Την ώρα που εμείς πρέπει να αντιμετωπίσουμε την φορολογική λαίλαπα, τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, την δυσφήμιση της χώρας μας που έχει γίνει παγκόσμιος και ευρωπαϊκός περίγελος, την ανοργανωσιά και την έλλειψη υποδομών και την ανεπαρκή λειτουργία των υπαρχόντων, οι γείτονες μας «πουλάνε» τα νησιά μας σαν δικό τους τουριστικό προϊόν. Μπάτε σκύλοι αλέστε, και αλεστικά μην δώσετε. Thursday, March 25, 2010
Περάστε κόσμε
Την ώρα που εμείς πρέπει να αντιμετωπίσουμε την φορολογική λαίλαπα, τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, την δυσφήμιση της χώρας μας που έχει γίνει παγκόσμιος και ευρωπαϊκός περίγελος, την ανοργανωσιά και την έλλειψη υποδομών και την ανεπαρκή λειτουργία των υπαρχόντων, οι γείτονες μας «πουλάνε» τα νησιά μας σαν δικό τους τουριστικό προϊόν. Μπάτε σκύλοι αλέστε, και αλεστικά μην δώσετε. 
Friday, March 19, 2010
Με ρώτησε ένας Γερμανός:
Dear Antonios,
I know what you mean, but how can it done legally in Greece ? What is the correct way ? Since all the years I did not learn how to do it in a legal way.
In Turkey you pay a specific amount/tax per bed you rent. But Turkey is an expemption, bcs they are not in the EC. In all other EC countries you can do subchartering without problem as you have a professional charterlicence.
It works likes this in caribbean, german baltic sea, australia, all over the world, but Greece does not provide a legal way as we have to understand. As long there is no problem it does not matter, but if... the argumentation against authorities must be : Tell me how to do it legally !
Do you have an answer on it ? Maybe Greece introduced meanwhile in conformity with the other EC countries its laws and there is something new, but noboday knows. Did you ever asked this question in the ministery or whoever is in charge of it.
Friendly
----------------
και του απάντησα:
Dear ΧΧΧΧ,
I will try to explain to you in English, believe me it is not very easy for me. Yes, Greece is a strange place. Everything seems very complicated, especially for foreigners But there is a reason for everything. For example, if in Germany it would be out of the law to do business for me, it would be impossible to do it! But when in Greece was not legal for a foreigner to do business, you were doing it, without a problem...
(not only you, but many foreigners did it, sunsail first of all)
All over the world, when you do a business, you pay taxes in the end of the year. In Turkey, you prepay the taxes. In Greece, all this years, you are tax free. Isn't this strange? It is, but we are (as I told you) a very strange country.
In Germany for example, if I drive out of the rules, or I park my car where ever I want, I will be punished, especially because I am foreigner there and I didn't respect their country, but in Greece, all foreigners who respect the rules in their countries, they do what ever they want, unpunished.
But I have also a lot of questions, for Germany for example: Your prime minister is refusing to give us loans for example, but they don't mind to sell to a country that is ready to bank rope new submarines, more guns, more cars, more products. This is inexplicable to me.
Of course somebody can sub charter a boat in Greece. There is a legal way. If I want to sub charter your boat for example, I can do it for one season, or more. But, nobody does, because we are out of taxation only when we charter our own boats, that's the problem. The sub charterer have to go to the tax authorities, to get VAT number, to make books, to get an accountant, and in the end of the year to pay the taxes for the profit he makes. Then, there is no any problem with the tax authorities or with the charter license.
Best regards
Antonis Mangos
I know what you mean, but how can it done legally in Greece ? What is the correct way ? Since all the years I did not learn how to do it in a legal way.
In Turkey you pay a specific amount/tax per bed you rent. But Turkey is an expemption, bcs they are not in the EC. In all other EC countries you can do subchartering without problem as you have a professional charterlicence.
It works likes this in caribbean, german baltic sea, australia, all over the world, but Greece does not provide a legal way as we have to understand. As long there is no problem it does not matter, but if... the argumentation against authorities must be : Tell me how to do it legally !
Do you have an answer on it ? Maybe Greece introduced meanwhile in conformity with the other EC countries its laws and there is something new, but noboday knows. Did you ever asked this question in the ministery or whoever is in charge of it.
Friendly
----------------
και του απάντησα:
Dear ΧΧΧΧ,
I will try to explain to you in English, believe me it is not very easy for me. Yes, Greece is a strange place. Everything seems very complicated, especially for foreigners But there is a reason for everything. For example, if in Germany it would be out of the law to do business for me, it would be impossible to do it! But when in Greece was not legal for a foreigner to do business, you were doing it, without a problem...
(not only you, but many foreigners did it, sunsail first of all)
All over the world, when you do a business, you pay taxes in the end of the year. In Turkey, you prepay the taxes. In Greece, all this years, you are tax free. Isn't this strange? It is, but we are (as I told you) a very strange country.
In Germany for example, if I drive out of the rules, or I park my car where ever I want, I will be punished, especially because I am foreigner there and I didn't respect their country, but in Greece, all foreigners who respect the rules in their countries, they do what ever they want, unpunished.
But I have also a lot of questions, for Germany for example: Your prime minister is refusing to give us loans for example, but they don't mind to sell to a country that is ready to bank rope new submarines, more guns, more cars, more products. This is inexplicable to me.
Of course somebody can sub charter a boat in Greece. There is a legal way. If I want to sub charter your boat for example, I can do it for one season, or more. But, nobody does, because we are out of taxation only when we charter our own boats, that's the problem. The sub charterer have to go to the tax authorities, to get VAT number, to make books, to get an accountant, and in the end of the year to pay the taxes for the profit he makes. Then, there is no any problem with the tax authorities or with the charter license.
Best regards
Antonis Mangos
Monday, March 15, 2010
καλώς ορίσατε στο μπουρδέλο!
Το Σάββατο 13/3/2010 επέβαινα στο καράβι ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΞΠΡΕΣ των ΜΙΝΩΪΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΑΕ, που απέπλευσε στις 21:00 (τοπική ώρα) από Ανκόνα με προορισμό την Ηγουμενίτσα.
Αμέσως μετά τον απόπλου, μόλις βγήκαμε εκτός του λιμένα της Ανκόνας, ο πλοίαρχος του καραβιού ανακοίνωσε στα μεγάφωνα του καραβιού πως η άφιξη μας στην Ηγουμενίτσα θα είναι στις 12:00 το μεσημέρι, ώρα Ελλάδας, ότι ο καιρός ήταν καλός, η θάλασσα ήρεμη, κλπ.
Το πρωί, όταν ξυπνήσαμε, πολλοί παρατηρήσαμε πως το καράβι πήγαινε πιο αργά απ ότι συνήθως, αλλά αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει αντιληπτό με αντικειμενικό τρόπο, και μέσα στο πέλαγος μπορεί να σε ξεγελάσει εύκολα το μάτι σου.
Όμως, υπήρχε μια έντονη φημολογία στους επιβάτες του καραβιού, που αναφερόταν στο γεγονός ότι την πιο προηγούμενη ημέρα, λόγω της απεργίας στην Πάτρα και της καθυστέρησης στον απόπλου από Πάτρα προς Ανκόνα, το καράβι πήγε πολύ γρήγορα, και επιβαρύνθηκε με επιπλέον κόστος στα καύσιμα, και για λόγους οικονομίας στα καύσιμα πήγαινε σαν την κότα στο ταξίδι της επιστροφής για να εξοικονομηθεί το υπερβάλλον κόστος της πρώτης διαδρομής!!!
Αρχικά θεώρησα τις φημολογίες αυτές σαν ανυπόστατες διαδόσεις, αλλά το γεγονός είναι πως τελικά καταπλεύσαμε σε πλήρη μπουνάτσα, στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας στις 15:30 ώρα Ελλάδος, δηλαδή με τρεισήμισι ώρες καθυστέρηση!
Ήδη κατέθεσα από τις 14:05 σχετικό έγγραφο παράπονο στον αξιωματικό που βρισκόταν δίπλα στην ρεσεψιόν, ο οποίος με διαβεβαίωσε πως θα διαβιβάσει στους αρμοδίους το παράπονο μου.
Δεδομένου ότι το καράβι δεν αντιμετώπισε καιρικές συνθήκες που θα δικαιολογούσαν κάποια καθυστέρηση, ούτε κάποιο μηχανικό πρόβλημα, διότι δεν έγινε κάποια διαδικασία επισκευής του καραβιού, απέπλευσε για την Πάτρα αμέσως μόλις αποβιβάστηκαν τα αυτοκίνητα, δεν αντιλαμβάνομαι την αιτία της καθυστέρησης, πέραν της δικαίωσης της φημολογίας περί οικονομίας των καυσίμων.
Δεν καταλαβαίνω πως αυξήθηκαν οι ώρες κατά τρεις-τρεισήμισι, βάσει των υπολογισμών του ίδιου του πλοιάρχου, μετά τον απόπλου.
Επειδή ταξίδευα χωρίς αυτοκίνητο, είχα οργανώσει τον τρόπο που θα έφευγα από Ηγουμενίτσα, μετά την ενημέρωση που είχαμε από τον πλοίαρχο για την προσδοκώμενη ώρα κατάπλου στην Ηγουμενίτσα. Μάλιστα, επειδή είναι θάλασσα και ποτέ δεν ξέρεις, είχα οργανώσει το πρόγραμμά μου με μια «λογική» καθυστέρηση της μιας ώρας, είχα πει δηλαδή να με περιμένουν στο λιμάνι κατά τις 13:00 ώρα Ελλάδος, και το πολύ πολύ θα ξόδευα τον χρόνο που περίσσευε πίνοντας έναν καφέ στο λιμάνι. Όλες αυτές τις συνενοήσεις τις έκανα, αφού άκουσα την ανακοίνωση στα μεγάφωνα για την ώρα άφιξης στην Ηγουμενίτσα.
Δεν είναι μόνο η ζημιά που υπέστηκα από την αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Αυτό που με πείραξε περισσότερο είναι η προσβολή που έγινε σε εμάς τους επιβάτες, όχι μόνο εγώ, όλοι είχαν κανονίσει το υπόλοιπο πρόγραμμα τους, και τινάχτηκε στον αέρα εντελώς αναίτια.
Μάλιστα, λόγω της καθυστέρησης και της ώρας της ημέρας που βρισκόμασταν, αναγκαστήκαμε να γευματίσουμε στο καράβι, να πιούμε επιπλέον καφέδες κλπ, σε καθόλου ευκαταφρόνητες τιμές, ενώ εάν το καράβι έφτανε στην ώρα του, δεν θα έκανε τόσες εισπράξεις. Άρα πέραν της όποιας οικονομίας στα καύσιμα, αυξήσανε και τις εισπράξεις τους.
Ο αξιωματικός που παρέλαβε το έγγραφο παράπονο μου, είχε την ευγένεια να μου δώσει σχετικό φωτοαντίγραφο, και πρόβαλε σαν δικαιολογία πως στην θάλασσα υπάρχουν απρόβλεπτοι λόγοι που δικαιολογούν καθυστερήσεις. Όταν όμως τον ρώτησα τι λόγος υπάρχει που εμείς καθυστερήσαμε, δεν είχα κάποια απάντηση, αφού επικρατούσε σε όλο το ταξίδι μπουνάτσα, και δεν υπήρχε κάποιο μηχανικό πρόβλημα.
-------------------------------------------------------------
Η έξοδος μας από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζει σε χώρα, αλλά ούτε σε οίκο ανοχής. Όταν μπαίνουμε στην Ιταλία, υπάρχουν λιμενικοί και Τελωνειακοί, όλα τα αυτοκίνητα περνάνε από έναν οπτικό έλεγχο, και δειγματοληπτικά ένα στα 10 αυτοκίνητα οδηγείται στην άκρη, και ελέγχεται σχολαστικά. Όταν από Αγγλία περνάς στην Γαλλία, το ίδιο. Το ίδιο από και προς την Ελβετία. Βλέπει ο επισκέπτης της χώρας κάποιους εκπροσώπους του κράτους να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.
Αντιθέτως, βγαίνοντας από την Ιταλία, δεν έλεγξε κανένας ποιοι είμαστε και τι κουβαλάμε, αφού προφανώς φεύγουμε από την χώρα και δεν τους ένοιαζε…
Φτάνοντας στην Ηγουμενίτσα, περνώντας την έξοδο του περιφραγμένου χώρου υπάρχει ένα Τελωνειακό φυλάκιο. Δεν ξέρω εάν αυτό συμβαίνει πάντα, αλλά το Σάββατο 13/3/2010 και ώρα 16:00 μμ, δεν υπήρχε ψυχή. Ούτε ένας υπάλληλος, έστω να μας κοιτάει, να καταλάβουμε πως μπαίνουμε σε κάποια χώρα, όχι σε ξέφραγο αμπέλι.
Η εικόνα της ερημιάς και της εγκατάλειψης, ήταν τόσο έντονη, που δεν μπορούσε να μην γίνει αντιληπτή από τον καθένα. Και καλά, όποιος οδηγηθεί στην Εγνατία οδό, αποκομίζει μια καλή εικόνα για την χώρα, σαν δεύτερη εντύπωση. Όποιος όμως κάνει το λάθος και κατευθυνθεί προς Άρτα, Ρίο, κλπ, παθαίνει πολιτισμικό σοκ. Ο δρόμος είναι απαράδεκτος τόσα χρόνια, και το ξέρουμε όλοι, αλλά δεν έχουν κάνει ούτε το στοιχειώδες που έκαναν τόσα χρόνια. Οι γραμμές του δρόμου είναι μισοσβησμένες, και το βράδυ, είναι σχεδόν αόρατες. Είναι εφιαλτικό να οδηγείς νύχτα σε τέτοιο δρόμο, με μισοσβησμένες γραμμές από πάνω.
Ξαφνικά, πριν το Αγρίνιο, πιάνεις το κομματάκι της Ιωνίας οδού που παραδόθηκε στην κυκλοφορία, και παίρνεις μια γεύση πως θα μπορούσε και πως θα έπρεπε να είναι ο δρόμος. Μετά, επιστρέφεις στον παλιό δρόμο, και καταθλίβεσαι για άλλη μια φορά.
Πληρώνεις 11,90 ευρώ την Γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου, και μετά φτάνεις στα διόδια της «εθνικής οδού» Ρίου Κορίνθου, όπου σου ζητάνε ξανά λεφτά, για να οδηγήσεις σε έναν δρόμο ουσιαστικά κλειστό λόγω έργων, όπου παίζεις την ζωή στο κορώνα γράμματα και αισθάνεσαι πως είσαι τυχερός που επέζησες όταν φτάσεις στην Κόρινθο. Αυτός ο δρόμος δεν είναι απλώς επικίνδυνος, είναι δολοφονικός, και έχουν το θράσος να ζητάνε να πληρώσουμε διόδια γι αυτόν. Είναι έγκλημα να βάζουν σε τέτοιον κίνδυνο την ζωή μας, κάποιοι θα έπρεπε να μας αποζημιώνουν γι αυτό, όχι να μας ζητάνε να τους πληρώσουμε από πάνω.
