, sail training and racing yacht the early of 2009. Calendar for 2009 soon to be posted