Φίλες και φίλοι


Το μπλογκ αυτό είναι προσωπικό ημερολόγιο.
Δεν καταγράφω πότε έφαγα πότε ξύπνησα κλπ, αλλά τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου κατά την περίοδο που χτίζω ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, για οικουμενική χρήση, δηλαδή είναι προσβάσιμο σε όλους, άσχετα φυσικής ικανότητας.

Έτσι, οι άνθρωποι με κινητικές αναπηρίες θα μπορούν ισότιμα και με ασφάλεια να ταξιδεύουν με ιστιοπλοϊκό σκάφος, να συμμετέχουν σε αγώνες ιστιοπλοΐας, να κάνουν διακοπές, να κολυμπάνε σε όμορφες παραλίες και ερημικούς κόλπους, να επισκέπτονται τα νησιά και να απολαμβάνουν τις ομορφιές της θάλασσας.

Στην ιδέα αυτή είχα συνεταίρους που ήδη κουράστηκαν και την "έκαναν" με ελαφρά πηδηματάκια, αλλά και άλλους που ακόμα με στηρίζουν. Η στήριξη είναι και οικονομικής φύσης, εργασία, αλλά και ανοχή στον χρόνο που αφιερώνω σε αυτόν τον σκοπό.

Περισσότερο απ όλους θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου, που με ανέχεται και συμμετέχει στα όνειρα μου.

Υπάρχουν πολλά προσωπικά στοιχεία, τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με τον πιο πάνω σκοπό, αλλά συμπληρώνουν τις σκέψεις και τις δραστηριότητες μου σε σχέση με την ιστιοπλοΐα και την θάλασσα, καθώς και με τον κλάδο του θαλάσσιου τουρισμού γενικότερα.

Κάποτε, ένας Ταϋλανδός που γνώρισα στην Παραολυμπιάδα του 2004, μου είπε πως θα περάσω φάσεις μεγάλης απογοήτευσης, θα κουραστώ, θα απελπιστώ, αλλά να μην σταματήσω τον αγώνα που ξεκίνησα... Είχε δίκιο. Ελπίζω να μην φτάσω στο σημείο τα πιο πάνω συναισθήματα που ήδη έχω νοιώσει, να με σταματήσουν.

Friday, October 24, 2008

Ησυχία, μην κάνετε θόρυβο, ο Θεός κοιμάται!!!

Σύμφωνα με την δικιά μου θεωρία, καθαρά δικιά μου θεωρία, όταν την ακούσετε από άλλους είναι γιατί και αυτοί κάπως την μάθανε και την επαναλαμβάνουν, ο Θεός κοιμάται.

Αποδεχόμενοι την βιβλική ρήση ότι ο Θεός σε 5 ημέρες έφτιαξε τα πάντα, και την Έκτη έφτιαξε τον άνθρωπο, και μετά θαύμασε και αμέσως μετά ξεκουράστηκε την έβδομη, και δεδομένου ότι η ιστορία της Γης αντιπροσωπεύει το τελευταίο δευτερόλεπτο της 6ης ημέρας της δημιουργίας, η δε ιστορία της Γης, εάν μοιραστεί σε ένα 24ωρο, εμείς σαν είδος εμφανιζόμαστε μόλις στα τελευταία 10 λεπτά, βγαίνει το αβίαστο συμπέρασμα πως:
Η έβδομη μέρα του Θεού, που την έπεσε για ύπνο και για ξεκούραση, έχει μόλις αρχίσει!!! Και θα κρατήσει για πολλά (δικά μας) εκατομμύρια χρόνια.

Μπορεί για εμάς ο χρόνος να φαίνεται τεράστιος, αλλά σε χρόνους Θεού, ο Παντοδύναμος βρίσκεται στον πρώτο ύπνο.

Saturday, October 18, 2008

το σκάφος μου...

...εξακολουθεί να βρίσκεται στα κεραμύδια!!!

σκυλάκι αλυσοδεμένο!!!