-------------------------------------------------
Υ.Γ. Βλέποντας εκ των υστέρων τα δρομολόγια των Μινωϊκών γραμμών από την ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο, διαπιστώνω πως… το καράβι όταν αποπλέει από Ανκόνα στις 19:00 μμ, καταπλέει στην Ηγουμενίτσα στις 12:30 το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Άρα είναι λογικό, εφόσον απέπλευσε στις 21:00, με 2 ώρες επιπλέον καθυστέρηση (λόγω της απεργίας στην Πάτρα κλπ), να φτάσει με αντίστοιχη καθυστέρηση στην Ηγουμενίτσα.
Προφανώς ο καπετάνιος ανακοίνωσε στα μεγάφωνα λάθος προβλεπόμενη ώρα κατάπλου, και από αυτό δημιουργήθηκε η παρεξήγηση.
Είναι τραγικό, για επαγγελματία αξιωματικό του εμπορικού ναυτικού, να ανακοινώνει στα μεγάφωνα λάθος ώρα άφιξης στον προορισμό, και να δημιουργεί τέτοιες παρεξηγήσεις και ταλαιπωρία στον προγραμματισμό μας. Εάν συνήθως φτάνει στην Ηγουμενίτσα γύρω στις 12:30 (εφόσον φύγει στις 19:00μμ), κι αφού καθυστέρησε επιπλέον στον απόπλου από Ανκόνα, γιατί ανακοίνωσε μετά τον απόπλου ο καπετάνιος την ίδια ώρα κατάπλου (και μάλιστα μισή ώρα νωρίτερα)? Ακόμα και μαθητής της δευτέρας δημοτικού θα μπορούσε να υπολογίσει καλύτερα!
Αμέσως μετά τον απόπλου, μόλις βγήκαμε εκτός του λιμένα της Ανκόνας, ο πλοίαρχος του καραβιού ανακοίνωσε στα μεγάφωνα του καραβιού πως η άφιξη μας στην Ηγουμενίτσα θα είναι στις 12:00 το μεσημέρι, ώρα Ελλάδας, ότι ο καιρός ήταν καλός, η θάλασσα ήρεμη, κλπ.
Το πρωί, όταν ξυπνήσαμε, πολλοί παρατηρήσαμε πως το καράβι πήγαινε πιο αργά απ ότι συνήθως, αλλά αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει αντιληπτό με αντικειμενικό τρόπο, και μέσα στο πέλαγος μπορεί να σε ξεγελάσει εύκολα το μάτι σου.
Όμως, υπήρχε μια έντονη φημολογία στους επιβάτες του καραβιού, που αναφερόταν στο γεγονός ότι την πιο προηγούμενη ημέρα, λόγω της απεργίας στην Πάτρα και της καθυστέρησης στον απόπλου από Πάτρα προς Ανκόνα, το καράβι πήγε πολύ γρήγορα, και επιβαρύνθηκε με επιπλέον κόστος στα καύσιμα, και για λόγους οικονομίας στα καύσιμα πήγαινε σαν την κότα στο ταξίδι της επιστροφής για να εξοικονομηθεί το υπερβάλλον κόστος της πρώτης διαδρομής!!!
Αρχικά θεώρησα τις φημολογίες αυτές σαν ανυπόστατες διαδόσεις, αλλά το γεγονός είναι πως τελικά καταπλεύσαμε σε πλήρη μπουνάτσα, στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας στις 15:30 ώρα Ελλάδος, δηλαδή με τρεισήμισι ώρες καθυστέρηση!
Ήδη κατέθεσα από τις 14:05 σχετικό έγγραφο παράπονο στον αξιωματικό που βρισκόταν δίπλα στην ρεσεψιόν, ο οποίος με διαβεβαίωσε πως θα διαβιβάσει στους αρμοδίους το παράπονο μου.
Δεδομένου ότι το καράβι δεν αντιμετώπισε καιρικές συνθήκες που θα δικαιολογούσαν κάποια καθυστέρηση, ούτε κάποιο μηχανικό πρόβλημα, διότι δεν έγινε κάποια διαδικασία επισκευής του καραβιού, απέπλευσε για την Πάτρα αμέσως μόλις αποβιβάστηκαν τα αυτοκίνητα, δεν αντιλαμβάνομαι την αιτία της καθυστέρησης, πέραν της δικαίωσης της φημολογίας περί οικονομίας των καυσίμων.
Δεν καταλαβαίνω πως αυξήθηκαν οι ώρες κατά τρεις-τρεισήμισι, βάσει των υπολογισμών του ίδιου του πλοιάρχου, μετά τον απόπλου.
Επειδή ταξίδευα χωρίς αυτοκίνητο, είχα οργανώσει τον τρόπο που θα έφευγα από Ηγουμενίτσα, μετά την ενημέρωση που είχαμε από τον πλοίαρχο για την προσδοκώμενη ώρα κατάπλου στην Ηγουμενίτσα. Μάλιστα, επειδή είναι θάλασσα και ποτέ δεν ξέρεις, είχα οργανώσει το πρόγραμμά μου με μια «λογική» καθυστέρηση της μιας ώρας, είχα πει δηλαδή να με περιμένουν στο λιμάνι κατά τις 13:00 ώρα Ελλάδος, και το πολύ πολύ θα ξόδευα τον χρόνο που περίσσευε πίνοντας έναν καφέ στο λιμάνι. Όλες αυτές τις συνενοήσεις τις έκανα, αφού άκουσα την ανακοίνωση στα μεγάφωνα για την ώρα άφιξης στην Ηγουμενίτσα.
Δεν είναι μόνο η ζημιά που υπέστηκα από την αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Αυτό που με πείραξε περισσότερο είναι η προσβολή που έγινε σε εμάς τους επιβάτες, όχι μόνο εγώ, όλοι είχαν κανονίσει το υπόλοιπο πρόγραμμα τους, και τινάχτηκε στον αέρα εντελώς αναίτια.
Μάλιστα, λόγω της καθυστέρησης και της ώρας της ημέρας που βρισκόμασταν, αναγκαστήκαμε να γευματίσουμε στο καράβι, να πιούμε επιπλέον καφέδες κλπ, σε καθόλου ευκαταφρόνητες τιμές, ενώ εάν το καράβι έφτανε στην ώρα του, δεν θα έκανε τόσες εισπράξεις. Άρα πέραν της όποιας οικονομίας στα καύσιμα, αυξήσανε και τις εισπράξεις τους.
Ο αξιωματικός που παρέλαβε το έγγραφο παράπονο μου, είχε την ευγένεια να μου δώσει σχετικό φωτοαντίγραφο, και πρόβαλε σαν δικαιολογία πως στην θάλασσα υπάρχουν απρόβλεπτοι λόγοι που δικαιολογούν καθυστερήσεις. Όταν όμως τον ρώτησα τι λόγος υπάρχει που εμείς καθυστερήσαμε, δεν είχα κάποια απάντηση, αφού επικρατούσε σε όλο το ταξίδι μπουνάτσα, και δεν υπήρχε κάποιο μηχανικό πρόβλημα.
-------------------------------------------------------------
Η έξοδος μας από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζει σε χώρα, αλλά ούτε σε οίκο ανοχής. Όταν μπαίνουμε στην Ιταλία, υπάρχουν λιμενικοί και Τελωνειακοί, όλα τα αυτοκίνητα περνάνε από έναν οπτικό έλεγχο, και δειγματοληπτικά ένα στα 10 αυτοκίνητα οδηγείται στην άκρη, και ελέγχεται σχολαστικά. Όταν από Αγγλία περνάς στην Γαλλία, το ίδιο. Το ίδιο από και προς την Ελβετία. Βλέπει ο επισκέπτης της χώρας κάποιους εκπροσώπους του κράτους να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.
Αντιθέτως, βγαίνοντας από την Ιταλία, δεν έλεγξε κανένας ποιοι είμαστε και τι κουβαλάμε, αφού προφανώς φεύγουμε από την χώρα και δεν τους ένοιαζε…
Φτάνοντας στην Ηγουμενίτσα, περνώντας την έξοδο του περιφραγμένου χώρου υπάρχει ένα Τελωνειακό φυλάκιο. Δεν ξέρω εάν αυτό συμβαίνει πάντα, αλλά το Σάββατο 13/3/2010 και ώρα 16:00 μμ, δεν υπήρχε ψυχή. Ούτε ένας υπάλληλος, έστω να μας κοιτάει, να καταλάβουμε πως μπαίνουμε σε κάποια χώρα, όχι σε ξέφραγο αμπέλι.
Η εικόνα της ερημιάς και της εγκατάλειψης, ήταν τόσο έντονη, που δεν μπορούσε να μην γίνει αντιληπτή από τον καθένα. Και καλά, όποιος οδηγηθεί στην Εγνατία οδό, αποκομίζει μια καλή εικόνα για την χώρα, σαν δεύτερη εντύπωση. Όποιος όμως κάνει το λάθος και κατευθυνθεί προς Άρτα, Ρίο, κλπ, παθαίνει πολιτισμικό σοκ. Ο δρόμος είναι απαράδεκτος τόσα χρόνια, και το ξέρουμε όλοι, αλλά δεν έχουν κάνει ούτε το στοιχειώδες που έκαναν τόσα χρόνια. Οι γραμμές του δρόμου είναι μισοσβησμένες, και το βράδυ, είναι σχεδόν αόρατες. Είναι εφιαλτικό να οδηγείς νύχτα σε τέτοιο δρόμο, με μισοσβησμένες γραμμές από πάνω.
Ξαφνικά, πριν το Αγρίνιο, πιάνεις το κομματάκι της Ιωνίας οδού που παραδόθηκε στην κυκλοφορία, και παίρνεις μια γεύση πως θα μπορούσε και πως θα έπρεπε να είναι ο δρόμος. Μετά, επιστρέφεις στον παλιό δρόμο, και καταθλίβεσαι για άλλη μια φορά.
Πληρώνεις 11,90 ευρώ την Γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου, και μετά φτάνεις στα διόδια της «εθνικής οδού» Ρίου Κορίνθου, όπου σου ζητάνε ξανά λεφτά, για να οδηγήσεις σε έναν δρόμο ουσιαστικά κλειστό λόγω έργων, όπου παίζεις την ζωή στο κορώνα γράμματα και αισθάνεσαι πως είσαι τυχερός που επέζησες όταν φτάσεις στην Κόρινθο. Αυτός ο δρόμος δεν είναι απλώς επικίνδυνος, είναι δολοφονικός, και έχουν το θράσος να ζητάνε να πληρώσουμε διόδια γι αυτόν. Είναι έγκλημα να βάζουν σε τέτοιον κίνδυνο την ζωή μας, κάποιοι θα έπρεπε να μας αποζημιώνουν γι αυτό, όχι να μας ζητάνε να τους πληρώσουμε από πάνω.
-------------------------------------------------
Υ.Γ. Βλέποντας εκ των υστέρων τα δρομολόγια των Μινωϊκών γραμμών από την ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο, διαπιστώνω πως… το καράβι όταν αποπλέει από Ανκόνα στις 19:00 μμ, καταπλέει στην Ηγουμενίτσα στις 12:30 το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Άρα είναι λογικό, εφόσον απέπλευσε στις 21:00, με 2 ώρες επιπλέον καθυστέρηση (λόγω της απεργίας στην Πάτρα κλπ), να φτάσει με αντίστοιχη καθυστέρηση στην Ηγουμενίτσα.
Προφανώς ο καπετάνιος ανακοίνωσε στα μεγάφωνα λάθος προβλεπόμενη ώρα κατάπλου, και από αυτό δημιουργήθηκε η παρεξήγηση.
Είναι τραγικό, για επαγγελματία αξιωματικό του εμπορικού ναυτικού, να ανακοινώνει στα μεγάφωνα λάθος ώρα άφιξης στον προορισμό, και να δημιουργεί τέτοιες παρεξηγήσεις και ταλαιπωρία στον προγραμματισμό μας. Εάν συνήθως φτάνει στην Ηγουμενίτσα γύρω στις 12:30 (εφόσον φύγει στις 19:00μμ), κι αφού καθυστέρησε επιπλέον στον απόπλου από Ανκόνα, γιατί ανακοίνωσε μετά τον απόπλου ο καπετάνιος την ίδια ώρα κατάπλου (και μάλιστα μισή ώρα νωρίτερα)? Ακόμα και μαθητής της δευτέρας δημοτικού θα μπορούσε να υπολογίσει καλύτερα!
Sunday, March 14, 2010
φταίω εγώ?
Ε, ναι λοιπόν φταίω εγώ.
Ε, λοιπόν φταίμε όλοι εμείς που αγαπάμε πραγματικά την πατρίδα…………………………
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω το μεγαλείο της δημοκρατίας που ζω, η οποία ρίχνει το φταίξιμο σε μένα τον δημόσιο υπάλληλο και εκπαιδευτικό που μετά από 12 χρόνια παίρνω 1300 ευρώ και πρέπει να πληρώσω εγώ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι πατριώτης όπως ο κ. Παπανδρέου και οι υπόλοιποι βουλευτές που δεν έχουν υπηρετήσει ποτέ οι περισσότεροι στο στρατό αλλά όμως νοιάζονται.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω ότι δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου βουλευτές, υπάλληλοι της βουλής, φοροφυγάδες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων, ιδιοκτήτες εφημερίδων και τηλεοπτικών μέσων, είναι όλοι πιο ίσοι στα προνόμια από τους υπόλοπους και ίσως και πιο πατριώτες και για αυτό δεν θίγονται από τα μέτρα.
Φταίω εγώ που δεν λέω να κατανοήσω τους εθνικούς λόγους για τους οποίους οι δικηγόροι δεν καταβάλλουν ΦΠΑ, οι γιατροί δεν πληρώνουν φόρους, οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν 16 μισθούς.
Φταίω εγώ ο δημόσιος υπάλληλος που εκατομμύρια ευρώ δίνονται σε θνησιγενείς και μεταθανάτιες εφημερίδες μέσω κρατικών χρημάτων και σε ποδοσφαιρικές ομάδες.
Φταίω εγώ ο εκπαιδευτικός γιατί αντί να κάνω ιδιαίτερα και να μην έχω οικονομικό πρόβλημα περιμένω να μου δώσει μισθό το κράτος.
