Φίλες και φίλοι


Το μπλογκ αυτό είναι προσωπικό ημερολόγιο.
Δεν καταγράφω πότε έφαγα πότε ξύπνησα κλπ, αλλά τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου κατά την περίοδο που χτίζω ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, για οικουμενική χρήση, δηλαδή είναι προσβάσιμο σε όλους, άσχετα φυσικής ικανότητας.

Έτσι, οι άνθρωποι με κινητικές αναπηρίες θα μπορούν ισότιμα και με ασφάλεια να ταξιδεύουν με ιστιοπλοϊκό σκάφος, να συμμετέχουν σε αγώνες ιστιοπλοΐας, να κάνουν διακοπές, να κολυμπάνε σε όμορφες παραλίες και ερημικούς κόλπους, να επισκέπτονται τα νησιά και να απολαμβάνουν τις ομορφιές της θάλασσας.

Στην ιδέα αυτή είχα συνεταίρους που ήδη κουράστηκαν και την "έκαναν" με ελαφρά πηδηματάκια, αλλά και άλλους που ακόμα με στηρίζουν. Η στήριξη είναι και οικονομικής φύσης, εργασία, αλλά και ανοχή στον χρόνο που αφιερώνω σε αυτόν τον σκοπό.

Περισσότερο απ όλους θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου, που με ανέχεται και συμμετέχει στα όνειρα μου.

Υπάρχουν πολλά προσωπικά στοιχεία, τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με τον πιο πάνω σκοπό, αλλά συμπληρώνουν τις σκέψεις και τις δραστηριότητες μου σε σχέση με την ιστιοπλοΐα και την θάλασσα, καθώς και με τον κλάδο του θαλάσσιου τουρισμού γενικότερα.

Κάποτε, ένας Ταϋλανδός που γνώρισα στην Παραολυμπιάδα του 2004, μου είπε πως θα περάσω φάσεις μεγάλης απογοήτευσης, θα κουραστώ, θα απελπιστώ, αλλά να μην σταματήσω τον αγώνα που ξεκίνησα... Είχε δίκιο. Ελπίζω να μην φτάσω στο σημείο τα πιο πάνω συναισθήματα που ήδη έχω νοιώσει, να με σταματήσουν.

Tuesday, January 3, 2012

νέα τεκμήρια




30 Δεκεμβρίου 2011



Ο Γιώργος Βερνίκος, Γενικός Γραμματέας του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, προέβη στην παρακάτω δήλωση με αφορμή την πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών για τα τεκμήρια των σκαφών:

«Τα τεκμήρια που ψηφίστηκαν από την Βουλή τον Ιούνιο του 2011 για τα σκάφη αναψυχής είναι υπερβολικά υψηλά.  Ενδεικτικά, ένα σκάφος 10 μέτρων, ανεξαρτήτως τύπου (μηχανοκίνητο ή ιστιοπλοϊκό) και αξίας, έχει ετήσιο τεκμήριο εισοδήματος για το 2011 το ποσό των 21.000 Ευρώ.  Το ποσό αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι και πολλαπλάσια υψηλότερο της αξίας του σκάφους.

Αντιλαμβάνομαι ότι τα τεκμήρια ψηφίστηκαν από τη Βουλή -μερικές φορές αυξημένα και από τις εισηγήσεις του αρμοδίου Υπουργείου- σε περίοδο πανικού για το δημόσιο χρέος.  Μακάρι τα υψηλά τεκμήρια να συνέβαλαν θετικά σε μία δύσκολη περίοδο για τη χώρα μας.  Τα τεκμήρια πρέπει να είναι δίκαια και σωστά, ειδάλλως ανατροφοδοτούν την ύφεση, μειώνουν τα έσοδα του κράτους, αυξάνουν την ανεργία και παραδίδουν «αμαχητί» τον οικονομικό έλεγχο του θαλάσσιου τουρισμού στο Αιγαίο στους Τούρκους ανταγωνιστές μας.  Υπενθυμίζω ότι πάνω από 120 επαγγέλματα είναι συνδεδεμένα με το θαλάσσιο τουρισμό και ότι τα σκάφη αναψυχής δίνουν ζωή στη θάλασσα, τα νησιά και τις πιο απομακρυσμένες νησίδες και βραχονησίδες της πατρίδας μας.

