Φίλες και φίλοι


Το μπλογκ αυτό είναι προσωπικό ημερολόγιο.
Δεν καταγράφω πότε έφαγα πότε ξύπνησα κλπ, αλλά τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου κατά την περίοδο που χτίζω ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, για οικουμενική χρήση, δηλαδή είναι προσβάσιμο σε όλους, άσχετα φυσικής ικανότητας.

Έτσι, οι άνθρωποι με κινητικές αναπηρίες θα μπορούν ισότιμα και με ασφάλεια να ταξιδεύουν με ιστιοπλοϊκό σκάφος, να συμμετέχουν σε αγώνες ιστιοπλοΐας, να κάνουν διακοπές, να κολυμπάνε σε όμορφες παραλίες και ερημικούς κόλπους, να επισκέπτονται τα νησιά και να απολαμβάνουν τις ομορφιές της θάλασσας.

Στην ιδέα αυτή είχα συνεταίρους που ήδη κουράστηκαν και την "έκαναν" με ελαφρά πηδηματάκια, αλλά και άλλους που ακόμα με στηρίζουν. Η στήριξη είναι και οικονομικής φύσης, εργασία, αλλά και ανοχή στον χρόνο που αφιερώνω σε αυτόν τον σκοπό.

Περισσότερο απ όλους θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου, που με ανέχεται και συμμετέχει στα όνειρα μου.

Υπάρχουν πολλά προσωπικά στοιχεία, τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με τον πιο πάνω σκοπό, αλλά συμπληρώνουν τις σκέψεις και τις δραστηριότητες μου σε σχέση με την ιστιοπλοΐα και την θάλασσα, καθώς και με τον κλάδο του θαλάσσιου τουρισμού γενικότερα.

Κάποτε, ένας Ταϋλανδός που γνώρισα στην Παραολυμπιάδα του 2004, μου είπε πως θα περάσω φάσεις μεγάλης απογοήτευσης, θα κουραστώ, θα απελπιστώ, αλλά να μην σταματήσω τον αγώνα που ξεκίνησα... Είχε δίκιο. Ελπίζω να μην φτάσω στο σημείο τα πιο πάνω συναισθήματα που ήδη έχω νοιώσει, να με σταματήσουν.

Tuesday, September 15, 2009

βιντεάκια





άκουσα και είδα στις Σπέτσες



στα πλαίσια του προγράμματος του ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ «ΑΡΜΑΤΑ 2009» την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
στις 20:00, έγινε Μουσική εκδήλωση με τραγούδια από τις Όχθες της Μεσογείου στον αύλειο χώρο του Μητροπολιτικού Ναού Αγ. Νικολάου Σπετσών. Συμμετείχαν οι Λυρικοί τραγουδιστές: Βασιλική Καραγιάννη – Σοπράνο, Αντώνης Κορωναίος - Τενόρος και Ορχήστρα εγχόρδων.

Μαγική βραδιά, που τελείωσε άδοξα, λόγω της καταιγίδας που ξέσπασε περίπου στις 20:50.

Φωτογράφισα και το καραβάκι που επρόκειτο να πυρποληθεί στις εκδηλώσεις που ακολούθησαν. Η αρμάτα είναι μια πολύ όμορφη εκδήλωση μνήμης και ιστορίας.

Friday, August 21, 2009

θάθελα να σου πω:

Τελικά, οι ανθρώπινες σχέσεις, είναι κάτι σαν την θρησκεία: Ο καθένας πιστεύει ότι του καπνίσει για τον άλλον και για την αξία της σχέσης του γενικότερα, και αρπάζεται από οποιαδήποτε δικαιολογία για να «αποδείξει» πίστη του!!!

Γι αυτό οι περισσότεροι θυμώνουν τόσο πολύ, όταν καταλήξει η σχέση εκεί που ακριβώς της άξιζε. Αισθάνονται προδομένοι γι αυτό που οι ίδιοι πίστευαν για τον άλλον, τελικά όμως την προδοσία δεν την κάνει ο άλλος, αλλά την προδοσία την έκανε εξ αρχής το ίδιο σου το μυαλό, η «πίστη» σου.

Λένε, πως οι σχέσεις κρίνονται από τον τρόπο που δυο άνθρωποι χωρίζουν. Είναι τόσο σωστό αυτό, αλλά δύσκολα γίνεται αντιληπτό τι θέλει να πει ο ποιητής. Μια σχέση καταλήγει σε ασυνεννοησία και θυμούς, ακριβώς επειδή ποτέ δεν υπήρξε πραγματική επικοινωνία μεταξύ του ζευγαριού. Ο καθένας βολευόταν με αυτό που πίστευε...

Αναρωτιέμαι πως θα μπορούσε κάποιος να ξεφύγει από αυτήν την μοίρα? Πως ένας τρίτος θα μπορούσε να βοηθήσει κάποιον που βλέπει αυτό που θέλει (ή βολεύεται) να πιστέψει? Άλλωστε, ποιός είναι έμπειρος στις ανάγκες και στις επιθυμίες του άλλου? Και πως μπορεί να αποδεχτεί κάποιος ότι ένας τρίτος είναι δυνατόν να βλέπει περισσότερα από αυτόν τον ίδιο?

Βλέπεις κάποιαν «θεούσα», να είναι ήρεμη κι ευτυχισμένη γιατί πιστεύει στην μετά θάνατον δικαίωση για όσα τραβάει σε αυτήν την ζωή, πόσο την βοηθάς εάν την πείσεις (με έναν μαγικό τρόπο) ότι αυτά που πιστεύει είναι τρίχες?