Φταίω εγώ γιατί δεν μπορώ να αντιληφτώ ότι πρέπει να δώσω ως πατριώτης και το 13 μισθό για να μπορούν οι εργολάβοι να φτιάχνουν δρόμους με τριπλάσιο κόστος από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για να μπορούν οι ίδιοι εργολάβοι να εισπράττουν υπέρογκα ποσά από τα διόδια και μετά μέσα από τις εφημερίδες τους και τους σταθμούς τους να στοχοποιούν τους δημόσιους υπαλλήλους για το χάλι της οικονομίας. Για να μπορούν να προβάλλουν και να προωθούν τους πολιτικούς της αρεσκείας τους. Αλήθεια πόσοι Έλληνες εργάστηκαν στα μεγάλα έργα;
Φταίω εγώ που δεν νοιώθω πατριώτης για να δώσω και το 12ο μισθό στο κράτος για να μην αποδίδει κανένας καναλάρχης ασφαλιστικές εισφορές αγγελιόσημα και κάθε ιδιοκτήτης εφημερίδας να μπορεί να έχει αφορολόγητο ποσό από τον τζίρο του και να μπορούν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι να είναι στη μισθοδοσία υπουργείων.
Φταίω εγώ που δεν έχω Πόρσε καγιεν και offshore εταιρεία όπως όλοι οι καλοί πατριώτες και που πιστεύω ότι νόμιμο είναι μόνο ότι είναι και ηθικο.
Φταίω εγώ ο προδότης της πατρίδας που δεν δίνω και τον 11ο μισθό μου για να μπορούν οι τράπεζες να δηλώνουν πριν λίγα χρόνια αστρονομικά κέρδη τετραπλάσια σε σχέση με τις ευρωπαικές και μόλις τα στελέχη τους έπεσαν έξω να τους δίνει το κράτος 22 δις €.Βλέπετε για να πλουτίσουν λίγοι πατριώτες τραπεζίτες πρέπει όλοι εμείς για 2 δις € να φάμε παντεσπάνι.
Φταίω εγώ ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που το κράτος χαρίζει δις σε φαρμακευτικές εταιρείες για εθνικούς λόγους και δεν συλλαμβάνει λαθρέμπορους καυσίμων όταν είναι πρόεδροι ΠΑΕ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι τόσο πατριώτης για να βοηθήσω με το μισθό μου τους εργατικούς επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα που έχουν τη χαμηλότερη φορολογία στην Ευρωζώνη και δεν φορολογούνται τα μερίσματά τους.
Φταίω εγώ λοιπόν που λόγω έλλειψης πατριωτισμού δεν μπορώ να αντέξω το γεγονός ότι για το κράτος εγώ ο εκπαιδευτικός των 1400 ευρώ θεωρούμαι δαπάνη περικοπτέα και ίσως και σπατάλη.
Για όλους αυτούς τους λόγους προχωρώ κι εγώ στα δικά μου επώδυνα πλην όμως αναγκαία μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας μας και παροτρύνω και όλους όσους νοιώθουν το ίδιο να τα ακολουθήσουν για το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Προτείνω λοιπόν σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι να μας δώσουν πίσω τα χρήματα που μας παίρνουν τώρα ή μέχρι να φυλακιστούν κάποιοι πολιτικοί ή να δημευτούν περιουσίες φοροφυγάδων να θυμούνται τα εξής.
1. Δεν αγοράζω τίποτα πέρα από τα απολύτως αναγκαία. Για τα υπόλοιπα εάν δεν μου κάνουν επί τόπου έκπτωση 20% όσο και η απώλεια του εισοδήματός μου δεν τα αγοράζω. Ας κινηθεί η αγορά από τους τίμιους και εργατικούς υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα.
2. Δεν βγαίνω έξω για καφέ εάν δεν μειώσουν κατά 20% την τιμή του. Το ίδιο και για το σινεμά θέατρο και λοιπά.
3. Δεν αγοράζω εφημερίδα για λόγους τάξης καθώς όλες μας θεωρούν την αιτία του κακού αλλά και γιατί επιδοτούνται από το κράτος.
4. Δεν επιβραβεύω με τηλεθέαση δημοσιογράφους που επιχαίρουν ως είναι φυσικό σε μίσθαρνα γλοιώδη υποκείμενα οικονομικών συμφερόντων.
5. Δεν πιστεύω κανένα δημοσιογράφο αν δεν αποκαλύψουν ποιοι και πώς καταχράστηκαν δις € την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων; Αν δεν μας πούν πόσοι Έλληνες εργάτες επωφελήθηκαν των μεγάλων έργων και εάν καταβλήθηκαν οι εργατικές εισφορές; Εάν δεν μας πουν πόσα διόδια έπρεπε να πληρώνουμε και τι είδους κομπίνα γίνεται με τους εργολάβους που παίρνουν διόδια πριν κατασκευάσουν τους δρόμους. Εάν δεν μας αποκαλύψουν ποιοι δημοσιογράφοι πληρώνονται από υπουργεία.
Παρόλο δε που δεν είμαι και τόσο πατριώτης προτείνω στην κυβέρνηση που σίγουρα όλοι είναι πατριώτες τα εξής μέτρα περιμένοντας να μας πει και κάποιος πόσα δις € θα απέφεραν
1. Φορολόγηση 1% των χρηματιστηριακών συναλλαγών.
2. Φορολόγηση 40 % των επιχειρήσεων.
3. Φυλάκιση για όσους δεν αποδίδουν ΦΠΑ
4. Φόρος 5% επί των στρατιωτικών δαπανών.
5. Παύση χρηματοδότησης ΠΑΕ και ΚΑΕ.
6. Παύση χρηματοδότησης ιδρυμάτων πρωθυπουργών.
7. Παύση χρηματοδότης εφημερίδων και ιδιωτικών καναλιών με κρατκή διαφήμιση
8. Οι πλούσιοι που φυλάσσονται από αστυνομικούς να καλύπτουν και τη μισθοδοσία τους
9. Οι επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί επώνυμα αν όχι με 20% τουλάχιστον με 10% έκτακτη εισφορά ως καλοί πατριώτες που δεν είμαστε εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι.
10. Φόρος 10% στα έσοδα από τα διόδια χωρίς να αυξηθεί η τιμή γιατί οι εργολάβοι είναι και οι περισσότερο πατριώτες από όλους.
ΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ ΕΑΝ ΠΑΛΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ΣΤΙΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΣΕΠΕΣ
Σημείωση: Αν και δεν είμαι δημόσιοςυπάλληλος, προσυπογράφω το πιο πάνω κείμενο που μου έστειλε ένας φίλος με email, και το δημοσιεύω στο μπλογκ μου κι εγώ...
Ε, λοιπόν φταίμε όλοι εμείς που αγαπάμε πραγματικά την πατρίδα…………………………
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω το μεγαλείο της δημοκρατίας που ζω, η οποία ρίχνει το φταίξιμο σε μένα τον δημόσιο υπάλληλο και εκπαιδευτικό που μετά από 12 χρόνια παίρνω 1300 ευρώ και πρέπει να πληρώσω εγώ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι πατριώτης όπως ο κ. Παπανδρέου και οι υπόλοιποι βουλευτές που δεν έχουν υπηρετήσει ποτέ οι περισσότεροι στο στρατό αλλά όμως νοιάζονται.
Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω ότι δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου βουλευτές, υπάλληλοι της βουλής, φοροφυγάδες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων, ιδιοκτήτες εφημερίδων και τηλεοπτικών μέσων, είναι όλοι πιο ίσοι στα προνόμια από τους υπόλοπους και ίσως και πιο πατριώτες και για αυτό δεν θίγονται από τα μέτρα.
Φταίω εγώ που δεν λέω να κατανοήσω τους εθνικούς λόγους για τους οποίους οι δικηγόροι δεν καταβάλλουν ΦΠΑ, οι γιατροί δεν πληρώνουν φόρους, οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν 16 μισθούς.
Φταίω εγώ ο δημόσιος υπάλληλος που εκατομμύρια ευρώ δίνονται σε θνησιγενείς και μεταθανάτιες εφημερίδες μέσω κρατικών χρημάτων και σε ποδοσφαιρικές ομάδες.
Φταίω εγώ ο εκπαιδευτικός γιατί αντί να κάνω ιδιαίτερα και να μην έχω οικονομικό πρόβλημα περιμένω να μου δώσει μισθό το κράτος.
Φταίω εγώ γιατί δεν μπορώ να αντιληφτώ ότι πρέπει να δώσω ως πατριώτης και το 13 μισθό για να μπορούν οι εργολάβοι να φτιάχνουν δρόμους με τριπλάσιο κόστος από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για να μπορούν οι ίδιοι εργολάβοι να εισπράττουν υπέρογκα ποσά από τα διόδια και μετά μέσα από τις εφημερίδες τους και τους σταθμούς τους να στοχοποιούν τους δημόσιους υπαλλήλους για το χάλι της οικονομίας. Για να μπορούν να προβάλλουν και να προωθούν τους πολιτικούς της αρεσκείας τους. Αλήθεια πόσοι Έλληνες εργάστηκαν στα μεγάλα έργα;
Φταίω εγώ που δεν νοιώθω πατριώτης για να δώσω και το 12ο μισθό στο κράτος για να μην αποδίδει κανένας καναλάρχης ασφαλιστικές εισφορές αγγελιόσημα και κάθε ιδιοκτήτης εφημερίδας να μπορεί να έχει αφορολόγητο ποσό από τον τζίρο του και να μπορούν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι να είναι στη μισθοδοσία υπουργείων.
Φταίω εγώ που δεν έχω Πόρσε καγιεν και offshore εταιρεία όπως όλοι οι καλοί πατριώτες και που πιστεύω ότι νόμιμο είναι μόνο ότι είναι και ηθικο.
Φταίω εγώ ο προδότης της πατρίδας που δεν δίνω και τον 11ο μισθό μου για να μπορούν οι τράπεζες να δηλώνουν πριν λίγα χρόνια αστρονομικά κέρδη τετραπλάσια σε σχέση με τις ευρωπαικές και μόλις τα στελέχη τους έπεσαν έξω να τους δίνει το κράτος 22 δις €.Βλέπετε για να πλουτίσουν λίγοι πατριώτες τραπεζίτες πρέπει όλοι εμείς για 2 δις € να φάμε παντεσπάνι.
Φταίω εγώ ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που το κράτος χαρίζει δις σε φαρμακευτικές εταιρείες για εθνικούς λόγους και δεν συλλαμβάνει λαθρέμπορους καυσίμων όταν είναι πρόεδροι ΠΑΕ.
Φταίω εγώ που δεν είμαι τόσο πατριώτης για να βοηθήσω με το μισθό μου τους εργατικούς επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα που έχουν τη χαμηλότερη φορολογία στην Ευρωζώνη και δεν φορολογούνται τα μερίσματά τους.
Φταίω εγώ λοιπόν που λόγω έλλειψης πατριωτισμού δεν μπορώ να αντέξω το γεγονός ότι για το κράτος εγώ ο εκπαιδευτικός των 1400 ευρώ θεωρούμαι δαπάνη περικοπτέα και ίσως και σπατάλη.
Για όλους αυτούς τους λόγους προχωρώ κι εγώ στα δικά μου επώδυνα πλην όμως αναγκαία μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας μας και παροτρύνω και όλους όσους νοιώθουν το ίδιο να τα ακολουθήσουν για το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Προτείνω λοιπόν σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι να μας δώσουν πίσω τα χρήματα που μας παίρνουν τώρα ή μέχρι να φυλακιστούν κάποιοι πολιτικοί ή να δημευτούν περιουσίες φοροφυγάδων να θυμούνται τα εξής.
1. Δεν αγοράζω τίποτα πέρα από τα απολύτως αναγκαία. Για τα υπόλοιπα εάν δεν μου κάνουν επί τόπου έκπτωση 20% όσο και η απώλεια του εισοδήματός μου δεν τα αγοράζω. Ας κινηθεί η αγορά από τους τίμιους και εργατικούς υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα.
2. Δεν βγαίνω έξω για καφέ εάν δεν μειώσουν κατά 20% την τιμή του. Το ίδιο και για το σινεμά θέατρο και λοιπά.
3. Δεν αγοράζω εφημερίδα για λόγους τάξης καθώς όλες μας θεωρούν την αιτία του κακού αλλά και γιατί επιδοτούνται από το κράτος.
4. Δεν επιβραβεύω με τηλεθέαση δημοσιογράφους που επιχαίρουν ως είναι φυσικό σε μίσθαρνα γλοιώδη υποκείμενα οικονομικών συμφερόντων.
5. Δεν πιστεύω κανένα δημοσιογράφο αν δεν αποκαλύψουν ποιοι και πώς καταχράστηκαν δις € την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων; Αν δεν μας πούν πόσοι Έλληνες εργάτες επωφελήθηκαν των μεγάλων έργων και εάν καταβλήθηκαν οι εργατικές εισφορές; Εάν δεν μας πουν πόσα διόδια έπρεπε να πληρώνουμε και τι είδους κομπίνα γίνεται με τους εργολάβους που παίρνουν διόδια πριν κατασκευάσουν τους δρόμους. Εάν δεν μας αποκαλύψουν ποιοι δημοσιογράφοι πληρώνονται από υπουργεία.
Παρόλο δε που δεν είμαι και τόσο πατριώτης προτείνω στην κυβέρνηση που σίγουρα όλοι είναι πατριώτες τα εξής μέτρα περιμένοντας να μας πει και κάποιος πόσα δις € θα απέφεραν
1. Φορολόγηση 1% των χρηματιστηριακών συναλλαγών.
2. Φορολόγηση 40 % των επιχειρήσεων.
3. Φυλάκιση για όσους δεν αποδίδουν ΦΠΑ
4. Φόρος 5% επί των στρατιωτικών δαπανών.
5. Παύση χρηματοδότησης ΠΑΕ και ΚΑΕ.
6. Παύση χρηματοδότησης ιδρυμάτων πρωθυπουργών.
7. Παύση χρηματοδότης εφημερίδων και ιδιωτικών καναλιών με κρατκή διαφήμιση
8. Οι πλούσιοι που φυλάσσονται από αστυνομικούς να καλύπτουν και τη μισθοδοσία τους
9. Οι επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί επώνυμα αν όχι με 20% τουλάχιστον με 10% έκτακτη εισφορά ως καλοί πατριώτες που δεν είμαστε εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι.
10. Φόρος 10% στα έσοδα από τα διόδια χωρίς να αυξηθεί η τιμή γιατί οι εργολάβοι είναι και οι περισσότερο πατριώτες από όλους.
ΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ ΕΑΝ ΠΑΛΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ΣΤΙΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΣΕΠΕΣ
Σημείωση: Αν και δεν είμαι δημόσιοςυπάλληλος, προσυπογράφω το πιο πάνω κείμενο που μου έστειλε ένας φίλος με email, και το δημοσιεύω στο μπλογκ μου κι εγώ...