Τι άλλο θα δούμε:
Σκυλάκι 2 κιλών, σαν τον κατάδικο στο Αλκατράζ...
Κρίμα!

Thursday, October 9, 2008

Τα νέα του σκάφους μου στην Ιταλία

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας τύπος, βλάκας με περικεφαλαία, που αποφάσισε να φτιάξει ένα σκάφος στην Ιταλία...
Περνούσαν τα χρόνια, και το σκάφος δεν έλεγε να τελειώσει, γιατί είχε μπλέξει με απατεώνες και λαμόγια...
Κάθε τρεις και λίγο ο τύπος, πήγαινε στην Ιταλία για να δει την πρόοδο των εργασιών... (ποια πρόοδο? τέλος πάντων!!!)
Ο τύπος είχε και μια γάτα που την υπεραγαπούσε, και κάθε φορά που πήγαινε στην Ιταλία, την άφηνε σε κάποιον φίλο του να του την προσέχει σαν τα μάτια του.

Όπως ήταν ο τύπος στην Ιταλία και έβλεπε το σκάφος που τελειωμό δεν είχε, του ήρθε ένα SMS από τον φίλο του: Η γάτα πέθανε!!!

Ο τύπος, ευαίσθητος όπως ήταν, έπαθε έμφραγμα, εγκεφαλικό, και κατέληξε για μήνες στα νοσοκομεία, χαροπάλεψε αλλά τελικά την γλύτωσε, συνήλθε κάπως και γύρισε στην Ελλάδα.

Ρε φίλε, είπε στον φίλο του, κόντεψες να με σκοτώσεις με το SMS που μου έστειλες...
Δεν τα λένε έτσι αυτά τα πράγματα!!! Έπρεπε αρχικά να μου στείλεις ένα μήνυμα ότι ας πούμε η γάτα ανέβηκε στα κεραμίδια αλλά να μην ανησυχώ. Εγώ, διαβάζοντας το μήνυμα αυτό θα ανησυχούσα αρχικά, αλλά θα έλπιζα η γάτα να κατέβει σώα και ασφαλής. Μετά από λίγο, ας μου έστελνες ένα μήνυμα ότι και καλά η γάτα έπεσε από τα κεραμίδια!!! Εγώ εκείνη την στιγμή θα έλπιζα πως οι γάτες συνήθως δεν παθαίνουν κάτι από την πτώση από τα κεραμίδια... Όμως, η ανησυχία μου θα ήταν σαφώς μεγαλύτερη, οπότε όταν θα μου έστελνες ένα τρίτο μήνυμα πως η γάτα χτύπησε σοβαρά, θα ήμουνα προετοιμασμένος ψυχολογικά και για τα χειρότερα. Έτσι όταν θα μάθαινα τελικά πως η γάτα πέθανε, ούτε εμφράγματα θα πάθαινα, ούτε εγκεφαλικά!!!

Ο τύπος, λόγω των προβλημάτων υγεία που του έμειναν, δεν μπορούσε να συνεχίσει να τρέχει κάθε τρεις και λίγο στην Ιταλία, άσε που οι επισκέψεις εκεί ήταν δυσάρεστες... Είχε περάσει άλλωστε ήδη πολύς καιρός από την τελευταία του επίσκεψη και δεν είχε καμία ενημέρωση, με αποτέλεσμα να παρακαλέσει τον φίλο του, να πάει αυτός στην Ιταλία, να δει τι έχει απογίνει το σκάφος που υποτίθεται ότι κατασκευαζόταν αλλά τελειωμό δεν είχε...

Όταν ο φίλος του έφτασε στο ναυπηγείο, του έστειλε το πιο κάτω SMS:
Φίλε μην ανησυχείς, όμως το σκάφος σου ανέβηκε στα κεραμίδια!!!

Wednesday, October 8, 2008

επιλεκτική προστασία από το κράτος

Κάθε επιχειρηματίας, κάθε εταιρεία, λειτουργούν με την άδεια του κράτους, και υπόκεινται τους ελέγχους από τις αρμόδιες αρχές, με πρώτη και καλύτερη την Εφορία.