Αντίστοιχα, βλέπεις κάποιον να είναι χαρούμενος γιατί νομίζει ότι έχει βρει το ταίρι του, και το ταίρι του τον έχει γραπώσει από τα αρχίδια και τον τραβάει κατά το δοκούν, αξίζει να τον ξυπνήσεις? Θα ξυπνήσει κάποια στιγμή, απότομα, και θα κατηγορεί τον άλλον γι αυτά που δεν ήταν, αλλά μέχρι τότε, θα κοιμάται ήσυχος, και θα ονειρεύεται ευτυχισμένος…

Η διαφορά με την θεούσα, είναι ότι πρέπει πρώτα να πεθάνει για να φανεί η αλήθεια, ενώ ο ερωτευμένος θα ξυπνήσει εν ζωή. Ο τρόπος που πιστεύουν είναι παρόμοιος, αλλά η μεγάλη διαφορά είναι πότε προκύπτει η στιγμή της αλήθειας.

Η ζωή είναι το σύνολο των στιγμών που ζήσαμε, και οι ευτυχισμένες στιγμές είναι οι λιγότερες. Όταν ξυπνάς από τον λήθαργο, όταν αντιμετωπίζεις εν ζωή την αλήθεια, θα πρέπει να μπορείς να αξιοποιήσεις αυτήν την εμπειρία: Για όσα πάθαμε από τις προηγούμενες σχέσεις μας, ο μόνος υπεύθυνος είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Για όσα θα πάθουμε στο μέλλον, από τους νυν και από τους επόμενους, πάλι εμείς θα φταίμε.

Ένας δρόμος για να βρούμε την αλήθεια μας, είναι η πραγματική και σε βάθος αυτοκριτική και η αυτογνωσία, οι προηγούμενες σχέσεις μας μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμες για να ανακαλύψουμε ποιοί είμαστε τελικά, και η απελευθέρωση μας από τις παρωπίδες (όσο είναι δυνατόν) και τους παραμορφωτικούς φακούς μπορεί να βοηθήσει στις μελλοντικές μας σχέσεις.

Θα ήθελα να μπορούσα να σε βοηθήσω, αλλά δεν είσαι έτοιμος να με ακούσεις, και όταν θα είσαι έτοιμος, θα είναι πολύ αργά για να σώσεις ότι σώζεται. Ο χαμένος χρόνος, δεν ξαναγυρίσει, ούτε οι χαμένες ευκαιρίες ξαναπαρουσιάζονται.

Για τις παλιές αγάπες, μην μιλάς,
στα πιο μεγάλα θέλω, κάνουν πίσω,
δεν άντεξαν μαζί, και χάθηκαν μακριά,
κρυφτήκαν στις σπηλιές, χαμένων παραδείσων.

Wednesday, August 19, 2009

να γιατί αγαπάω την ιστιοπλοΐα

πλαγιοδέτηση και αυθαιρεσίες...


Στο τελευταίο μας ταξίδι, κατεβήκαμε Μονεμβασιά, ωραία πλεύση πλαγιοδρομία αρχικά, και μετά δευτερόπρυμα . Μετά τραβήξαμε για Κύθηρα. Ο Κάβο Μαλλιάς δεν μας τρόμαξε (ευτυχώς), κρατήθηκα σε απόσταση και δεν είχαμε αντιμάμαλο. Πολύ μεγάλο ταξίδι για να φτάσεις στα Κύθηρα, δεν είναι άσχημα, αλλά δεν ξέρω εάν αξίζει τόσος δρόμος για να φτάσεις εδώ.... Εάν δεν φυσάνε δυτικοί άνεμοι, η Δυτική πλευρά του νησιού είναι πολύ όμορφη, με ήσυχους κόλπους και αμμουδιές.

Αρχικά φτάσαμε στον Αβλέμονα, ένας όμορφος κόλπος στα ανατολικά του νησιού, με κυκλαδίτικα σπιτάκια. Το ψαροτούφεκο απαγορεύεται εκεί, γιατί έχει αρχαία στον βυθό. Όμορφο μέρος. Με 25 και 30 μίλια αέρα, στην πρυμάτσα σου, δεν ήταν πολύ ευχάριστο να είσαι αρόδο, διότι το λιμανάκι είναι μικρό και ρηχό…


Την Κυριακή 9/8/09 κατά τις 6μιση το απόγευμα φτάσαμε στο Καψάλι, στην νότια πλευρά του νησιού.
Στο λιμάνι με εμάς, ήμασταν 4 σκάφη. Το λιμάνι χωράει πάνω από 20 σκάφη, και ο αέρας είχε πέσει εκείνη την ώρα, αλλά όλη την μέρα βαρούσε από 20 μέχρι και 30 μίλια, και για την Δευτέρα, η πρόβλεψη του καιρού δεν ήταν διαφορετική.

Για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε ήσυχα, και για να είμαστε ασφαλείς εάν το βράδυ θα συνεχίσει να φυσάει, και την επόμενη να μπορέσουμε να απομακρυνθούμε από το σκάφος χωρίς αγωνίες μην ξεσύρει η άγκυρα από τον αέρα, κλπ, να μπορέσουμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο, να επισκεφτούμε την χώρα, να δούμε κι έναν γιατρό γιατί η γυναίκα μου είχε ένα ατύχημα και χτύπησε στο πρόσωπο και στο στόμα της, μπαίνοντας στο σκάφος, κι έτσι αποφασίσαμε να πλαγιοδετήσουμε στο άδειο λιμάνι... Δίπλα, άλλο ένα πλαγιοδετημένο σκάφος, κάποιου Άγγλου.