Tuesday, March 9, 2010
9-3-2010
Εδώ και κάμποσες δεκαετίες, οι σπόροι ανήκουν σε κάποιες μεγάλες εταιρείες, και είναι παράνομο να έχεις σπόρους και να φυτεύεις ότι σου καπνίσει. Απλώς δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ στην Ελλάδα, η εξαφάνιση των σπόρων έγινε με ήπιο τρόπο.
Οι πατροπαράδοτοι σπόροι χάθηκαν όταν λανσάρανε τους νέους σπόρους, που βγάζανε περισσότερο προϊόν ανά στρέμμα, και πιο ανθεκτικό.
Κάποτε, θα έρθει η μέρα που... όποιος βρει παλιούς σπόρους, θα ισοδυναμεί με ανακάλυψη θησαυρού.
Εάν εφαρμοστεί η νομοθεσία, τότε δεν θα μπορεί ο καθένας να έχει το προβατάκι του, την κοτούλα του, κλπ. Αυτό που μας σώζει, είναι που είμαστε τόσο ανοργάνωτοι, που ακόμα κάνουμε ότι μας καπνίζει εν πολλοίς.
Μέσω του οικονομικού ελέγχου, μέσω της κρίσης που δημιούργησαν, έχουν φέρει την χώρα μας στο χείλος του γκρεμού. Ποιό χείλος δηλαδή, πέφτουμε προ πολλού. Αυτό που δεν πέτυχαν κάποτε με τα όπλα, το έκαναν με τις εξαγορές και την οικονομία.
Οι προδότες που έφεραν την χώρα σε αυτό το σημείο, έχουν το θράσος να παίρνουν μέτρα και καλά για την σωτηρία της χώρας, από αόρατους εχθρούς, τους κερδοσκόπους.
Μετά τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, τον πόλεμο κατά του πολέμου, τώρα προχωρήσαμε στον πόλεμο κατά της κερδοσκοπίας! Αόρατοι και ανύπαρκτοι εχθροί, είναι ο τρόπος που εφηύραν για να καθυποτάξουν όλο τον κόσμο.
Πράγματι έχουμε πόλεμο, αλλά... ο εχθρός δεν είναι αόρατος. Είναι αυτοί που μας κυβερνάνε. Προδότες και εθνικοί μειοδότες. Όσο καθυστερούμε το να βγούμε όλοι στους δρόμους, όχι απλώς να απεργήσουμε, αλλά να επαναστατήσουμε και να κάνουμε εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα, τόσο δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει.
Έχουμε από καιρό εμπεδώσει πως μας κυβερνάει ένα διευθυντήριο στις Βρυξέλες, και οι κυβερνήσεις μας είναι κάτι σαν τους διαχειριστές της πολυκατοικίας μας. Πως έγινε εθνική υπόθεση η κρίση, αφού το έθνος μας είναι προ πολλού υποταγμένο? Η χώρα μας, προ πολλού έχει γίνει προάστιο της Ευρώπης. Δεν έχουμε εθνική ανεξαρτησία, για να κινδυνεύουμε να την χάσουμε. Την ξεπούλησαν όλες μαζί οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.
Για ποιό τουρισμό θα μιλάμε φέτος? Ποιός θα έρθει φέτος στην Ελλάδα? Εγώ είχα κάποια ναύλα που ψηνόντουσαν, και κανένα δεν έκλεισε. Σε κάποια περίμενα προκαταβολές, και δεν ήρθε καμία από δαύτες, και ακυρώθηκαν τα ναύλα. Και εδώ και ένα μήνα, δεν έχω ούτε ζήτηση. Ούτε μια.
Αλήθεια, εάν εσείς ήσασταν Γερμανοί ή Γάλλοι, και πιστεύατε πως στην Ελλάδα είμαστε όλοι κηφήνες, λαμόγια, απατεώνες, και διασκεδάζουμε με τα δικά τους λεφτά, θα ερχόσασταν ποτέ ξανά στην Ελλάδα?
Ή μήπως ξεχνάτε πως... η πραγματική οικονομική κρίση, δεν έχει χτυπήσει την Ελλάδα, αλλά την Γερμανία, την Γαλλία και την Αγγλία! Αυτοί έχουν το πρόβλημα. Εμείς δεν παράγουμε τίποτα, τι κρίση να έχουμε? Εμείς υπηρεσίες γκαρσονιού προσφέρουμε, και τίποτα παραπάνω.
----------------------------
Αλήθεια, σε ποιόν χρωστάμε?
Εάν σε δανείσω 1 εκατομμύριο δολάρια ας πούμε, και μου υπογράψεις ότι θα μου τα επιστρέψεις σε 10 χρόνια, με τόσο τόκο, εγώ αποκτώ αμέσως ένα χαρτί ότι από εσένα, που έχεις κάποια περιουσιακά στοιχεία, έχω απαίτηση 100 χιλιάδων τον χρόνο, συν τους τόκους.
Εσύ έχεις μια χώρα ας πούμε, η χώρα έχει εδάφη, έχει ορυκτό πλούτο, έχει μελλοντικά έσοδα από φορολογία, έχει κάποιο παραγόμενο προϊόν. Εγώ που σε δάνεισα 1 εκατομμύριο ευρώ, τι είχα? Τίποτα. Αέρα.
Απόκτησα όμως απαίτηση από κάποιον που έχει, και δημιούργησα την δικιά μου περιουσία, με την ίδια την απαίτηση από εσένα. Ότι και να πάρω από εσένα, είναι κέρδος. Και τι κάνω? Σου δανείζω για να αγοράσεις από εμένα τα προϊόντα που εγώ παράγω, όπλα, πετρέλαιο, αυτοκίνητα, αγροτικά προϊόντα που είχες αλλά σε έκανα να μην τα παράγεις πια... Και σε δανείζω όλο και πιο πολλά, και αγοράζεις όλο και περισσότερα, ώστε να είναι χαρούμενοι και ήσυχοι όσοι δουλεύουν για εμένα, και εσύ να υποδουλώνεσαι όλο και περισσότερο.
Τι είναι το χρήμα? Αέρας κοπανιστός!
Εκπαιδευτήκαμε να το θεωρούμε κάτι που έχει αξία, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα χαρτί ή ένα νούμερο σε κάποια λογιστική κατάσταση.
Υπάρχει κάποια χώρα που δεν οφείλει? Όχι! Όλες χρωστάνε!! Αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι σε ποιους χρωστάμε, ποιοι είναι αυτοί στους οποίους χρωστάμε, και τι είχαν ακριβώς σαν περιουσιακό στοιχείο, από το οποίο προκύπτει ότι όσα μας δάνεισαν δεν ήταν τίποτα παραπάνω από αέρας κοπανιστός?
Όλοι καταλαβαίνουμε πως μια κότα έχει κάποια αξία. Ένα παπούτσι επίσης. Εγώ χρειάζομαι την κότα για να φάω, κι εσύ το παπούτσι για να το φορέσεις. Τι πιο φυσιολογικό να αποτυπωθεί η αξία της κότας και του παπουτσιού, και να ανταλλάσουμε τα χρήματα που αντιπροσωπεύουν την αξία τους, όπως διαμορφώνεται από την προσφορά και την ζήτηση.
Τι χρωστάμε λοιπόν?
Δεν έχω καταλάβει!
Εάν πούμε πως μια βραχονησίδα του Αιγαίου κοστίζει όσο όλο μας το χρέος, πιθανόν να χρωστάμε απλώς μια βραχονησίδα. Μπορεί και δύο.
Τι είχαν λοιπόν όσοι μας δάνειζαν? Τίποτα. Τι κέρδισαν? 2 βραχονησίδες. Κάτι τέλος πάντων, κάτι από το τίποτα.
Οι πατροπαράδοτοι σπόροι χάθηκαν όταν λανσάρανε τους νέους σπόρους, που βγάζανε περισσότερο προϊόν ανά στρέμμα, και πιο ανθεκτικό.
Κάποτε, θα έρθει η μέρα που... όποιος βρει παλιούς σπόρους, θα ισοδυναμεί με ανακάλυψη θησαυρού.
Εάν εφαρμοστεί η νομοθεσία, τότε δεν θα μπορεί ο καθένας να έχει το προβατάκι του, την κοτούλα του, κλπ. Αυτό που μας σώζει, είναι που είμαστε τόσο ανοργάνωτοι, που ακόμα κάνουμε ότι μας καπνίζει εν πολλοίς.
Μέσω του οικονομικού ελέγχου, μέσω της κρίσης που δημιούργησαν, έχουν φέρει την χώρα μας στο χείλος του γκρεμού. Ποιό χείλος δηλαδή, πέφτουμε προ πολλού. Αυτό που δεν πέτυχαν κάποτε με τα όπλα, το έκαναν με τις εξαγορές και την οικονομία.
Οι προδότες που έφεραν την χώρα σε αυτό το σημείο, έχουν το θράσος να παίρνουν μέτρα και καλά για την σωτηρία της χώρας, από αόρατους εχθρούς, τους κερδοσκόπους.
Μετά τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, τον πόλεμο κατά του πολέμου, τώρα προχωρήσαμε στον πόλεμο κατά της κερδοσκοπίας! Αόρατοι και ανύπαρκτοι εχθροί, είναι ο τρόπος που εφηύραν για να καθυποτάξουν όλο τον κόσμο.
Πράγματι έχουμε πόλεμο, αλλά... ο εχθρός δεν είναι αόρατος. Είναι αυτοί που μας κυβερνάνε. Προδότες και εθνικοί μειοδότες. Όσο καθυστερούμε το να βγούμε όλοι στους δρόμους, όχι απλώς να απεργήσουμε, αλλά να επαναστατήσουμε και να κάνουμε εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα, τόσο δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει.
Έχουμε από καιρό εμπεδώσει πως μας κυβερνάει ένα διευθυντήριο στις Βρυξέλες, και οι κυβερνήσεις μας είναι κάτι σαν τους διαχειριστές της πολυκατοικίας μας. Πως έγινε εθνική υπόθεση η κρίση, αφού το έθνος μας είναι προ πολλού υποταγμένο? Η χώρα μας, προ πολλού έχει γίνει προάστιο της Ευρώπης. Δεν έχουμε εθνική ανεξαρτησία, για να κινδυνεύουμε να την χάσουμε. Την ξεπούλησαν όλες μαζί οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.
Για ποιό τουρισμό θα μιλάμε φέτος? Ποιός θα έρθει φέτος στην Ελλάδα? Εγώ είχα κάποια ναύλα που ψηνόντουσαν, και κανένα δεν έκλεισε. Σε κάποια περίμενα προκαταβολές, και δεν ήρθε καμία από δαύτες, και ακυρώθηκαν τα ναύλα. Και εδώ και ένα μήνα, δεν έχω ούτε ζήτηση. Ούτε μια.
Αλήθεια, εάν εσείς ήσασταν Γερμανοί ή Γάλλοι, και πιστεύατε πως στην Ελλάδα είμαστε όλοι κηφήνες, λαμόγια, απατεώνες, και διασκεδάζουμε με τα δικά τους λεφτά, θα ερχόσασταν ποτέ ξανά στην Ελλάδα?
Ή μήπως ξεχνάτε πως... η πραγματική οικονομική κρίση, δεν έχει χτυπήσει την Ελλάδα, αλλά την Γερμανία, την Γαλλία και την Αγγλία! Αυτοί έχουν το πρόβλημα. Εμείς δεν παράγουμε τίποτα, τι κρίση να έχουμε? Εμείς υπηρεσίες γκαρσονιού προσφέρουμε, και τίποτα παραπάνω.
----------------------------
Αλήθεια, σε ποιόν χρωστάμε?
Εάν σε δανείσω 1 εκατομμύριο δολάρια ας πούμε, και μου υπογράψεις ότι θα μου τα επιστρέψεις σε 10 χρόνια, με τόσο τόκο, εγώ αποκτώ αμέσως ένα χαρτί ότι από εσένα, που έχεις κάποια περιουσιακά στοιχεία, έχω απαίτηση 100 χιλιάδων τον χρόνο, συν τους τόκους.
Εσύ έχεις μια χώρα ας πούμε, η χώρα έχει εδάφη, έχει ορυκτό πλούτο, έχει μελλοντικά έσοδα από φορολογία, έχει κάποιο παραγόμενο προϊόν. Εγώ που σε δάνεισα 1 εκατομμύριο ευρώ, τι είχα? Τίποτα. Αέρα.
Απόκτησα όμως απαίτηση από κάποιον που έχει, και δημιούργησα την δικιά μου περιουσία, με την ίδια την απαίτηση από εσένα. Ότι και να πάρω από εσένα, είναι κέρδος. Και τι κάνω? Σου δανείζω για να αγοράσεις από εμένα τα προϊόντα που εγώ παράγω, όπλα, πετρέλαιο, αυτοκίνητα, αγροτικά προϊόντα που είχες αλλά σε έκανα να μην τα παράγεις πια... Και σε δανείζω όλο και πιο πολλά, και αγοράζεις όλο και περισσότερα, ώστε να είναι χαρούμενοι και ήσυχοι όσοι δουλεύουν για εμένα, και εσύ να υποδουλώνεσαι όλο και περισσότερο.
Τι είναι το χρήμα? Αέρας κοπανιστός!
Εκπαιδευτήκαμε να το θεωρούμε κάτι που έχει αξία, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα χαρτί ή ένα νούμερο σε κάποια λογιστική κατάσταση.
Υπάρχει κάποια χώρα που δεν οφείλει? Όχι! Όλες χρωστάνε!! Αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι σε ποιους χρωστάμε, ποιοι είναι αυτοί στους οποίους χρωστάμε, και τι είχαν ακριβώς σαν περιουσιακό στοιχείο, από το οποίο προκύπτει ότι όσα μας δάνεισαν δεν ήταν τίποτα παραπάνω από αέρας κοπανιστός?
Όλοι καταλαβαίνουμε πως μια κότα έχει κάποια αξία. Ένα παπούτσι επίσης. Εγώ χρειάζομαι την κότα για να φάω, κι εσύ το παπούτσι για να το φορέσεις. Τι πιο φυσιολογικό να αποτυπωθεί η αξία της κότας και του παπουτσιού, και να ανταλλάσουμε τα χρήματα που αντιπροσωπεύουν την αξία τους, όπως διαμορφώνεται από την προσφορά και την ζήτηση.
Τι χρωστάμε λοιπόν?
Δεν έχω καταλάβει!
Εάν πούμε πως μια βραχονησίδα του Αιγαίου κοστίζει όσο όλο μας το χρέος, πιθανόν να χρωστάμε απλώς μια βραχονησίδα. Μπορεί και δύο.
Τι είχαν λοιπόν όσοι μας δάνειζαν? Τίποτα. Τι κέρδισαν? 2 βραχονησίδες. Κάτι τέλος πάντων, κάτι από το τίποτα.