Χωρίς την ανοχή του κράτους, δεν θα υπήρχαν απατεώνες.
Η έλλειψη ελέγχων και η απουσία του κράτους, βοηθάνε κακούς επαγγελματίες να στήσουν μπίζνες τέτοιες, που κάποια στιγμή τραβάνε ένα κανόνι και κλαίει ο κοσμάκης που πλήρωσε για τις υπηρεσίες τους ή οι προμηθευτές τους…

Τώρα που αποκαλύπτεται ότι το τραπεζικό σύστημα είχε μαύρες τρύπες και καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, οι κυβερνήσεις τους στηρίζουν και τους βοηθάνε οικονομικά για να συνεχίσουν να κερδοσκοπούν εις βάρος μας, όπως κάνανε τόσα χρόνια.

Όταν μια ΕΠΕ ή Ανώνυμη Εταιρεία πτωχεύει, γιατί οι πιστωτές παίρνουμε από τα τρία το μακρύτερο? Το κράτος, που υποτίθεται ελέγχει τις εταιρείες αυτές, με τις αρμόδιες υπηρεσίες, Νομαρχίες, Πρωτοδικεία, Εφορίες, Ορκωτοί λογιστές κλπ, γιατί νίπτει τας χείρας του?

Πως επιτρέπει το κράτος να λειτουργούν ιδιωτικές εταιρίες που δεν έχουν πραγματικά κεφάλαια που να δικαιολογούν τις δραστηριότητες τους, με αποτέλεσμα να βαράνε κανόνι και να εξαφανίζονται, και όσοι έχασαν τα λεφτά τους, ας πρόσεχαν!!!

Τώρα που οι πιστωτές των Τραπεζών κινδυνεύουν να χάσουν τα χρήματα τους, το κράτος εγγυάται κάποιο ποσό... Όσοι χάσανε χρήματα από ιδιωτικές εταιρείες που κατά καιρούς χρεοκόπησαν, γιατί δεν έχουν αντίστοιχη προστασία?

Tuesday, October 7, 2008

προβλέψεις για το 2009

Δεν έχω κληρονομικό χάρισμα προφητείας, αλλά...
πολύ φοβάμαι πως η ερχόμενη χρονιά (και οι επόμενες ίσως) θα είναι πολύ κακή για την εκμετάλλευση σκάφους.

Ήδη, η πτώση του δολαρίου τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει στο να εξαφανιστούν οι Αμερικάνοι τουρίστες από την χώρα μας, αλλά και από τους άλλους Ευρωπαίκούς τουριστικούς προορισμούς, με αποτέλεσμα να υπαρχουν τρομερά φθηνές προσφορές σε άλλους τουριστικούς προορισμούς (πχ ξενοδοχεία της Ισπανίας), με αποτέλεσμα κάποιοι Ευρωπαίοι που θα σκεφτόντουσαν να κάνουν θαλάσσιο τουρισμό στην Ελλάδα, να προτιμούν άλλες διακοπές.

Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου έχει επίσης ελαχιστοποιήσει τις προσφορές στα αεροπορικά εισητήρια, ειδικά στην τουριστική σεζόν.

Η τρομοκρατολογία, η ψυχροπολεμική ψυχολογία που επικρατεί, επίσης δεν είναι βάση ανάπτυξης του τουρισμού.

Αλλά τα χειρότερα, δεν τα έχουμε δει ακόμα, και φοβάμαι πως του χρόνου τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου καλά. Και αυτό γιατί, τα προβλήματα της Αμερικάνικης οικονομίας και η κατάρρευση του τραπεζικού τους συστήματος, ότι ενέσεις κιαν του κάνουν, δημιουργούν ακόμα πιο κακή ψυχολογία για διακοπές.

Εαν δε συνυπολογίσουμε τις συνέπειες ντόμινο στην Ευρώπη, τα πράγματα δεν φαίνονται ρόδινα.