Με το που δέσαμε εμείς, ήρθε ένας λιμενικός, και μου ζήτησε να πρυμνοδετήσω άμεσα, γιατί (όπως μου είπε) «απαγορεύεται η πλαγιοδέτηση».



Σε ένα ολόαδειο λιμάνι, με ανύπαρκτα σκάφη να πλέουν τριγύρω, με ήδη άλλο σκάφος πλαγιοδετημένο, δεν θεώρησα σοβαρή την υπόδειξη του λιμενικού. Παρόλα αυτά, μίλησα με τον Εγγλέζο, και του ζήτησα να πλαγιοδετήσω πάνω του για να μην μπούμε σε διαδικασίες αγκυροβολίας, έτσι τα δυο σκάφη, παράλληλα μεταξύ τους, να καταλαμβάνουν την θέση ενός σκάφους και όχι δυο.


Μόλις πλαγιοδέτησα πάνω στον Εγγλέζο, τσουπ, νάτος πάλι ο λιμενικός:
Να πρυμνοδετήσετε σας είπα, απαγορεύεται η πλαγιοδέτηση!!!

Εκείνη την ώρα, πλαγιοδέτησαν και 2-3 ψαροκάικα, και η γυναίκα μου, ψευδίζοντας από το χτύπημα στο στόμα, εξήγησε στον λιμενικό ότι θέλουμε να πάμε στον γιατρό, και ότι δεν μπορούμε να αφήσουμε το σκάφος μόνο του, στην άγκυρα.

Ο λιμενικός, ανένδοτος... Η πλαγιοδέτηση όμως δεν φαίνεται να απαγορεύεται στους ψαράδες!!!

Τέλος πάντων, για να μην έχουμε καυγάδες, λύνουμε τα σκοινιά, και ξεκινάμε την διαδικασία αγκυροβολίας... Αλλά, ο βυθός είναι φικιάδα, η άγκυρα δεν κρατάει και ξεσέρναμε, ξανά μανά λύσιμο, ξανά μανά μάζεμα της άγκυρας, ξανά μανά μανούβρες, 3 φορές, έως ότου να κρατήσει η άγκυρα, και αυτό σε σχετική άπνοια, αλλά δεν ξέρω τι θα γίνει όταν θα ανέβει η ένταση του ανέμου...

Μετά από τα κύματα και το ταξίδι, δεν είναι το καλύτερο φινάλε μιας ημέρας, να κάνεις 2 πλαγιοδετήσεις και 3 αγκυροβολίες, αντί να κολυμπήσεις και να κάνεις διακοπές, να κάνεις ασκήσεις και καψόνια.

Το επόμενο πρωί, η εικόνα του λιμανιού η εξής: Εμείς πρυμνοδετημένοι σε ένα άδειο λιμάνι, και ο Άγγλος πλαγιοδετημένος!!! Πως έγινε αυτό το μαγικό? Ο λιμενικός δεν μιλούσε Αγγλικά!!! Σε τι γλώσσα να συνεννοηθεί?

Εγώ ξέρω ότι εδώ και 25 χρόνια τουλάχιστον, για να μπεις στο λιμενικό σώμα, είναι απαραίτητο να ξέρεις αγγλικά, τουλάχιστον επιπέδου λόουερ, αλλά ο συγκεκριμένος, ούτε το καλησπέρα δεν ήξερε στα αγγλικά.

Εάν είσαι ξένος, λόγω ανεπάρκειας του λιμενικού στα αγγλικά, προφανώς επιτρέπεται η πλαγιοδέτηση, ενώ εάν είσαι Έλληνας, όχι!!!

Αλήθεια, από όσα γνωρίζω, υπάρχουν άλλα λιμενικά τέλη στην πλαγιοδέτηση, και άλλα στην πρυμνοδέτηση. Εάν απαγορεύεται η πλαγιοδέτηση, τότε γιατί χρεώνεται, αντί να τιμωρείται με κάποιο πρόστιμο?

Εάν δεν απαγορεύεται με κάποιον νόμο, τότε με ποιό δικαίωμα ο κάθε ένστολος αυθαιρετεί?

Σημειωτέον, ότι δήλωσα εξ αρχής, ότι όποιο σκάφος έρθει, θα του επιτρέψω να πλαγιοδετήσει επάνω μου, και εν συνεχεία πλαγιοδετώντας πάνω στον Άγγλο, το απόδειξε και αυτός και εγώ...
2-3 πλαγιοδετημενα σκάφη σε σειρά, καταλαμβάνουν το ίδιο ή και λιγότερο χώρο από ότι 2-3 πρυμνοδετημένα.

Το πιο αστείο, είναι ότι στο Greek water pilot, αναφέρεται ότι από το μέσο του ντόκου και μετά (εκεί που βρισκόμασταν δηλαδή), πρέπει να πλαγιοδετήσουμε, και σε περίπτωση αγκυροβολίας χωρίς ειδική άδεια από το λιμεναρχείο, επιβάλλονται πρόστιμα!!!




Το πρωί της Δευτέρας, κατά τις 8μιση το πρωί, κατέπλευσαν κάποιοι Γερμανοί με ένα καταμαράν, 2 άτομα με ένα μωρό παιδί, και είχαν ετοιμαστεί για πλαγιοδέτηση, αφού είχαν διαβάσει το Greek water pilot, και με το που δέσανε, ο Τελώνης τους έκανε μια χειρονομία να γυρίσουν το σκάφος σε πρυμνοδέτηση, και άρχισαν να παλεύουν με τον αέρα και με τις συνθήκες, 2 άτομα κι ένα μωρό παιδί που με το ζόρι στέκεται όρθιο... Σε αντίθεση με το welcome-καλώς ήρθατε που γράφει στον τοίχο, οι άνθρωποι έπρεπε να παλεύουν, απροετοίμαστοι για κάτι τέτοιο... Στην πράξη, μόνο welcomed δεν πρέπει να αισθάνθηκαν οι άνθρωποι αυτοί.