Tuesday, January 19, 2010
Και λίγη αλήθεια, δεν βλάπτει...
Η αλήθεια είναι πως και άλλες χώρες έχουν ελλείμματα της τάξης του 12,7%. Οι ΗΠΑ είναι μία από αυτές. Υπάρχουν χώρες των οποίων το χρέος υπερβαίνει το 120% του Ακαθάριστου Εθνικού τους Προϊόντος. Η Ιαπωνία φτάνει το 180%.
Η Ελλάδα όμως αποτελεί ειδική περίπτωση. Oχι μόνο γιατί είναι ο αδύναμος κρίκος μιας ισχυρής νομισματικής ένωσης ούτε γιατί παίζονται κερδοσκοπικά παιγνίδια.
Αυτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.
Η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική, διότι η κρίση είναι καθολική και όχι μόνο δημοσιονομική. Ζούμε το τέλος ενός μοντέλου που διασπάθισε όσο χρήμα είχε να διασπαθίσει και την κατάρρευση του ιδεολογικού παραδείγματος που δικαιολογούσε αυτή τη διασπάθιση, με ωραία τάχα μου αριστερά λόγια.
Τα ελλείμματα και τα χρέη του κράτους δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.
Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας είναι ότι δεν έχει καταλήξει σε κανόνες συμβίωσης και στον τρόπο επιβολής τους· αυτό που απερίσκεπτα προσπερνάμε με τον όρο «νομιμότητα». Αν το καλοσκεφτούμε και το δημοσιονομικό, πρόβλημα νομιμότητας είναι.
Oλοι προσπαθούν να αρπάξουν από τον δημόσιο κορβανά ό, τι μπορούν και ελάχιστοι πληρώνουν φόρους. Η έλλειψη σεβασμού στη νομιμότητα δεν φαίνεται από το γεγονός ότι δεν δίνουν οι καταστηματάρχες αποδείξεις, οι οποίοι στο κάτω κάτω της γραφής ωφελούνται διότι κλέβουν τον ΦΠΑ. Φαίνεται από το γεγονός ότι και οι πελάτες δεν τις ζητούν, παρά το γεγονός πως βλάπτονται από τη φοροδιαφυγή.
Συζητήθηκαν πολύ το έλλειμμα νομιμότητας στην κορυφή, τα σκάνδαλα των πολιτικών και η διαφθορά των επιχειρήσεων. Ορθώς, διότι το ψάρι βρωμάει και στο κεφάλι.
Ελάχιστα όμως συζητάμε για την παραβατικότητα στα μεσαία και κατώτερα στρώματα. Δεν είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις που φοροδιαφεύγουν, κυρίως είναι οι μικρομεσαίοι. Σε καμιά χώρα του κόσμου η τροφοδοσία των καταστημάτων δεν γίνεται τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας, παρά το γεγονός ότι ο νόμος προβλέπει τις πρώτες πρωινές ώρες. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν τόσα μηχανάκια που πηγαίνουν αντίθετα στους μονόδρομους. Πουθενά η αυθαίρετη δόμηση δεν θεωρήθηκε «δικαίωμα του λαού να στεγαστεί». Πουθενά η ρύπανση των τοίχων με αφίσες, αυτοκόλλητα και σπρέι, δεν θεωρείται «δικαίωμα έκφρασης». Πουθενά στον κόσμο η καταστροφή των πανεπιστημίων δεν προστατεύεται από κάποιο μεταφυσικό άσυλο και με τη δικαιολογία ότι επί χούντας μπήκε το τανκς στο Πολυτεχνείο. Πουθενά ένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν φτύνει έργω και λόγω τη δημοκρατία, όπως κάνει το ΚΚΕ, χωρίς να αντιδρά κανείς. Πουθενά δεν γίνονται καταλήψεις δημόσιων υπηρεσι ών -οι οποίες μάλιστα, όπως το ΙΚΑ, εξυπηρετούν τους πολίτες- στο πλαίσιο υποτίθεται της «διαμαρτυρίας». Εχουμε φτάσει να θεωρούμε το κλείσιμο των εθνικών οδών κάτι σαν εποχικό φαινόμενο και σίγουρα ως αποδεκτό τρόπο πάλης. Φτάσαμε να θεωρούμε «δημοκρατικό δικαίωμα» του ΚΚΕ να καταλαμβάνει στούντιο και να εκφωνεί τα δικά του δελτία ειδήσεων, του κ. Δημήτρη Στρατούλη να βγάζει πανό στη Βουλή και των φοιτητών να χτίζουν τους πρυτάνεις μέσα στα γραφεία τους. Η δε εφαρμογή του νόμου, η παραπομπή δηλαδή των παραβατών στη Δικαιοσύνη, θεωρείται «ποινικοποίηση των αγώνων». Δυστυχώς στην Ελλάδα, επειδή κάποτε η διαμαρτυρία ήταν παράνομη, τώρα κάθε παρανομία βαφτίζεται διαμαρτυρία. Και το χειρότερο; Δεν διαμαρτύρεται κανείς για τη στρέβλωση της λογικής και την παραβίαση των νόμων.
Μεγαλύτερο και από το δημοσιονομικό, είναι το πρόβλημα της παραβατικότητας.
Βεβαίως, η ανομία είναι σύμφυτη με την ιστορία του ελληνικού κράτους. Τώρα όμως η πολυπλοκότητα των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων την κάνει δυσβάστακτη. Εχει πολλαπλό οικονομικό κόστος. Ολες αυτές οι μικρές παρανομίες συσσωρεύονται σαν κόκκοι άμμου στα γρανάζια της οικονομίας και την παραλύουν.
Εκατομμύρια παραγωγικές ώρες χάνονται στους δρόμους της Αθήνας (είναι η καρδιά της ελληνικής οικονομίας) επειδή δέκα ξεφορτώνουν εκτός του ωραρίου που προβλέπει ο νόμος, είκοσι παρκάρουν σε κεντρικές αρτηρίες και πενήντα διαδηλώνουν κλείνοντας τη Σταδίου.
Κυρίως, όμως, δημιουργείται κουλτούρα ανομίας, η οποία οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη ανομία.
Μέχρι να φτάσουμε σε κάποιον Δεκέμβρη και στη πραγματική χρεοκοπία.
Η Ελλάδα όμως αποτελεί ειδική περίπτωση. Oχι μόνο γιατί είναι ο αδύναμος κρίκος μιας ισχυρής νομισματικής ένωσης ούτε γιατί παίζονται κερδοσκοπικά παιγνίδια.
Αυτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.
Η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική, διότι η κρίση είναι καθολική και όχι μόνο δημοσιονομική. Ζούμε το τέλος ενός μοντέλου που διασπάθισε όσο χρήμα είχε να διασπαθίσει και την κατάρρευση του ιδεολογικού παραδείγματος που δικαιολογούσε αυτή τη διασπάθιση, με ωραία τάχα μου αριστερά λόγια.
Τα ελλείμματα και τα χρέη του κράτους δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.
Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας είναι ότι δεν έχει καταλήξει σε κανόνες συμβίωσης και στον τρόπο επιβολής τους· αυτό που απερίσκεπτα προσπερνάμε με τον όρο «νομιμότητα». Αν το καλοσκεφτούμε και το δημοσιονομικό, πρόβλημα νομιμότητας είναι.
Oλοι προσπαθούν να αρπάξουν από τον δημόσιο κορβανά ό, τι μπορούν και ελάχιστοι πληρώνουν φόρους. Η έλλειψη σεβασμού στη νομιμότητα δεν φαίνεται από το γεγονός ότι δεν δίνουν οι καταστηματάρχες αποδείξεις, οι οποίοι στο κάτω κάτω της γραφής ωφελούνται διότι κλέβουν τον ΦΠΑ. Φαίνεται από το γεγονός ότι και οι πελάτες δεν τις ζητούν, παρά το γεγονός πως βλάπτονται από τη φοροδιαφυγή.
Συζητήθηκαν πολύ το έλλειμμα νομιμότητας στην κορυφή, τα σκάνδαλα των πολιτικών και η διαφθορά των επιχειρήσεων. Ορθώς, διότι το ψάρι βρωμάει και στο κεφάλι.
Ελάχιστα όμως συζητάμε για την παραβατικότητα στα μεσαία και κατώτερα στρώματα. Δεν είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις που φοροδιαφεύγουν, κυρίως είναι οι μικρομεσαίοι. Σε καμιά χώρα του κόσμου η τροφοδοσία των καταστημάτων δεν γίνεται τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας, παρά το γεγονός ότι ο νόμος προβλέπει τις πρώτες πρωινές ώρες. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν τόσα μηχανάκια που πηγαίνουν αντίθετα στους μονόδρομους. Πουθενά η αυθαίρετη δόμηση δεν θεωρήθηκε «δικαίωμα του λαού να στεγαστεί». Πουθενά η ρύπανση των τοίχων με αφίσες, αυτοκόλλητα και σπρέι, δεν θεωρείται «δικαίωμα έκφρασης». Πουθενά στον κόσμο η καταστροφή των πανεπιστημίων δεν προστατεύεται από κάποιο μεταφυσικό άσυλο και με τη δικαιολογία ότι επί χούντας μπήκε το τανκς στο Πολυτεχνείο. Πουθενά ένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν φτύνει έργω και λόγω τη δημοκρατία, όπως κάνει το ΚΚΕ, χωρίς να αντιδρά κανείς. Πουθενά δεν γίνονται καταλήψεις δημόσιων υπηρεσι ών -οι οποίες μάλιστα, όπως το ΙΚΑ, εξυπηρετούν τους πολίτες- στο πλαίσιο υποτίθεται της «διαμαρτυρίας». Εχουμε φτάσει να θεωρούμε το κλείσιμο των εθνικών οδών κάτι σαν εποχικό φαινόμενο και σίγουρα ως αποδεκτό τρόπο πάλης. Φτάσαμε να θεωρούμε «δημοκρατικό δικαίωμα» του ΚΚΕ να καταλαμβάνει στούντιο και να εκφωνεί τα δικά του δελτία ειδήσεων, του κ. Δημήτρη Στρατούλη να βγάζει πανό στη Βουλή και των φοιτητών να χτίζουν τους πρυτάνεις μέσα στα γραφεία τους. Η δε εφαρμογή του νόμου, η παραπομπή δηλαδή των παραβατών στη Δικαιοσύνη, θεωρείται «ποινικοποίηση των αγώνων». Δυστυχώς στην Ελλάδα, επειδή κάποτε η διαμαρτυρία ήταν παράνομη, τώρα κάθε παρανομία βαφτίζεται διαμαρτυρία. Και το χειρότερο; Δεν διαμαρτύρεται κανείς για τη στρέβλωση της λογικής και την παραβίαση των νόμων.
Μεγαλύτερο και από το δημοσιονομικό, είναι το πρόβλημα της παραβατικότητας.
Βεβαίως, η ανομία είναι σύμφυτη με την ιστορία του ελληνικού κράτους. Τώρα όμως η πολυπλοκότητα των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων την κάνει δυσβάστακτη. Εχει πολλαπλό οικονομικό κόστος. Ολες αυτές οι μικρές παρανομίες συσσωρεύονται σαν κόκκοι άμμου στα γρανάζια της οικονομίας και την παραλύουν.
Εκατομμύρια παραγωγικές ώρες χάνονται στους δρόμους της Αθήνας (είναι η καρδιά της ελληνικής οικονομίας) επειδή δέκα ξεφορτώνουν εκτός του ωραρίου που προβλέπει ο νόμος, είκοσι παρκάρουν σε κεντρικές αρτηρίες και πενήντα διαδηλώνουν κλείνοντας τη Σταδίου.
Κυρίως, όμως, δημιουργείται κουλτούρα ανομίας, η οποία οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη ανομία.
Μέχρι να φτάσουμε σε κάποιον Δεκέμβρη και στη πραγματική χρεοκοπία.
Sunday, January 17, 2010
κοροιδία σε όλο της το μεγαλείο
Είναι ο γνωστός νόμος που θεωρεί μικρά σκάφη όσα σκάφη είναι ιδιωτικά μέχρι 12 μέτρα, και εκτός όλων των άλλων, προβλέπει να εφοδιάζονται τα σκάφη αυτά με άδεια εκτέλεσης πλόων.
Τα σκάφη από 10 μέχρι 12 μέτρα, αντί να εφοδιάζονται με ΠΓΕ, πληρώνουν κάτι παραπάνω, αλλά για 8 χρόνια έχουν την άδεια εκτέλεσης πλόων και ταξιδεύουν ανεμπόδιστα χωρίς πολλές διαδικασίες και τρέξιμο. Το κόστος (σε χαρτόσημα, παράβολα, έντυπα, κλπ) φτάνει σχεδόν τα 1000 ευρώ, το οποίο είναι υπέρογκο εάν υπολογίσουμε πως μέσα στο διάστημα των 8 ετών πριν την εφαρμογή αυτού του νόμου, θα έπρεπε να εφοδιαστεί το σκάφος 2 φορές με ΠΓΕ τετραετούς διάρκειας, με υποχρέωση ενδιάμεσης επιθεώρησης ανά διετία, με συνολικό κόστος εντύπων, παραβόλων κλπ, που δεν θα ξεπερνούσε τα 500 ευρώ, εάν χρησιμοποιηθούν τα τοπικά κλιμάκια του Λιμενικού Σώματος. Παρόλα αυτά, δεδομένου ότι οι ιδιοκτήτες των σκαφών αυτών γλυτώνουν από πολύ τρέξιμο (4 φορές μέσα στην 8ετία, 2 για επιθεώρηση ξηράς-θάλασσας, και άλλες 2 για ενδιάμεση θάλασσας), και δεδομένου ότι εάν χρησιμοποιηθούν οι διάφοροι ιδιωτικοί Νηογνώμονες το κόστος τελικά ξεπερνάει τα 1000 ευρώ (ενώ εάν χρησιμοποιηθούν τα τοπικά κλιμάκια ναι μεν το κόστος είναι σαφώς φθηνότερο, περίπου 500 ευρώ συνολικά), επειδή η όλη διαδικασία με το ΠΓΕ έχει εμπλοκή με γραφειοκρατικές διαδικασίες που απαιτούν χρόνο, οι ιδιοκτήτες των σκαφών χαιρέτησαν με ικανοποίηση τον νόμο αυτό και εφοδιάστηκαν με άδειες εκτέλεσης πλόων, αν και το κόστος της έκδοσης της άδειας εκτέλεσης πλόων για τα σκάφη 10-12 μέτρων είναι αρκετά τσουχτερό.
Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Υπουργός του σκανδάλου του Βατοπεδίου, έχωσε και μια πονηρή παράγραφο στην απόφαση αυτή, η οποία αποσκοπεί μονάχα στην καταλήστευση των ανυποψίαστων ιδιοκτητών των σκαφών αυτών. Ο δεύτερος που υπογράφει αυτήν την απόφαση, είναι ο τότε αρχηγός, αυτός που πριν από λίγους μήνες είδαμε στην εκπομπή Ζούγκλα του κυρίου Τριανταφυλλόπουλου πως έβγαζε δρομολόγια για την μετακίνηση με τα πλωτά του Λ.Σ. του Εφραίμ της Μονής Βατοπεδίου.
Η παράγραφος με δυο λόγια ορίζει, πως όταν μεταβιβάζεται άνω του 50% ενός σκάφους της κατηγορίας αυτής, που είναι εφοδιασμένο με άδεια εκτέλεσης πλόων, η άδεια εκτέλεσης πλόων παύει να ισχύει, και ο νέος ιδιοκτήτης του σκάφους καλείται να πληρώσει εξ αρχής το κόστος των σχεδόν 1000 ευρώ.
Απορώ πως ο Σύνδεσμος που ασχολείται με τα μικρά σκάφη, ο ΣΕΚΑΠΛΑΣ-ΠΕΕΥ, δεν έχει αντιδράσει σε αυτήν την ληστρική τακτική, η μόνη εξήγηση που μπορώ να βρω είναι πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η πώληση των σκαφών που παράγουν ή που εμπορεύονται, και τι ακολουθεί μετά από αυτό, τους έχει αφήσει αδιάφορους.
Το γεγονός είναι ότι κανένας δεν αγοράζει το 50% ενός σκάφους, ή εάν συμβεί κάτι τέτοιο, αυτό είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Ο κανόνας επίσης είναι πως σπάνια κάποιος κρατάει ένα σκάφος για τόσο μεγάλο διάστημα, πολύ πριν την συμπλήρωση 8 ετών, οι περισσότεροι αλλάζουν σκάφος, για πάρα πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναπτύξω.
Δεδομένου δε ότι όλα τα υπάρχοντα σκάφη ήδη είναι στην κυριότητα και κατοχή των ιδιοκτητών τους για κάποια χρόνια, και μετά την εφαρμογή του νέου κανονισμού παρέδωσαν τα ΠΓΕ των σκαφών τους και εφοδιάστηκαν με άδειες εκτέλεσης πλόων, τις πλήρωσαν ακριβά, αλλά δεν γνωρίζουν πως όταν θα πουλήσουν το σκάφος τους, ο νέος ιδιοκτήτης θα κληθεί να ξαναπληρώσει το ίδιο κόστος. Ο υποψήφιος αγοραστής, ήδη καλείται να πληρώσει κατά την μεταβίβαση του σκάφους αρκετά έξοδα, χαρτόσημο μεταβίβασης, κόστος εντύπων, αδειών, κλπ καθώς και πιθανόν την αμοιβή ενός διεκπεραιωτή (γιατί το τρέξιμο είναι αρκετό, και για αν το κάνει ο ίδιος, πρέπει να έχει άφθονο χρόνο και υπομονή), και τελικά παραλαμβάνει μια άδεια εκτέλεσης πλόων που φαίνεται να είναι σε ισχύ για κάποια χρόνια ακόμα, και ανακαλύπτει ξαφνικά πως αυτή η άδεια θεωρείται ληγμένη, και πρέπει να πληρώσει άλλα 1000 ευρώ σχεδόν, για να παραλάβει νέα. Μάλιστα, εάν δεν νέα προσκομίσει βεβαίωση ναυπηγού, με ότι κόστος συνεπάγεται κι αυτή, δεν ισχύει η νέα άδεια για 8 χρόνια, αλλά για το υπολειπόμενο διάστημα της ισχύος της παλιάς άδειας!!! Τα υπάρχοντα σκάφη της κατηγορίας 10-12 μέτρων είναι ήδη νηολογημένα, οπότε παρόλο που έχουν άδεια εκτέλεσης πλόων αντί για ΠΓΕ, πληρώνουν φόρο πλοίου, πληρώνουν συνδρομές στο ΝΕΕ, και ακολουθούν κατά την μεταβίβαση ανάλογη διαδικασία σαν αυτήν που ακολουθούν τα πλοία.
Η νέα Υπουργός που είναι αρμόδια για τα θέματα της Ναυτιλίας Λ.Κατσέλη, το γνωρίζει άραγε αυτό το θέμα?
Από την άλλη, πόσο λογικό είναι να πληρώνει κάποιος αυτό το υπέρογκο κόστος επειδή αγόρασε ένα σκαφάκι, ενώ εάν το αγοράσει τμηματικά, δεν θα το πληρώσει? Κάποιος υποψιασμένος, πόσο δύσκολο είναι να συνεννοηθεί με τον πωλητή, να αγοράσει πρώτα το μισό, και μετά από ένα μικρό διάστημα να αγοράσει το άλλο μισό? Στις 2 διαδοχικές μεταβιβάσεις, η κάθε μια δεν θα ξεπερνά το 50% του σκάφους, οπότε δεν θα θεωρηθεί σε κάθε μια από αυτές τα μεταβιβάσεις πως η παλιά άδεια έπαυσε να ισχύει!!!
Θα πληρώσει το ίδιο χαρτόσημο μεταβίβασης, αφού θα πληρώνει κάθε φορά για το μισό σκάφος, άρα και την μισή αξία, οπότε με λίγο τρέξιμο παραπάνω, θα γλυτώσει το τσεκούρωμα!!!
Thursday, December 24, 2009
θαλάσσιος Τουρισμός
Ο Ελληνικός θαλάσσιος Τουρισμός, είναι βαθειά άρρωστος.
Στήθηκε εξ αρχής σε λάθος βάσεις.
Ο αναπτυξιακός νόμος 1262 του 1982 υποτίθεται ότι στόχευε στην περαιτέρω ανάπτυξη της εγχώριας κατασκευαστικής δραστηριότητας που υπήρχε στην χώρα μας, και το μόνο που πέτυχε είναι μέσα σε μια δεκαετία να κλείσουν όλα τα υπάρχοντα ναυπηγεία. Όσο το κράτος δεν παρενέβαινε, είχαμε μια έντονη κατασκευαστική δραστηριότητα, με ναυπηγεία που έφτιαχναν σκάφη που ακόμα και σήμερα, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από όσα παράγονται τώρα. Όποιος ξέρει το olympicsea 42, ή τα carter (της δεκαετίας του 70), και τα συγκρίνει με την ανύπαρκτη τότε κατασκευαστική δραστηριότητα των Γερμανών, που σήμερα έχουν γεμίσει την Ελληνική αγορά με σκάφη δικιάς τους παραγωγής, θα καταλάβει τι λέω. Η ναυπήγηση σκαφών, λόγω της παράδοσης και της τεχνογνωσίας που ήδη είχαμε, θα έπρεπε να ανθεί στην χώρα μας, και να απασχολείται πολύς κόσμος σε αυτήν την δραστηριότητα και να αυξάνει το Εθνική μας Οικονομία, και όχι να γεμίζουμε εμείς τις τσέπες των Γάλλων και των Γερμανών, που μας κάνουν κριτική και από πάνω για την πορεία της Οικονομίας μας.
Η ενοικίαση σκαφών, βασίστηκε σε 3-4 μεγάλες εταιρείες, που εκμεταλλεύτηκαν τον ειδικό φορολογικό καθεστώς, και ενώ εμπορεύονται σκάφη και ασκούν την δραστηριότητα του ναυλομεσίτη, του πράκτορα και του διαχειριστή των σκαφών, εμφανίζουν τις δραστηριότητες τους σαν πλοιοκτησία (για να έχουν τα φορολογικά οφέλη), και έτσι έχουμε το γεγονός να καπελώνουν τον χώρο, 25 χρόνια τώρα.
Οι τιμές, οι συνθήκες ναύλωσης, οι παρεχόμενες υπηρεσίες, κλπ δεν καθορίζονται από τους κανόνες αγοράς, αλλά από την μονοπωλιακή θέση 3-4 εταιρειών.
Όσοι διδάχτηκαν από τους πρωτοπόρους, τους μιμήθηκαν, άλλοι επιτυχώς, άλλοι ανεπιτυχώς, αλλά το γεγονός είναι πως όλη η αγορά στήθηκε σε λάθος βάσεις, και σε πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο, που σχεδόν κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό.
Ο κλάδος, εξακολουθεί να εκπροσωπείται από τους συγκεκριμένους, μια απλή επίσκεψη στο Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος, όταν θα ακούσετε ποιοί εκπροσωπούν τον θαλάσσιο Τουρισμό, θα σας πείσει.
Είναι λογικό, η εξουσία να μην μπορεί να ακούσει την άποψη ενός ατόμου, αλλά να επηρεάζεται από αυτούς που υποτίθεται ότι έχουν στόλο σκαφών και είναι οι "μεγάλοι" επιχειρηματίες του κλάδου.
Στην Αθήνα του 2009, που είναι η πύλη εισόδου του μεγαλύτερου αριθμού τουριστών του κλάδου του θαλάσσιου τουρισμού, τα έργα υποδομής χρονολογούνται από την εποχή της χούντας. Η μαρίνα Ζέας, η μαρίνα Αλίμου και η μαρίνα Γλυφάδας, έγιναν επί χούντας!!!
Έκτοτε, απαξίωσαν τις εγκαταστάσεις αυτές.
Σε πολλά νησιά, την τελευταία δεκαετία, έγιναν διάφορα καταφύγια, με χρήματα της ΕΟΚ, τα οποία βρίθουν από κακοτεχνίες, παρουσιάζουν τρομερά προβλήματα στην χρήση τους, και φυσικά υπερκοστολογήθηκαν μέχρι εκεί που δεν παίρνει...
Το νομοθετικό πλαίσιο σε συνδυασμό με τα αβάστακτα τεκμήρια, έχουν οδηγήσει στο γεγονός να εμφανίζονται σαν επαγγελματικά σκάφη, σκάφη που είναι για προσωπική χρήση, σκάφη που αποσκοπούν στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, σκάφη που ανήκουν σε αλλοδαπούς που δεν θα είχαν το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται σκάφη στην Ελλάδα αλλά χρησιμοποιούν αχυρανθρώπους και αχυροεταιρείες, κλπ.
Η έλλειψη υποδομών, η αδυναμία να λειτουργήσει ένας υγιής ανταγωνισμός, η τάση που έχουμε σαν (διεφθαρμένοι) πολίτες να μην δουλεύουμε αλλά να κοιτάμε την εύκολη κονόμα και τις αρπαχτές, το νομοθετικό πλαίσιο, αλλά και η απίστευτη γραφειοκρατία που στοιχίζει σε χρόνο και χρήμα αλλά επιτρέπει τις κομπίνες, θα περίμενε κάποιος ότι θα οδηγούσαν στην πλήρη καταστροφή του κλάδου του θαλάσσιου τουρισμού.
Και όμως, ο κλάδος υπάρχει!!! Και θα συνεχίσει να υπάρχει, για τον απλούστατο λόγο ότι... το φυσικό περιβάλλον, η πολυνησία, η διαφορετικότητα του τοπίου από περιοχή σε περιοχή, η ιστορία και οι αρχαιολογικοί χώροι, θα είναι πάντα πόλος έλξης τουριστών στην χώρα μας, και ένα μέρος τους, θα προτιμάει τον θαλάσσιο τουρισμό.
Όσο αφορά τον θαλάσσιο τουρισμό με ιστιοπλοϊκά σκάφη, δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα από την παγκόσμια οικονομική κρίση, διότι στην πραγματικότητα, είμαστε ένας πολύ φτηνός τρόπος διακοπών, εάν μοιράσεις το κόστος ενοικίασης ενός σκάφους κατ άτομο, ανά ημέρα. Οι άνθρωποι αυτοί που νοικιάζουν ένα σκάφος, εάν επέλεγαν να νοικιάσουν δωμάτια, εάν πλήρωναν μεταφορικά μέσα για να δουν 2-3 νησιά σε μια-δυο εβδομάδες, για να πάνε για μπάνιο, για να φάνε (αφού στο σκάφος θα φάνε σίγουρα πρωινό και ένα τουλάχιστον γεύμα με αστείο κόστος), κλπ, θα πλήρωναν πολύ περισσότερα από όσα πληρώνουν για ένα σκάφος.
Ο αριθμός των τουριστών δεν έχει μειωθεί ιδιαίτερα. Όμως, είναι λογικό να ψάχνουν περισσότερο την τιμή, να αποφεύγουν να πληρώσουν υπέρογκες προμήθειες σε μεσίτες, να παζαρεύουν όσο πιο πολύ μπορούν.
Αυτό που δεν πάει καλά, είναι οι πωλήσεις νέων σκαφών. Οι Τράπεζες έχουν δυσκολέψει πολύ την χρηματοδότηση, ζητάνε επιπλέον εγγυήσεις, κλπ.
Αυτοί λοιπόν που θίγονται, είναι οι ναυλομεσίτες, οσοι εμπορεύονται σκάφη, και όχι όσοι τα εκμεταλλεύονται, ιδίως σε εποχές που έχουν μειωθεί τα νέα σκάφη που εισέρχονται στην προσφορά.
Παγκοσμίως, τα σκάφη νοικιάζονται 10-12 χρόνια, και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα περισσότερο. Στην Ελλάδα, ζούσαμε τον απίστευτο παραλογισμό σκάφη 3-4 ετών να θεωρούνται παλιά, και στα 5-6 χρόνια να θεωρούνται τελειωμένα. Αυτό αλλάζει, και είναι καλό να αλλάξει.
Δεδομένου λοιπόν ότι ο θαλάσσιος τουρισμός βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια στο Ναδιρ, δεν βλέπω πως μπορεί να πάει πιο κάτω, λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Απλώς οι τουρίστες, δεν είναι ζώα, έχουν πάρει πρέφα ότι απ ευθείας με τους ιδιοκτήτες πετυχαίνουν καλύτερες τιμές, και το προτιμάνε.
Ξέχασα να αναφερθώ και στο επι σειράν ετών θλιβερότατο θέαμα που παρουσιάζουν τα περίπτρα του ΕΟΤ, στις διάφορες εκθέσεις που συμμετέχει, καθώς και την απουσία του από πολλές εξ αυτών.
Συγκρίνοντας την παρουσία του ΕΟΤ με την παρουσία των αντίστοιχων οργανισμών τουρισμού των ανταγωνιστικών κρατών (Τουρκίας, Κροατίας κλπ), μας πιάνει κατάθλιψη.