Ήδη, τα επιτόκια έχουν ανέβει, και η λήψη δανείου για να αγοράσει κάποιος ένα σκάφος επαγγελματικό έχει δυσκολέψει, τα δε μικρά περιθώρια κέρδους από την εκμετάλλευση του σκάφους μικραίνουν ακόμα περισσότερο.

Σε εποχές ύφεσης, ο κόσμος το πρώτο πράγμα που μειώνει είναι την διασκέδαση και τις διακοπές.

Κάποια γραφεία στην Ελλάδα, ήδη έχουν κάνει μεγάλη μείωση της τιμής ενοικίασης των σκαφών τους. Πως θα βγει λοιπόν η επένδυση σε ένα καινούργιο σκάφος?

Thursday, August 28, 2008

ένα μπουρδέλο είμαστε...

Οι γόπες από τα τσιγάρα, όσες δεν επικάθονται στον βυθό περιμένοντας την Δευτέρα παρουσία, καταλήγουν στο στομάχι των ψαριών (κάποια εξ αυτών πνίγονται, έχουν βρεθεί σφηνωμένες γόπες στα βράγχια τους), οι πλαστικές σακούλες το ίδιο (περιμένουν με τις γόπες την Δευτέρα παρουσία), τα λύματα (από τα σκάφη αλλά και τις παραθαλάσσιες ταβέρνες και όχι μόνο) στα λιμάνια και τους κόλπους, δημιουργούν μια λάσπη που επικάθεται στον βυθό και "πνίγει" την βλάστηση και υποβαθμίζει το περιβάλλον, τα άκαυστα πετρέλαια και τα καυσαέρια καταλήγουν επίσης στην θάλασσα, κλπ.

Εχθές, μιλούσα με έναν επιθεωρητή μεγάλου οργανισμού, και αναφέρθηκα στο θέμα, και μου είπε πως δεν υπάρχει ο παραμικρός έλεγχος στα καυσαέρια, στους ρύπους στις μηχανές των σκαφών και των κότερων (υπό μορφή ΚΤΕΟ, κάρτας καυσαερίων κλπ), ενώ τα περισσότερα σκάφη έχουν ξένες σημαίες, και δεν περνάνε ούτε την πιο απλή επιθεώρηση από τις Ελληνικές αρχές ή από τις αρχές τις χώρας τους!!! Ο καθένας πράττει κατά συνείδηση, και η συνείδηση είναι δυστυχώς κάτι που απουσιάζει από αυτήν την χώρα.

Τα λιμεναρχεία θα έπρεπε τουλάχιστον να ζητάνε από κάποιον πιστοποιημένο οργανισμό κάποιο πιστοποιητικό αξιοπλοΐας, αλλά... αυτό δεν υφίσταται στην πράξη.

για την φορολόγηση των εισοδημάτων μέχρι 10,500 ευρώ

Με αφορμή τα οικονομικά μέτρα που εξαγγέλθηκαν εχθές από τον υπουργό Οικονομίας, έχω άλλη μια απορία:

Αντί να φορολογούν τους μικρούς επαγγελματίες για εισοδήματα μέχρι 10,500 ευρώ, γιατί δεν κάνουν μια βόλτα στον Πόρο, στις Σπέτσες, στο Πόρτο Χέλι, αλλά και σε όλους τους γύρω κόλπους (δεν χρειάζεται να πάνε πιο μακριά, όχι ότι εκεί θα υπάρξει άλλο αποτέλεσμα...), να δούνε σκάφη πολλών εκατομμυρίων ευρώ, το ένα δίπλα στο άλλο, τα περισσότερα με ξένες σημαίες, κυρίως κοινοτικές, κάποια άλλα μαϊμού επαγγελματικά για να παίρνουν φτηνό πετρέλαιο? Να δούνε βίλες, με ιδιωτική παραλία και προσωπική μαρίνα, πάρκινγκ για το ελικόπτερο τους...