Δεν θα αφήσω τέτοια περιστατικά να χαλάσουν το ταξίδι μου, αλλά... θα προτιμούσα να μην είμαι εδώ, στην άκρη της Ελλάδας, ξοδεύοντας τα χρήματα που με τόσο κόπο κερδίζω στις ταβέρνες τους και στα μαγαζιά τους, ενώ φέρονται με τέτοια αγένεια.

Αντώνης Μάγγος

ΥΓ. Μίλησα με έναν αξιωματικό του λιμεναρχείου, κατά την διάρκεια του κατάπλου και της πληρωμής των τελών. Ήταν ευγενέστατος, και οι λιμενοφυλακίνες όμορφες και εξυπηρετικότατες. Δεν θέλησα να κάνω θέμα για τον πρώτο λιμενικό, μην στραβώσουνε και μπλέξουμε στην άκρη της Γης, αλλά παραπονέθηκα αρχικά γιατί στο λιμάνι δεν υπάρχει νερό και ρεύμα. Μου είπε πως δυστυχώς οι υποδομές είναι ανεπαρκέστατες. Επειδή ήταν ευγενικός, του έθεσα το θέμα της πρυμνοδέτησης ενώ το Greek water pilot μιλάει για πλαγιοδέτηση, ενώ συγχρόνως ο βυθός δεν ενδείκνυται για άγκυρα λόγω της πέτρας και των φυκιών. Μου είπε πως το γνωρίζει το πρόβλημα, αλλά... εάν πλαγιοδετήσουν 3-4 σκάφη, το λιμάνι δεν θα χωράει άλλα. Ξεσέρναμε συνέχεια, κάθε 3-4 ώρες έπαιρνα ένα μέτρο περίπου αλυσίδας, παρόλο που η αλυσίδα ήταν τεντωμένη και η άγκυρα καρφωμένη...

Από τις απαντήσεις του συμπέρανα πως δεν υπάρχει κάποια απαγόρευση πλαγιοδέτησης.

Ρώτησα για τον Άγγλο, και μου είπαν πως ο πρώτος λιμενικός δεν μιλούσε αγγλικά, αλλά σε μια λιμενοφυλακίνα που ήρθε αργότερα, της δήλωσε ότι είχε πρόβλημα με τον εργάτη της άγκυρας, και γι αυτό παρέμεινε πλαγιοδετημένος ανενόχλητος. Άρα, εάν θέλετε να κοιμάστε ήσυχοι, ένα ψεματάκι θα βοηθήσει την κατάσταση.

Thursday, July 30, 2009

τα ομορφότερα χαμόγελα του κόσμου


Το ταξίδι από τις 20 μέχρι τις 28 του Ιούλη με μια οικογένεια από την Αγγλία, ήταν μια καταπληκτική εμπειρία:
Το πρώτο από τα 3 τους παιδιά, μια δωδεκάχρονη κουκλίτσα, έχει μυϊκή ατροφία, SMA, και δεν έχει την δυνατότητα να στηρίξει το σώμα της ή το κεφάλι της, ούτε μπορεί να κινηθεί. Η οικογένεια της είναι πολύ υποστηρικτική, έχει οικονομική άνεση, και όταν ανακάλυψαν ότι μπορούν να κάνουν διακοπές στην Ελλάδα, με προσβάσιμο ιστιοπλοϊκό σκάφος, δεν δίστασαν να κλείσουν 8 ημέρες διακοπών. Όπως μου είπαν χαρακτηριστικά, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούν να κάνουν όλοι μαζί σαν οικογένεια, και να μην το έχουν δοκιμάσει. Θέλουν (και μπορούν) να προσφέρουν στην μικρούλα τους, κάθε χαρά που αυτή η ζωή μπορεί να της προσφέρει.

Ο Αίολος είχε αϋπνίες, και τις 5 από τις 8 ημέρες, είχαμε ανέμους 5,6 και 7 Μποφώρ. Όλα τα βράδια παραμείναμε σε όμορφους κόλπους και σε γαλαζοπράσινα κρυστάλλινα νερά, πιστεύω ότι ήταν ένα από τα ομορφότερα ταξίδια που έχω κάνει ποτέ.
Βασικός παράγοντας της επιτυχίας αυτού του ταξιδιού, ήταν η καλή διάθεση των ίδιων των Άγγλων τουριστών.
Αυτό που επίσης επηρέασε θετικά, είναι ότι τον τελευταίο καιρό, έχω προβλήματα με το πόδι μου, γι αυτό πήρα μαζί μου σαν βοηθό, τον Σπυρουήλ…

Ο Σπυρουήλ είναι ένας καταπληκτικός νέος, ένας σύγχρονος Ηρακλής, που βοηθάει ακούραστος στα πάντα, ψαρεύει σε βάθη 20 και 25 μέτρα με φαροτούφεκο, μαγειρεύει εξαιρετικά πιστός στις παραδόσεις της Ελληνικής και της Βυζαντινής κουζίνας, παίζει με τα παιδιά σαν παιδί, και είναι μια ατελείωτη πηγή ενέργειας, καλής διάθεσης, και χαράς.
Δεν θα είναι ποτέ κάποιο ταξίδι ανάλογο, εάν δεν είναι μαζί μας αυτός ο αγαθός γίγαντας.