Κατά την γνώμη μου λοιπόν, ο θαλάσσιος τουρισμός βρίσκεται ήδη στο κατώτατο όριο, θα μπορούσαμε να είμαστε ο νούμερο ένα τουριστικός προορισμός, να απασχολείται κόσμος όχι μόνο στις υπηρεσίες αλλά και στην κατασκευή, αλλά η ανοργανωσιά, οι κομπίνες, τα παράπονα των τουριστών, η κάκιστη προβολή, η μη αξιοποίηση (απαξίωση θα έλεγα) των υπαρχόντων υποδομών και η μη δημιουργία άλλων, σύγχρονων και λειτουργικών, η κάκιστη ποιότητα υπηρεσιών, μας έχουν οδηγήσει να είμαστε στα χάλια που βρισκόμαστε.
Χειρότερα από αυτό που είμαστε, δεν πιστεύω ότι μπορεί ο κλάδος να πάει... Δεν περιμένω λοιπόν χειρότερες μέρες (λόγω κρίσης), και όταν ξυπνήσουμε, μπορούμε καλύτερα, πολύ καλύτερα!!!
Στήθηκε εξ αρχής σε λάθος βάσεις.
Ο αναπτυξιακός νόμος 1262 του 1982 υποτίθεται ότι στόχευε στην περαιτέρω ανάπτυξη της εγχώριας κατασκευαστικής δραστηριότητας που υπήρχε στην χώρα μας, και το μόνο που πέτυχε είναι μέσα σε μια δεκαετία να κλείσουν όλα τα υπάρχοντα ναυπηγεία. Όσο το κράτος δεν παρενέβαινε, είχαμε μια έντονη κατασκευαστική δραστηριότητα, με ναυπηγεία που έφτιαχναν σκάφη που ακόμα και σήμερα, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από όσα παράγονται τώρα. Όποιος ξέρει το olympicsea 42, ή τα carter (της δεκαετίας του 70), και τα συγκρίνει με την ανύπαρκτη τότε κατασκευαστική δραστηριότητα των Γερμανών, που σήμερα έχουν γεμίσει την Ελληνική αγορά με σκάφη δικιάς τους παραγωγής, θα καταλάβει τι λέω. Η ναυπήγηση σκαφών, λόγω της παράδοσης και της τεχνογνωσίας που ήδη είχαμε, θα έπρεπε να ανθεί στην χώρα μας, και να απασχολείται πολύς κόσμος σε αυτήν την δραστηριότητα και να αυξάνει το Εθνική μας Οικονομία, και όχι να γεμίζουμε εμείς τις τσέπες των Γάλλων και των Γερμανών, που μας κάνουν κριτική και από πάνω για την πορεία της Οικονομίας μας.
Η ενοικίαση σκαφών, βασίστηκε σε 3-4 μεγάλες εταιρείες, που εκμεταλλεύτηκαν τον ειδικό φορολογικό καθεστώς, και ενώ εμπορεύονται σκάφη και ασκούν την δραστηριότητα του ναυλομεσίτη, του πράκτορα και του διαχειριστή των σκαφών, εμφανίζουν τις δραστηριότητες τους σαν πλοιοκτησία (για να έχουν τα φορολογικά οφέλη), και έτσι έχουμε το γεγονός να καπελώνουν τον χώρο, 25 χρόνια τώρα.
Οι τιμές, οι συνθήκες ναύλωσης, οι παρεχόμενες υπηρεσίες, κλπ δεν καθορίζονται από τους κανόνες αγοράς, αλλά από την μονοπωλιακή θέση 3-4 εταιρειών.
Όσοι διδάχτηκαν από τους πρωτοπόρους, τους μιμήθηκαν, άλλοι επιτυχώς, άλλοι ανεπιτυχώς, αλλά το γεγονός είναι πως όλη η αγορά στήθηκε σε λάθος βάσεις, και σε πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο, που σχεδόν κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό.
Ο κλάδος, εξακολουθεί να εκπροσωπείται από τους συγκεκριμένους, μια απλή επίσκεψη στο Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος, όταν θα ακούσετε ποιοί εκπροσωπούν τον θαλάσσιο Τουρισμό, θα σας πείσει.
Είναι λογικό, η εξουσία να μην μπορεί να ακούσει την άποψη ενός ατόμου, αλλά να επηρεάζεται από αυτούς που υποτίθεται ότι έχουν στόλο σκαφών και είναι οι "μεγάλοι" επιχειρηματίες του κλάδου.
Στην Αθήνα του 2009, που είναι η πύλη εισόδου του μεγαλύτερου αριθμού τουριστών του κλάδου του θαλάσσιου τουρισμού, τα έργα υποδομής χρονολογούνται από την εποχή της χούντας. Η μαρίνα Ζέας, η μαρίνα Αλίμου και η μαρίνα Γλυφάδας, έγιναν επί χούντας!!!
Έκτοτε, απαξίωσαν τις εγκαταστάσεις αυτές.
Σε πολλά νησιά, την τελευταία δεκαετία, έγιναν διάφορα καταφύγια, με χρήματα της ΕΟΚ, τα οποία βρίθουν από κακοτεχνίες, παρουσιάζουν τρομερά προβλήματα στην χρήση τους, και φυσικά υπερκοστολογήθηκαν μέχρι εκεί που δεν παίρνει...
Το νομοθετικό πλαίσιο σε συνδυασμό με τα αβάστακτα τεκμήρια, έχουν οδηγήσει στο γεγονός να εμφανίζονται σαν επαγγελματικά σκάφη, σκάφη που είναι για προσωπική χρήση, σκάφη που αποσκοπούν στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, σκάφη που ανήκουν σε αλλοδαπούς που δεν θα είχαν το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται σκάφη στην Ελλάδα αλλά χρησιμοποιούν αχυρανθρώπους και αχυροεταιρείες, κλπ.
Η έλλειψη υποδομών, η αδυναμία να λειτουργήσει ένας υγιής ανταγωνισμός, η τάση που έχουμε σαν (διεφθαρμένοι) πολίτες να μην δουλεύουμε αλλά να κοιτάμε την εύκολη κονόμα και τις αρπαχτές, το νομοθετικό πλαίσιο, αλλά και η απίστευτη γραφειοκρατία που στοιχίζει σε χρόνο και χρήμα αλλά επιτρέπει τις κομπίνες, θα περίμενε κάποιος ότι θα οδηγούσαν στην πλήρη καταστροφή του κλάδου του θαλάσσιου τουρισμού.
Και όμως, ο κλάδος υπάρχει!!! Και θα συνεχίσει να υπάρχει, για τον απλούστατο λόγο ότι... το φυσικό περιβάλλον, η πολυνησία, η διαφορετικότητα του τοπίου από περιοχή σε περιοχή, η ιστορία και οι αρχαιολογικοί χώροι, θα είναι πάντα πόλος έλξης τουριστών στην χώρα μας, και ένα μέρος τους, θα προτιμάει τον θαλάσσιο τουρισμό.
Όσο αφορά τον θαλάσσιο τουρισμό με ιστιοπλοϊκά σκάφη, δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα από την παγκόσμια οικονομική κρίση, διότι στην πραγματικότητα, είμαστε ένας πολύ φτηνός τρόπος διακοπών, εάν μοιράσεις το κόστος ενοικίασης ενός σκάφους κατ άτομο, ανά ημέρα. Οι άνθρωποι αυτοί που νοικιάζουν ένα σκάφος, εάν επέλεγαν να νοικιάσουν δωμάτια, εάν πλήρωναν μεταφορικά μέσα για να δουν 2-3 νησιά σε μια-δυο εβδομάδες, για να πάνε για μπάνιο, για να φάνε (αφού στο σκάφος θα φάνε σίγουρα πρωινό και ένα τουλάχιστον γεύμα με αστείο κόστος), κλπ, θα πλήρωναν πολύ περισσότερα από όσα πληρώνουν για ένα σκάφος.
Ο αριθμός των τουριστών δεν έχει μειωθεί ιδιαίτερα. Όμως, είναι λογικό να ψάχνουν περισσότερο την τιμή, να αποφεύγουν να πληρώσουν υπέρογκες προμήθειες σε μεσίτες, να παζαρεύουν όσο πιο πολύ μπορούν.
Αυτό που δεν πάει καλά, είναι οι πωλήσεις νέων σκαφών. Οι Τράπεζες έχουν δυσκολέψει πολύ την χρηματοδότηση, ζητάνε επιπλέον εγγυήσεις, κλπ.
Αυτοί λοιπόν που θίγονται, είναι οι ναυλομεσίτες, οσοι εμπορεύονται σκάφη, και όχι όσοι τα εκμεταλλεύονται, ιδίως σε εποχές που έχουν μειωθεί τα νέα σκάφη που εισέρχονται στην προσφορά.
Παγκοσμίως, τα σκάφη νοικιάζονται 10-12 χρόνια, και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα περισσότερο. Στην Ελλάδα, ζούσαμε τον απίστευτο παραλογισμό σκάφη 3-4 ετών να θεωρούνται παλιά, και στα 5-6 χρόνια να θεωρούνται τελειωμένα. Αυτό αλλάζει, και είναι καλό να αλλάξει.
Δεδομένου λοιπόν ότι ο θαλάσσιος τουρισμός βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια στο Ναδιρ, δεν βλέπω πως μπορεί να πάει πιο κάτω, λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Απλώς οι τουρίστες, δεν είναι ζώα, έχουν πάρει πρέφα ότι απ ευθείας με τους ιδιοκτήτες πετυχαίνουν καλύτερες τιμές, και το προτιμάνε.
Ξέχασα να αναφερθώ και στο επι σειράν ετών θλιβερότατο θέαμα που παρουσιάζουν τα περίπτρα του ΕΟΤ, στις διάφορες εκθέσεις που συμμετέχει, καθώς και την απουσία του από πολλές εξ αυτών.
Συγκρίνοντας την παρουσία του ΕΟΤ με την παρουσία των αντίστοιχων οργανισμών τουρισμού των ανταγωνιστικών κρατών (Τουρκίας, Κροατίας κλπ), μας πιάνει κατάθλιψη.
Κατά την γνώμη μου λοιπόν, ο θαλάσσιος τουρισμός βρίσκεται ήδη στο κατώτατο όριο, θα μπορούσαμε να είμαστε ο νούμερο ένα τουριστικός προορισμός, να απασχολείται κόσμος όχι μόνο στις υπηρεσίες αλλά και στην κατασκευή, αλλά η ανοργανωσιά, οι κομπίνες, τα παράπονα των τουριστών, η κάκιστη προβολή, η μη αξιοποίηση (απαξίωση θα έλεγα) των υπαρχόντων υποδομών και η μη δημιουργία άλλων, σύγχρονων και λειτουργικών, η κάκιστη ποιότητα υπηρεσιών, μας έχουν οδηγήσει να είμαστε στα χάλια που βρισκόμαστε.
Χειρότερα από αυτό που είμαστε, δεν πιστεύω ότι μπορεί ο κλάδος να πάει... Δεν περιμένω λοιπόν χειρότερες μέρες (λόγω κρίσης), και όταν ξυπνήσουμε, μπορούμε καλύτερα, πολύ καλύτερα!!!
Friday, December 18, 2009
της κακομοίρας
Ιδιωτικό σκάφος με κοινοτική σημαία, που ανήκει σε κοινοτικό ιδιώτη αλλοδαπό, προκειμένου να πάρει απόπλου, πρέπει να πληρώσει 0,88 ευρώ σε παράβολο της ΔΟΥ!!! Παλιά τα πληρώνανε επί τόπου στα λιμεναρχεία, αλλά καταργήθηκε ο ειδικός λογαριασμός και τώρα το ποσό αυτό πρέπει να καταβληθεί στην ΔΟΥ.
Δηλαδή, ο αλλοδαπός τουρίστας, πρέπει να αποκτήσει κατ' αρχάς ΑΦΜ (αφού διορίσει κάποιον αντίκλητο του στην Ελλάδα), να πάει στην πλησιέστερη Εφορία, να συνενοηθεί με τους αγγλομαθείς Εφοριακούς που θα αντιληφθούν τι θέλει στα αγγλικά, θα τον κατευθύνουν στην σωστή ουρά για την έκδοση διπλοτύπου, μετά στην ουρά για το ταμείο, και μετά πίσω στο λιμεναρχείο για τον απόπλου!!!
Ταυτόχρονα θα απασχοληθεί ποιός ξέρει πόση ώρα ο λιμενικός που πρέπει να εξηγήσει στον αλλοδαπό τι να κάνει, να τον πείσει πως αλλιώς δεν παίρνει τον πολυπόθητο απόπλου, να απασχοληθούν οι υπάλληλοι της ΔΟΥ, να ξοδευτεί χαρτί, μελάνι του εκτυπωτή, κλπ, και όλα αυτά για να εισπραχθούν 0,88 ευρώ.
Πως να χαρακτηρίσω όλους όσους διοικούν αυτήν την χώρα, και πόσο στοιχίζει άραγε στο Ελληνικό Δημόσιο και σε όλους εμάς η είσπραξη αυτού του ποσού?
Και βάρδα να παει ο αλλοδαπός, σε μη εργάσιμη ώρα ή μέρα. Τότε πρέπει να υπογράψει υπεύθυνη δήλωση (κι άλλο χαρτί, κι άλλο μελάνι του φωτοτυπικού, φάκελος για την φύλαξη της δήλωσης, εγγραφή σε κατάσταση για την παραλαβή της δήλωσης αυτής...) ότι την επόμενη εργάσιμη, ο αλλοδαπός τουρίστας θα κάνει όλη την διαδικασια που περιγράφω πιο πάνω, και θα τους προσκομίσει την απόδειξη, για να κλείσει η εκκρεμότητα...
Και όλα αυτά, θα πρέπει να τα καταλάβει ο ξένος, και να τα κάνει, γιατί πως θα ξαναπάρει απόπλου εάν εκκρεμεί ο προηγούμενος?
Δηλαδή, ο αλλοδαπός τουρίστας, πρέπει να αποκτήσει κατ' αρχάς ΑΦΜ (αφού διορίσει κάποιον αντίκλητο του στην Ελλάδα), να πάει στην πλησιέστερη Εφορία, να συνενοηθεί με τους αγγλομαθείς Εφοριακούς που θα αντιληφθούν τι θέλει στα αγγλικά, θα τον κατευθύνουν στην σωστή ουρά για την έκδοση διπλοτύπου, μετά στην ουρά για το ταμείο, και μετά πίσω στο λιμεναρχείο για τον απόπλου!!!
Ταυτόχρονα θα απασχοληθεί ποιός ξέρει πόση ώρα ο λιμενικός που πρέπει να εξηγήσει στον αλλοδαπό τι να κάνει, να τον πείσει πως αλλιώς δεν παίρνει τον πολυπόθητο απόπλου, να απασχοληθούν οι υπάλληλοι της ΔΟΥ, να ξοδευτεί χαρτί, μελάνι του εκτυπωτή, κλπ, και όλα αυτά για να εισπραχθούν 0,88 ευρώ.