Ποιος έχει ελέγξει όλους αυτούς για το ΦΠΑ, για το πόθεν έσχες, για όλη αυτήν την χλιδή που κατά 99,9% δεν συνάδει με τις προσωπικές φορολογικές δηλώσεις όλων αυτών των έξυπνων?

Πως γίνεται να είμαστε μια φτωχή χώρα για να δώσουμε συντάξεις, επιδόματα σε κοινωνικές ομάδες που έχουν ανάγκες, ξεπουλάμε δρόμους, λιμάνια, εγκαταστάσεις, οργανισμούς κλπ αλλά... στις παραλίες μας γίνεται τέτοια παρέλαση από δισεκατομμύρια? Τι είναι όλα αυτά τα σκάφη με Ολλανδικές και Ιταλικές σημαίες, που τα έχουν και τα χρησιμοποιούν Έλληνες? Ποιος από αυτούς έχει ποτέ ελεγχθεί για τεκμήριο?

Όταν θα ξεπουλήσουν και τους υπόλοιπους δρόμους, τα υπόλοιπα αεροδρόμια, τα υπόλοιπα λιμάνια, τι άλλο θα πουλήσουν για να βρουν χρήματα, αφού τα χρήματα περνάνε κάτω από την μύτη τους, μπροστά στα μάτια τους αλλά αυτοί κοιτάνε από την άλλη?

Θα συνέχιζα να τα γράφω με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, αλλά νομίζω ότι ο νοών νοείτο...
Τρέξε τώρα να κάνεις περαίωση μέχρι το 2006!!! Δηλαδή, ότι έκλεψες έκλεψες, δώσε κάτι να μην σε αγγίζει τίποτα!!!

Άλλωστε, από το γραφείο του Αλογοσκούφη, πρόσφατα, επέπληξαν διευθύντρια Τελωνείου γιατί ο προσωπικός γιατρός της μητέρας του Υπουργού παραπονέθηκε ότι δεν πέτυχε την υποτιμολόγηση που επιθυμούσε κατά την εισαγωγή του δικού του κότερου...

Αγαπητέ Έλληνα αναγνώστη, εάν θέλεις να δεις κι εσύ μια άσπρη μέρα, αγόρασε κι εσύ ένα κότερο, δανείσου στην ανάγκη, ξεπουλήσου, αλλά... κατάλαβε επιτέλους ότι εάν δεν έχεις πλεούμενο, δεν έχεις τύχη σε αυτήν την χώρα!!!

O tempora, o mores!!!

Tuesday, August 26, 2008

καλοκαίρι 2008



Και τι δεν έγινε φέτος το καλοκαίρι!!!
...ας αρχίσω με φωτοφραφίες:

Μήλος-Κλέφτικο, ταξίδι σε 42 μίλια αέρα στην Μήλο, χταποδάκια, δελφίνια και δελφινοκόριτσα!!!




















Όλα είναι αχταρμάς μέσα στο κεφάλι μου, θα προσπαθήσω να τα βρουν κάποια σειρά οι σκέψεις και τα συναισθήματα, και να γίνουν κατανοητές οι λέξεις που θα γράψω...

Κατ αρχάς, μπορώ να πω πως πέρασα τις καλύτερες διακοπές της ζωής μου. Μετά από πολλά χρόνια, φέτος νοίκιασα το σκάφος μου σε εμένα, έχασα κάμποσα λεφτά που θα μπορούσα να εισπράξω, αλλά χαλάλι μου, αξίζω κι εγώ λίγη ξεκούραση και χαρά.

Ξεκινήσαμε από Πόρο, πήγαμε Τσελεβίνια, Σουπιά, Δοκό, Ερμιόνη με ελαφρύ μελτέμι.
Από Ερμιόνη τραβήξαμε ένα μεγάλο μπράτσο για Μήλο, μείναμε 2 μέρες στο Κλέφτικο, αρόδο, μέχρι να ξεσπάσει το μελτέμι, μέτρησα μέχρι 42 μίλια αέρα στο ανεμόμετρο.