Ταξιδεύοντας στον Σαρωνικό, με δυνατούς ανέμους, δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε κύματα ανάλογα του Αιγαίου, παρόλα αυτά κάποιες στιγμές οι συνθήκες είχαν αρκετή αδρεναλίνη.

Πήγαμε στο Ρώσικο του Πόρου, στην Δοκό, στην Ύδρα, στα Τσελεβίνια, σε έναν όρμο κοντά στο Μοναστήρι του Πόρου, στην Μονή, στην Αίγινα, και το τελευταίο βράδυ σε έναν υπήνεμο όρμο της Σαλαμίνας. Δεν κάναμε μεγάλες διαδρομές, τα παιδιά προτιμάνε μεγαλύτερη διαμονή σε κόλπους και παιχνίδια στην θάλασσα, παρά να δούνε περισσότερα τουριστικά αξιοθέατα.

Το χαμόγελο της δωδεκάχρονης Αγγλιδούλας, είναι η καλύτερη ανταμοιβή για όλους του κόπους που έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια.


Μαζί με αυτήν, πέρασαν υπέροχα και τα μικρότερα αδελφάκια της, και οι γονείς.



Ήταν το τελευταίο προγραμματισμένο ταξίδι για εφέτος, με άτομο με κινητικά προβλήματα.

Τον Οκτώβρη, θα πρόσφερα αφιλοκερδώς το σκάφος μου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα πραγματοποιηθεί στην χώρα μας, αλλά… μάλλον δεν θα το κάνω τελικά, γιατί έχω θυμώσει με τους αρμόδιους της ΕΙΟ. Ο πρώτος λόγος είναι ότι κάποιοι υπαινίχτηκαν ότι εκμεταλλεύομαι τους ανθρώπους με αναπηρίες, και ο δεύτερος που με εξόργισε περισσότερο, είναι ότι κατά την απουσία του σκάφους μου από τις εγκαταστάσεις του Δέλτα Φαλήρου, μεταφέρανε κάποια εγκαταλελειμμένα σκάφη στην θέση που ελλιμενιζόμουνα, για να καταλάβουν την θέση μου, και ουσιαστικά να με διώξουν από εκεί πέρα.

Εάν επρόκειτο να φιλάω κατουρημένες ποδιές, θα είχα κάνει άλλες επιλογές στην ζωή μου, η αξιοπρέπεια μου όμως είναι αδιαπραγμάτευτη, και την προσέχω σαν κόρη οφθαλμού.
Δεν πρόκειται να ξαναδούν το σκάφος μου στις εγκαταστάσεις τους. Ο Δήμαρχος και ο Αντιδήμαρχος Καλλιθέας, απαξίωσαν να απαντήσουν στις αιτήσεις μου, η ΕΙΟ επίσης, και το μόνο που έγινε, είναι να με διώξουν (με τον τρόπο τους) από την μοναδική προσβάσιμη μαρίνα της Αττικής.



Παρόλη την πικρία που έχω αισθανθεί κατά καιρούς, το ταξίδι που μόλις τελείωσε, ήταν μια τονωτική ένεση, για να συνεχίσω τον μοναχικό δρόμο που ξεκίνησα το 2003. Πριν από αυτό το ταξίδι, είχα αποφασίσει να μην συνεχίσω τέτοια ταξίδια, αλλά… ποιος μπορεί να στερήσει από ένα τέτοιο κοριτσάκι το χαμόγελο αυτό?
Ήδη έχω έρθει σε συνεννοήσεις με κάποιους φίλους στον Πόρο, και μάλλον θα ελλιμενίσω το σκάφος εκεί. Προσωρινά, έχω καταφύγει την Μαρίνα Αλίμου, αλλά εκεί δεν υπάρχει προσβασιμότητα, παλιά είχα μόνιμη θέση εκεί, αλλά… η ανεπάρκεια των υποδομών με έδιωξαν από εκεί.

Εχθές επικοινώνησε μαζί μου μια τυφλή κυρία, που άκουσε μι ραδιοφωνική μου συνέντευξη στον ΣΚΑΙ (το λινκ της εκπομπής στις 24/7/2009, εγώ μιλάω περίπου 35 λεπτά μετά την έναρξη της εκπομπής ), και θέλουν να οργανώσουμε κάποιο ταξίδι για τον Σπετέμβριο. Θα δούμε…

Αντώνης Μάγγος

Wednesday, July 29, 2009

παράνομο ψάρεμα





Στις 23/7/2009, και ώρα 17:49, έκανα τηλεφωνική καταγγελία στο λιμεναρχείο Ύδρας, με το όνομα μου και το τηλέφωνο μου, ότι διαπίστωσα πως αυτοί που επέβαιναν σε ένα σκάφος με ιταλική σημαία, με όνομα SI BWANA, και αριθμό νηολογίου (όπως αναγράφεται στο ίδιο το σκάφος) VG2455-D, μια οικογένεια με 2 παιδιά ηλικίας περίπου 12-13 ετών, κάνανε ψαροτούφεκο, είχαν μαχαίρια ψαρέματος, και λοιπό εξοπλισμό, και τους είδα να γουλίζουν ένα χταποδάκι εκατό γραμμαρίων το πολύ, το οποίο είχαν μόλις ψαρέψει. Η εικόνα ενός παιδιού να έχει περασμένο στο πόδι του ένα τεράστιο μαχαίρι, και να περπατάει στην ακτή, είναι σοκαριστική, πρόκειται για κανονική οπλοφορία.

Το σκάφος ήταν δεμένο στην νήσο Δοκό, στον μικρό βορειοανατολικό όρμο, κοντά στο αρχαίο ναυάγιο.