Πως να χαρακτηρίσω όλους όσους διοικούν αυτήν την χώρα, και πόσο στοιχίζει άραγε στο Ελληνικό Δημόσιο και σε όλους εμάς η είσπραξη αυτού του ποσού?
Και βάρδα να παει ο αλλοδαπός, σε μη εργάσιμη ώρα ή μέρα. Τότε πρέπει να υπογράψει υπεύθυνη δήλωση (κι άλλο χαρτί, κι άλλο μελάνι του φωτοτυπικού, φάκελος για την φύλαξη της δήλωσης, εγγραφή σε κατάσταση για την παραλαβή της δήλωσης αυτής...) ότι την επόμενη εργάσιμη, ο αλλοδαπός τουρίστας θα κάνει όλη την διαδικασια που περιγράφω πιο πάνω, και θα τους προσκομίσει την απόδειξη, για να κλείσει η εκκρεμότητα...
Και όλα αυτά, θα πρέπει να τα καταλάβει ο ξένος, και να τα κάνει, γιατί πως θα ξαναπάρει απόπλου εάν εκκρεμεί ο προηγούμενος?
προβλήματα με το ΥΕΝ και με τις μεθοδεύσεις για τα επαγγελματικά σκάφη
Σύμφωνα με το άρθρο 6 του νόμο 2743/99, το ΥΕΝ τηρεί ένα μητρώο επαγγελματικών σκαφών, και όλα τα σκάφη μας, είναι καταγεγραμμένα σε αυτό το μητρώο, είναι ο γνωστός ΑΡΜΑΕ που αναγράφεται πάνω σε κάθε επαγγελματική άδεια.
Στον ατομικό φάκελο κάθε σκάφους, το ΥΕΝ αρχειοθετεί διάφορα έγγραφα, σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις του Υπουργού.
Η δημιουργία και η τήρηση του μητρώου αυτού, αφορά εσωτερική λειτουργία του ΥΕΝ, δεν είναι κάτι στο οποίο εμπλεκόμαστε εμείς.
Με έκπληξη μου διαπίστωσα πως στον νόμο 3808/09 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 227/10-12-2009 σχετικά με την έκτακτη οικονομική ενίσχυση αλληλεγγύης κλπ, στο άρθρο 4 που αφορά ρυθμίσεις θεμάτων του Υπουργείου Οικονομικών, στην δεύτερη παράγραφο υπάρχει η απόφαση περί κατάργησης της επιβολής έκτακτης εισφοράς στα επαγγελματικά σκάφη αναψυχής, και την παράταση της προθεσμίας μέχρι την 30/4/2010 για τα σκάφη αναψυχής, ενώ στην πρώτη παράγραφο αποφασίστηκε πως εάν κάποιος έκανε το λάθος να καταβάλλει την εισφορά αυτή, δεν επιστρέφεται.
Δηλαδή εάν κάποιος με επαγγελματικό σκάφος, δεν είχε την ενημέρωση να μην πάει να πληρώσει, ή φοβήθηκε για κάποιον λόγο, και πλήρωσε την εισφορά αυτή, δεν δικαιούται επιστροφής της.
Το χειρότερο όμως, είναι αυτό που ακολουθεί:
Στο δ εδάφιο της 2ης παραγράφου του άρθρου αυτού προβλέπει να προστεθεί νέα παράγραφος στο άρθρο 3 του νόμου 3790/2009 που έχει ως εξής:
Μέχρι την 30/6/2010 να γίνει υποχρεωτικός έλεγχος των τηρούμενων Μητρώων και του Αρχείου του άρθρου 6 του νόμου 2743/99, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν κατά την έναρξη ισχύος αυτής της παραγράφου, δηλαδή την 10/12/2009, συντρέχουν οι προϋποθέσεις διατήρησης της εγγραφής των σκαφών μας στο μητρώο αυτό. Μάλιστα, σε περίπτωση που ο έλεγχος αποβεί αρνητικός, θα ανακαλείται η επαγγελματική άδεια του σκάφους αυτού, και εκτός των άλλων συνεπειών που έτσι κι αλλιώς προβλέπονται, θα οφείλεται και η έκτακτη εισφορά του νόμου 3790/2009…
Αυτό σε απλά Ελληνικά σημαίνει:
Πως η αρμόδια Υπηρεσία του (πρώην) ΥΕΝ, πρέπει να ελέγξει μέχρι την 30/6 το μητρώο που αυτή τηρεί, και να αξιολογήσει ποια σκάφη είναι επαγγελματικά και μπορούν να παραμείνουν εγγεγραμμένα στο μητρώο αυτό (με άγνωστα κριτήρια), και να ανακαλέσει όλες τις άδειες των σκαφών που δεν θα πληρούν τα κριτήρια.
Σε πρώτη ανάγνωση, αυτό μοιάζει σαν εσωτερική δουλειά που θα κάνει η αρμόδια Υπηρεσία, στην οποία δεν εμπλεκόμαστε, άλλωστε δεν συμμετέχουμε καθ οιονδήποτε τρόπο στην τήρηση του μητρώου αυτού. Αλλά για μια τέτοια εσωτερική εργασία, δεν χρειαζόντουσαν κάποιον νόμο.
Στο μητρώο αυτό, ίσως να εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένα σκάφη που έχουν διαγραφεί από την Ελληνική σημαία, σκάφη που έχουν παύσει να είναι επαγγελματικά κλπ.
Μια τέτοια εκκαθάριση, δεν χρειαζόταν κάποιον νόμο. Η αναφορά σε αρνητικό αποτέλεσμα ενός ελέγχου που θα επισύρει την ανάκληση των επαγγελματικών αδειών κάποιων σκαφών, καθώς και η καταληκτική ημερομηνία του ελέγχου αυτού, οδηγεί στο αβίαστο συμπέρασμα ότι με αυτήν την παράγραφο θα εμπλακούμε σε μια διαδικασία ελέγχου όλων των επαγγελματικών αδειών, όλων των σκαφών μας, με πρόσχημα την τήρηση του μητρώου, κατά παρέκκλιση του νόμου 2743/99 που καθορίζει τον χρόνο και τον τρόπο θεώρησης των επαγγελματικών μας αδειών, καθώς και των δικαιολογητικών του ελέγχου αυτού.
Ήδη, αντιμετωπίζουμε τραγικό πρόβλημα στον χρόνο διεκπεραίωσης και της πιο απλής διαδικασίας με το τμήμα του (πρώην) ΥΕΝ που ασχολείται με τις επαγγελματικές άδειες. Όλες οι ενέργειες (θεωρήσεις, οι αντικαταστάσεις λόγω μεταβίβασης του σκάφους, οι ανακλήσεις λόγω πώλησης κλπ) που αφορούν τις άδειες των σκαφών, καθυστερούν πολλές εβδομάδες, με πρόσχημα την έλλειψη προσωπικού, αλλά και την αλλαγή της ιεραρχίας του (πρώην) ΥΕΝ.
Εάν υποχρεωθούμε να προσέλθουμε όλοι στην Υπηρεσία αυτή, για να γίνει έλεγχος των επαγγελματικών μας αδειών κατά παρέκκλιση των προθεσμιών του νόμου 2743/99, θα υποστούμε την χειρότερη ταλαιπωρία από ότι ποτέ έχουμε πάθει, καθώς και για τους συναδέλφους που θα αγοράσουν καινούργια ή μεταχειρισμένα σκάφη, ή γι αυτούς που έτσι κι αλλιώς έπρεπε να θεωρήσουν τις επαγγελματικές τους άδειες. Ήδη γνωρίζουμε ότι το 2010 θα είναι μια χρονιά πολύ φορτωμένη σε θεωρήσεις αδειών, διότι όλα τα παλιά σκάφη, που το 2000 αντικατέστησαν τις άδειες του 438 σε άδειες του 2743, λήγει η δεύτερη πενταετία τους, καθώς και για τα σκάφη που έγιναν πρώτη φορά επαγγελματικά το 2005.
Ο νόμος 2743 είναι σαφέστατος για τον χρόνο αλλά και για τον τρόπο θεώρησης των επαγγελματικών αδειών. Με πρόσχημα το μητρώο, δεν μπορεί να καταργηθεί ούτε το γράμμα, ούτε το πνεύμα του νόμου.
Αντώνης Μάγγος
Στον ατομικό φάκελο κάθε σκάφους, το ΥΕΝ αρχειοθετεί διάφορα έγγραφα, σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις του Υπουργού.
Η δημιουργία και η τήρηση του μητρώου αυτού, αφορά εσωτερική λειτουργία του ΥΕΝ, δεν είναι κάτι στο οποίο εμπλεκόμαστε εμείς.
Με έκπληξη μου διαπίστωσα πως στον νόμο 3808/09 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 227/10-12-2009 σχετικά με την έκτακτη οικονομική ενίσχυση αλληλεγγύης κλπ, στο άρθρο 4 που αφορά ρυθμίσεις θεμάτων του Υπουργείου Οικονομικών, στην δεύτερη παράγραφο υπάρχει η απόφαση περί κατάργησης της επιβολής έκτακτης εισφοράς στα επαγγελματικά σκάφη αναψυχής, και την παράταση της προθεσμίας μέχρι την 30/4/2010 για τα σκάφη αναψυχής, ενώ στην πρώτη παράγραφο αποφασίστηκε πως εάν κάποιος έκανε το λάθος να καταβάλλει την εισφορά αυτή, δεν επιστρέφεται.
Δηλαδή εάν κάποιος με επαγγελματικό σκάφος, δεν είχε την ενημέρωση να μην πάει να πληρώσει, ή φοβήθηκε για κάποιον λόγο, και πλήρωσε την εισφορά αυτή, δεν δικαιούται επιστροφής της.
Το χειρότερο όμως, είναι αυτό που ακολουθεί:
Στο δ εδάφιο της 2ης παραγράφου του άρθρου αυτού προβλέπει να προστεθεί νέα παράγραφος στο άρθρο 3 του νόμου 3790/2009 που έχει ως εξής:
Μέχρι την 30/6/2010 να γίνει υποχρεωτικός έλεγχος των τηρούμενων Μητρώων και του Αρχείου του άρθρου 6 του νόμου 2743/99, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν κατά την έναρξη ισχύος αυτής της παραγράφου, δηλαδή την 10/12/2009, συντρέχουν οι προϋποθέσεις διατήρησης της εγγραφής των σκαφών μας στο μητρώο αυτό. Μάλιστα, σε περίπτωση που ο έλεγχος αποβεί αρνητικός, θα ανακαλείται η επαγγελματική άδεια του σκάφους αυτού, και εκτός των άλλων συνεπειών που έτσι κι αλλιώς προβλέπονται, θα οφείλεται και η έκτακτη εισφορά του νόμου 3790/2009…
Αυτό σε απλά Ελληνικά σημαίνει:
Πως η αρμόδια Υπηρεσία του (πρώην) ΥΕΝ, πρέπει να ελέγξει μέχρι την 30/6 το μητρώο που αυτή τηρεί, και να αξιολογήσει ποια σκάφη είναι επαγγελματικά και μπορούν να παραμείνουν εγγεγραμμένα στο μητρώο αυτό (με άγνωστα κριτήρια), και να ανακαλέσει όλες τις άδειες των σκαφών που δεν θα πληρούν τα κριτήρια.
Σε πρώτη ανάγνωση, αυτό μοιάζει σαν εσωτερική δουλειά που θα κάνει η αρμόδια Υπηρεσία, στην οποία δεν εμπλεκόμαστε, άλλωστε δεν συμμετέχουμε καθ οιονδήποτε τρόπο στην τήρηση του μητρώου αυτού. Αλλά για μια τέτοια εσωτερική εργασία, δεν χρειαζόντουσαν κάποιον νόμο.
Στο μητρώο αυτό, ίσως να εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένα σκάφη που έχουν διαγραφεί από την Ελληνική σημαία, σκάφη που έχουν παύσει να είναι επαγγελματικά κλπ.
Μια τέτοια εκκαθάριση, δεν χρειαζόταν κάποιον νόμο. Η αναφορά σε αρνητικό αποτέλεσμα ενός ελέγχου που θα επισύρει την ανάκληση των επαγγελματικών αδειών κάποιων σκαφών, καθώς και η καταληκτική ημερομηνία του ελέγχου αυτού, οδηγεί στο αβίαστο συμπέρασμα ότι με αυτήν την παράγραφο θα εμπλακούμε σε μια διαδικασία ελέγχου όλων των επαγγελματικών αδειών, όλων των σκαφών μας, με πρόσχημα την τήρηση του μητρώου, κατά παρέκκλιση του νόμου 2743/99 που καθορίζει τον χρόνο και τον τρόπο θεώρησης των επαγγελματικών μας αδειών, καθώς και των δικαιολογητικών του ελέγχου αυτού.
Ήδη, αντιμετωπίζουμε τραγικό πρόβλημα στον χρόνο διεκπεραίωσης και της πιο απλής διαδικασίας με το τμήμα του (πρώην) ΥΕΝ που ασχολείται με τις επαγγελματικές άδειες. Όλες οι ενέργειες (θεωρήσεις, οι αντικαταστάσεις λόγω μεταβίβασης του σκάφους, οι ανακλήσεις λόγω πώλησης κλπ) που αφορούν τις άδειες των σκαφών, καθυστερούν πολλές εβδομάδες, με πρόσχημα την έλλειψη προσωπικού, αλλά και την αλλαγή της ιεραρχίας του (πρώην) ΥΕΝ.
Εάν υποχρεωθούμε να προσέλθουμε όλοι στην Υπηρεσία αυτή, για να γίνει έλεγχος των επαγγελματικών μας αδειών κατά παρέκκλιση των προθεσμιών του νόμου 2743/99, θα υποστούμε την χειρότερη ταλαιπωρία από ότι ποτέ έχουμε πάθει, καθώς και για τους συναδέλφους που θα αγοράσουν καινούργια ή μεταχειρισμένα σκάφη, ή γι αυτούς που έτσι κι αλλιώς έπρεπε να θεωρήσουν τις επαγγελματικές τους άδειες. Ήδη γνωρίζουμε ότι το 2010 θα είναι μια χρονιά πολύ φορτωμένη σε θεωρήσεις αδειών, διότι όλα τα παλιά σκάφη, που το 2000 αντικατέστησαν τις άδειες του 438 σε άδειες του 2743, λήγει η δεύτερη πενταετία τους, καθώς και για τα σκάφη που έγιναν πρώτη φορά επαγγελματικά το 2005.
Ο νόμος 2743 είναι σαφέστατος για τον χρόνο αλλά και για τον τρόπο θεώρησης των επαγγελματικών αδειών. Με πρόσχημα το μητρώο, δεν μπορεί να καταργηθεί ούτε το γράμμα, ούτε το πνεύμα του νόμου.
Αντώνης Μάγγος
Subscribe to:
Posts (Atom)