Μετά τραβήξαμε για Κίμωλο και Πολύαιγο, ήθελα να τραβήξω για Δεσποτικό και τις μικρές Κυκλάδες, αλλά... επειδή χορτάσαμε αέρα, είπαμε να μαζευτούμε στον Αργοσαρωνικό πριν φάμε κι άλλες σπιλιάδες που θα μας έκαναν να μην χαλαρώνουμε στις διακοπές μας.

Έτσι, τραβήξαμε προς Λεωνίδιο, μετά Σπέτσες, Τολό, ξανά Σπέτσες, Δοκό και πίσω στο Π. Φάληρο. Όλα αυτά σε 16 μέρες.

Σε αυτό το διάστημα ευχαριστήθηκα μπάνιο, χταπόδια, ψάρεμα, ηρεμία, το απέραντο γαλάζιο σε ηρεμία αλλά και σε φουρτούνα, βράχια, καταδύσεις σε πεντακάθαρα νερά, σε ζωντανές θάλασσες, μέχρι και σμέρνες είδαμε...

Φρέσκο ψαράκι ψητό, ψαρόσουπες, όλα τέλεια.

Είχαμε και τις περιπέτειες μας, μια ομίχλη στην μέση του πουθενά ανάμεσα από Αντίμηλο και Φαλκονέρα, στο Μηρτώο, για μια μιάμιση ώρα βρισκόμασταν στην χώρα που παραμυθιού, τρομακτικό μεν, αλλά άλλη μια απόδειξη του πόσο μικροί είμαστε. Ο αέρας των 42 μιλίων να σηκώνει κύμα στο κύμα, και να σε μαστιγώνει ο αφρός με μανία... Άγριο τοπίο, μοναδικής ομορφιάς.

Μετά από τσιμπούσι και ουζοκατάνυξη στο Κλέφτικο, με 30+ αέρα, μείναμε ακυβέρνητοι στο ντίνκυ, να ζωντανεύει το ενδεχόμενο να βρεθούμε κάποτε στην Κρήτη, και να κωπηλατούμε μισή ώρα για να κάνουμε 100 μέτρα!!!

Δελφίνια είδαμε μόνο την τελευταία μέρα, το μόνο παράπονο που είχα μετά από 200 και περισσότερα μίλια, δεν είχα δει δελφίνια φέτος.
Δεν μας χάλασαν το χατίρι τελικά, μας το κράτησαν για το τέλος.

Θα γκρινιάξω και για πολλά. Για τις σακούλες που έχουν γεμίσει τις θάλασσες μας, για τους κόλπους που ήταν γεμάτοι μέγα-γιώτς, για τα σκατά τους και τα βοθρολύματα στους κόλπους, για τα λύματα στα λιμάνια, για τους Ολλανδούς που έχουν γεμίσει τις θάλασσες μας με νηολόγια Άμστερνταμ που ανάθεμα μου εάν έστω και ένας από αυτούς έχει πληρώσει ΦΠΑ ή έχει καλύψει τα τεκμήρια κλπ, για την πλήρη ανυπαρξία των λιμεναρχείων και του μηδενικού ελέγχου στα πάντα, για το πετρέλαιο που χύνεται στις θάλασσες μας από τα ταχύπλοα αλλά κανένα ΚΤΕΟ δεν τα ελέγχει, για τα μπουκάλια και τα κονσερβοκούτια στους κόλπους που πετάνε οι Ελληναράδες κοτεράδες, αλλά ακόμα είμαι σε ηρεμία από τις διακοπές και θα τα πιάσω ένα ένα όταν θα είμαι πιο φορμαρισμένος...

Έκανα και φίλους, γνώρισα πολλούς, ένας από αυτούς άρχισε να μου λέει για τα τριήμερα της Νέας Γενιάς... Άστα φίλε, του είπα, τα έχω ήδη γράψει, επώνυμα, αλλά ποιος ακούει?

Εις το επανακούειν λοιπόν!!!