Ένα αγοράκι από τους πελάτες που είχαν νοικιάσει το σκάφος μου, πλησίασε τα παιδάκια αυτά, και του είπανε πως πιάσανε το χταπόδάκι, και θα το χρησιμοποιούσαν για δόλωμα για το ψάρεμα τους. Μάλιστα, επιδείκνυαν το μαχαίρι, και ανατρίχιασα στο ενδεχόμενο να γίνει κάποιο ατύχημα. Το ψαροτούφεκο που χρησιμοποιούσαν ήταν αυτά με τον πεπιεσμένο αέρα.

Έχω σχετικές φωτογραφίες του σκάφους τους, και των παιδιών, ενώ γουλίζανε το χταποδάκι.

Επειδή θεώρησα απαράδεκτο να σκοτώσουν ένα τόσο μικρό χταποδάκι, επειδή θεώρησα απίθανο τα οπλοφορούντα 13χρονα παιδάκια να έχουν άδεια αλιείας, και μάλιστα ψαροντουφεκά, επειδή το σκάφος έχει Ιταλική σημαία και είναι μάλλον απίθανο να έχει άδεια αλιείας σκάφους, παρόλα αυτά πρέπει συστηματικά να ασχολούνται με το ψαροντούφεκο, αφού δίπλα στο life raft του σκάφους, βρισκότανε το ειδικό μπαλόνι με την ένδειξη sub, που χρησιμοποιούν οι ψαροντουφεκάδες, κι επειδή στο κάτω κάτω της γραφής, εάν δεν προστατεύσουμε μόνοι μας το περιβάλλον, δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι καλύτερο από άλλους, έκανα την καταγγελία, με σκοπό να τιμωρηθούν οι παραβάτες, και να τους δοθεί ένα μάθημα, μήπως και συμμορφωθούν οι ίδιοι, ή και γνωστοί τους που θα μάθουν τι συνέβη... Να τους στοιχίσει ακριβά η ασχολία τους αυτή, ώστε να μην την επαναλάβουν.

Αλλά... η καταγγελία μου δεν έπιασε τόπο, ουδέποτε εστάλη κάποιο λιμενικό όργανο από το αρμόδιο λιμεναρχείο, παρόλο που ο λιμενικός που μου απάντησε στο τηλέφωνο και κατέγραψε την καταγγελία μου, είπε πως θα επιληφθεί άμεσα.

Άσχετα του λόγου που το αρμόδιο λιμεναρχείο αδιαφόρησε, η μη τιμωρία των παραβατών αυτών, εμπεδώνει την αντίληψη ότι η χώρα μας είναι ξέφραγο αμπέλι, μπάτε σκύλοι αλέστε, και αλεστικά μην δώσετε.

Παρακαλώ να σταλεί η πιο πάνω επιστολή σε κάθε αρμόδιο, ώστε να διερευνηθεί η αιτία της αδιαφορίας των λιμενικών της Ύδρας.

Στις 24/7/09 και ώρα 7:25 το πρωί, ο ιδιοκτήτης (προφανώς) του SI BWANA, με το φουσκωτό βαρκάκι του και το παιδάκι του, μαζί με τον ιδιοκτήτη του σκάφους ANADYOMENE και το παιδάκι του, επίσης με Ιταλική σημαία, με αριθμό νηολογίου VE 626D, όπως αναγράφεται επί του σκάφους, με ψαρεμικά σύνεργα και κουβά, ξεκίνησαν για ψάρεμα με καθετή, προφανώς με δόλωμα το χθεσινό χταποδάκι.

Τελικά, από ότι παρατήρησα, τα 2 δεκατριάχρονα παιδάκια, προέρχονται από 2 διαφορετικά σκάφη που προφανώς κάνουν παρέα.

Τώρα που δακτυλογραφώ τα πιο πάνω, αυτοί ψαρεύουν παράνομα, από το ντίνκυ του σκάφους SI BWANA, 2 ενήλικοι άντρες, και 2 παιδάκια.

Δυστυχώς, εάν είχε κάνει ενέργειες το λιμεναρχείο της Ύδρας, εχθές το απόγευμα, σήμερα θα ήταν αλλιώς η κατάσταση...
Τελικά, τα 2 Ιταλικά σκάφη, αποπλεύσανε χωρίς καμία συνέπεια, στις 11 και μισή το πρωί.

Αντώνης Μάγγος
24/7/2009




Saturday, July 18, 2009

Εισπρακτικών μέτρων, συνέχεια:

Α) Ο ειδικός φόρος επιβάλλεται επί των σκαφών που παραμένουν στην Ελληνική επικράτεια για συνολικό διάστημα άνω των 40 ημερών ενός ημερολογιακού έτους.
Δηλαδή, ένα σκάφος που θα ελλιμενιστεί στην Τουρκία, ακόμα και με Ελληνική σημαία, δεν θα πληρώσει φράγκο!!! Μπορείς μάλιστα μέχρι 40 ημέρες, να σουλατσάρεις στα Ελληνικά νησιά. Εκεί στην Τουρκία, θα βρεις οργανωμένες μαρίνες, φτηνά εργατικά, καλό φαγητό. Ευγένεια, καθαριότητα, φύλαξη, ασφάλεια.
Τα σκάφη που δεν είναι καταγεγραμμένα σε Μαρίνες, πως θα πιστοποιείται ότι βρίσκονται στην Ελλάδα? Τα σκάφη που αράζουν στους παράνομους ντόκους, μπροστά στις χλιδάτες βίλες των κυρίων Καραχλίδογλου, με ξένη συνήθως σημαία, που είναι καταγεγραμμένα?
Πως νομοθετείτε τέλη για τον επόμενο χρόνο, που θα καταβάλλονται από τις 15 Οκτωβρίου του προηγουμένου χρόνου, ενώ δεν γνωρίζουμε αποδεδειγμένα που θα βρίσκονται του χρόνου? Πως βάζετε προσαυξήσεις 10% σε αυτά, ενώ κακώς τα προεισπράττετε? Οι 40 ημέρες της παραμονής μας στην Ελλάδα, για το 2010, πως προεισπράττονται από το 2009?

Β) Η έκτακτη εισφορά επιβάλλεται σε όσους έχουν Ελληνική σημαία (επαγγελματικά και αναψυχής). Επιβάλλεται επίσης και στα σκάφη που ήταν ελλιμενισμένα στην Ελλάδα την 31/3/2009 ενώ έχουν ξένη σημαία και είχαν ΔΕΚΠΑ ή δελτίο κίνησης Αορίστου ισχύος, εκτός κι αν δεν παρέμειναν άνω των 40 ημερών στην Ελλάδα, μέσα στο 2009. Απαλλάσσονται όσα σκάφη είναι νηολογημένα στα Δωδεκάνησα, στην Σάμο, στην Χίο, στην Λέσβο και στον Έβρο.

Αν και καταλαβαίνω την ανάγκη υποστήριξης των παραμεθόριων περιοχών, και είμαι κατ αρχάς σύμφωνος με αυτό, πρόσφατα, στις 13/7 διάβαζα το εξής παράδοξο:
Στο μέσον μιας από τις δυσκολότερες τουριστικές περιόδους των τελευταίων χρόνων για τη Ρόδο και για τη χώρα γενικότερα, λόγω της διεθνούς οικονομικής ύφεσης, τουριστικοί παράγοντες της περιοχής μιλούν στη «δ» για την πορεία της σαιζόν και τολμούν προβλέψεις για την εξέλιξή της. Κοινός τόπος στις εκτιμήσεις όλων είναι η επισφάλεια κάθε απόπειρας ασφαλούς πρόγνωσης, καθώς το τουριστικό τοπίο παραμένει ρευστό και διαμορφώνεται από τις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής. Το βέβαιον είναι ότι θα υπάρξουν απώλειες, σε μονοψήφιο ποσοστό ως προς τις αφίξεις, πολύ μεγαλύτερες όμως, ως προς την εισροή τουριστικού συναλλάγματος, λόγω της συμπίεσης των τιμών και της περιορισμένης οικονομικής δυνατότητας των τουριστών. Ο θαλάσσιος τουρισμός αποτελεί την εξαίρεση στο γενικότερο αρνητικό τοπίο και καταγράφει θετικό πρόσημο.
http://www.dimokratiki.gr
(το άρθρο αυτό, είχε δημοσιευτεί και στην ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ)

Στα Δωδεκάνησα και στην Σάμο, έχουν δημιουργηθεί μαρίνες τα τελευταία χρόνια, και ο θαλάσσιος τουρισμός αναπτύσσεται εκεί, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει εδώ, με τις ανύπαρκτες, ανεπαρκείς και προβληματικές υποδομές.
Παρόλο που κατ αρχάς συμφωνώ με τα κίνητρα (μειωμένο ΦΠΑ έτσι κι αλλιώς, κλπ) στις παραμεθόριες περιοχές, δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι τοπικοί Καραχλίδογλου (κατά την έκφραση ανθρώπων του Υπουργείου Οικονομικών, την οποία αναπαράγω…) που έχουν σκάφη αναψυχής ή μαϊμού επαγγελματικά, με τα οποία ταξιδεύουν σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στην Τουρκία, αυτοί οι άνθρωποι γλυτώνουν από τέλη και εισφορές που εμείς εδώ δεν μπορούμε να αποφύγουμε.
Γνωρίζω μεγαλογιατρούς, επιχειρηματίες και άλλους χλιδάτους των τοπικών κοινωνιών, που έχουν τα σκάφη τους επαγγελματικά, γιατί δεν θέλησαν να πληρώσουν ούτε το μειωμένο ΦΠΑ που έχουν εκεί, καθώς επίσης δεν ήθελαν να ελεγχθούν για το τεκμήριο χρήσης. Αυτοί, θα απαλλαγούν από την έκτακτη εισφορά, ακόμα κι αν έχουν σκάφη τους σαν αναψυχής, ενώ οι πραγματικοί επαγγελματίες της υπόλοιπης Ελλάδας, που έχουν να αντιμετωπίσουν τις Τράπεζες, την ύφεση, και όλα τα υπόλοιπα προβλήματα, θα πληρώσουν έκτακτες εισφορές.

Τα σκάφη με Δελτία Κίνησης περιορισμένης ισχύος, τα ατελώνιστα δηλαδή, θα απαλλαγούν από την έκτακτη εισφορά? Τα σκάφη με την κοινοτική σημαία, που δεν έχουν ΔΕΚΠΑ διότι κανένας δεν τα ελέγχει, γλυτώνουν? Όταν ένα σκάφος με κοινοτική σημαία καταπλέει στην Ελλάδα, εάν δεν σκοπεύει να ελλιμενιστεί μόνιμα κατά δήλωση του, δεν εφοδιάζεται με ΔΕΚΠΑ. Εφ όσον κανένας δεν τα καταγράφει τα σκάφη αυτά, πως φαίνεται ότι παραμένουν περισσότερο, εάν δεν ελλιμενιστεί σε κάποια μαρίνα?
Εάν εξαιρέσουμε τα σκάφη που ελλιμενίζονται στις μαρίνες, όλα τα υπόλοιπα που είναι καταγεγραμμένα? Πως προκύπτει ότι ένα σκάφος βρισκότανε στην Ελλάδα, την 31/3/2009 εάν δεν ήταν σε κάποια μαρίνα? Πως προκύπτει η 40ήμερη παραμονή τους?

Αμφιβάλλω εάν κάνει κάποιος αρμόδιος τον κόπο να διαβάσει όσα γράφω, αλλά επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, να σας πω ξεκάθαρα την γνώμη μου, κύριε Υπουργέ?

Είσαστε απελπισμένοι να μαζέψετε λεφτά, και θα μας τα πάρετε, άσχετα τι ζημιά θα κάνετε στην χώρα και στον τουρισμό. Οι δικαιολογίες σας είναι αστείες, αλλά η ουσία είναι ότι θέλετε λεφτά, και θα τα πάρετε από όποιον μπορείτε. Ήδη, κάθε συζήτηση για αγορά σκάφους για του χρόνου, ή για πώληση μεταχειρισμένου σκάφους, έχει παγώσει. Αλλά τις συνέπειες, δεν θα τις υποστείτε εσείς, διότι έτσι κι αλλιώς με το ζόρι κρατιέστε στην εξουσία. Είσαστε μειοψηφία, και το γνωρίζετε ήδη από τις Ευρωεκλογές. Θέλετε να δικαιολογηθείτε για την επερχόμενη ήττα σας στις βουλευτικές εκλογές, ότι και καλά τα βάλατε με τα συμφέροντα και τους σκαφάτους, και πέσατε ηρωικά μαχόμενοι για το σωστό και το δίκαιο.
Εάν σας ενδιέφερε να υπηρετήσετε την πατρίδα, δεν θα διαλύατε μια ολόκληρη αγορά με τα αλλοπρόσαλλα εισπρακτικά χαράτσια, αυτό που κάνατε πέρισυ στα αυτοκίνητα, το κάνετε τώρα σε χειρότερο βαθμό στον δικό μας κλάδο, και ακολουθούν ακόμα χειρότερες ημέρες, με τις απειλές σας για τεκμήρια σε όσους νοικιάζουν τα σκάφη μας, κλπ. Αυτό που θα κάνατε εάν θέλατε να προσφέρετε στην πατρίδα, θα ήταν να φέρετε πίσω τα κλεμμένα, από εσάς και από τους προηγούμενους ομοίους σας.
Ξέρετε ότι χάνετε την κουτάλα της εξουσίας, και θέλετε οι επόμενοι να βρουν καμένη γη στον κλάδο του θαλάσσιου τουρισμού, και να φωνάζετε από την αντιπολίτευση για τους τότε κυβερνώντες, όπως κάνει τώρα η αντιπολίτευση, λες και δεν είναι και δικό της έργο η ανυπαρξία τόσα χρόνια των υποδομών. Αυτοί βέβαια δεν έκαναν ποτέ τα δικά σας αίσχη, δεν μας στήριξαν, δεν έκαναν έργα υποδομής, αλλά τουλάχιστον δεν κάνανε το δικό σας γιουρούσι.

Φέρτε πίσω τα κλεμμένα, κι αφήστε εμάς ήσυχους. Η κοινωνική αναστάτωση που δημιουργείτε, δεν θα μας κάνει να ξεχάσουμε τα σκάνδαλα που σας βαρύνουν. Ο λαός μίλησε μέσω της αποχής, στις τελευταίες εκλογές, αλλά η ευγένεια δεν θα συνεχιστεί επ’ άπειρον. Θα σας πάρουνε όλοι με τις πέτρες και με τα γιαούρτια, Κυριακή κοντή γιορτή, εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο τυπάκος που πέταξε τα παπούτσια του στον Μπους, εκείνος αστόχησε, εμείς θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι!!!

Friday, July 17, 2009

Η τροπολογία της ντροπής

Αποσύρθηκε μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε, ακόμη και στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, η τροπολογία για την καταβολή από τη Βουλή των εισφορών όσων βουλευτών επιλέγουν να μην εργάζονται.

Την απόσυρση της τροπολογίας ανακοίνωσε σήμερα ο πρόεδρος της Βουλής Δ. Σιούφας αναφέροντας, μεταξύ άλλων, ότι «μετά τις σημερινές τοποθετήσεις των εκπροσώπων των κομμάτων, και σεβόμενος το θεσμικό μου ρόλο, να ακούω, κάθε φορά και να συνθέτω τις υπάρχουσες απόψεις, ζήτησα από τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών να αποσυρθεί η διάταξη αυτή από το νομοσχέδιο που εισάγεται προς συζήτηση την Τρίτη στην αρμόδια επιτροπή».

Η κυβέρνηση είχε κρατήσει αποστάσεις για το θέμα, παραπέμποντας στον πρόεδρο της Βουλής. «Αφορά τον κανονισμό της Βουλής και συζητείται με πρωτοβουλία του προέδρου του Σώματος», είχε δηλώσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Ευάγγελος Αντώναρος.

Την κατηγορηματική αντίθεσή τους με τη διάταξη διατύπωσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Κατά της διάταξης είχαν τοποθετηθεί ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Παπουτσής καθώς και το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΛΑΟΣ την οποία χαρακτήρισαν ως απαράδεκτη και ιδιαίτερα όταν οι πολίτες καλούνται μέσω της διεθνούς κρίσης να πληρώσουν επιπλέον εισφορές

http://www.tanea.gr