Παρά την κρίση, πρέπει με ψυχραιμία να σχεδιάσουμε πολιτικές που να μην οδηγούν ολόκληρους κλάδους σε αφανισμό και στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρομαι στο θαλάσσιο τουρισμό της χώρας μας.




* Ο Γιώργος Βερνίκος είναι:
- Γενικός Γραμματέας του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
- Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΝΩΣΗΣ ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
- Εκπρόσωπος των σκαφών αναψυχής στο Δ.Σ. του ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Thursday, December 15, 2011

Ανοιχτή επιστολή προς κύριο Άδωνι Γεωργιάδη



Αγαπητέ κύριε Υπουργέ,

Μετά την συνάντηση που είχαμε με σύμβουλο σας, εκθέσαμε αναλυτικά τις αντιρρήσεις μας για να προχωρήσει σε νόμο αυτό το νομοσχέδιο για τον θαλάσσιο τουρισμό, που έχει κοπεί και ραφτεί στα μέτρα γραφειοκρατών και ανθρώπων που έχουν σαν μοναδικό στόχο την αστυνόμευση για να δυσχεράνουν την λειτουργία των επαγγελματικών σκαφών ώστε να αποθαρρυνθούν οι λεγόμενοι «μαϊμού» επαγγελματίες.

Άραγε έχουν αντιληφθεί οι κοινοτικοί επίτροποι και οι «τροϊκανοί» πως ετοιμάζεστε να ψηφίσετε έναν νόμο που θα διώξει τους τουρίστες από την Ελλάδα, θα αποθαρρύνει Έλληνες και ξένους επενδυτές να ασχοληθούν με τον κλάδο μας, και θα γιγαντώσει την γραφειοκρατία αντί να την περιορίσει?

Είναι δυνατόν να μπαίνουν προσκόμματα από γραφειοκράτες για να εξασφαλίσουν την διαιώνιση της ύπαρξης τους ταλαιπωρώντας όλο τον κόσμο? Ο νόμος-τέρας που ετοιμάζετε δεν έχει την παραμικρή αναπτυξιακή προοπτική για τον κλάδο μας, αντιθέτως εξασφαλίζει την συρρίκνωση του!

Ο νόμος το μόνο που στοχεύει είναι τους λεγόμενους «μαϊμού» επαγγελματίες. Όμως τέτοιοι δεν υπάρχουν πλέον, διότι δεν κυκλοφορεί το χρήμα που κυκλοφορούσε πριν λίγα χρόνια, που εκτράφηκαν τέτοια φαινόμενα. Οι μόνοι λοιπόν που θα υποφέρουν από αυτόν τον νόμο, είναι οι πραγματικοί επαγγελματίες και οι τουρίστες που θα κάνουν το λάθος να έρθουν στην πατρίδα μας.

Δεν είναι δυνατόν να αυξηθούν οι υπάρχουσες γραφειοκρατικές διαδικασίες, και να είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που ταλαιπωρεί τους τουρίστες. Δεν είναι δυνατόν να επιδιώκεται η αστυνόμευση και η εύρυθμη λειτουργία ενός κλάδου, με περισσότερα έγγραφα και περισσότερη γραφειοκρατία, αντί για πραγματικούς φυσικούς ελέγχους στους τόπους που ασκείται η δραστηριότητα.

Ζητάμε την άμεση απόσυρση αυτού του νομοσχεδίου, και να γίνει ένα νέο, μετά από πραγματική διαβούλευση με ανθρώπους που έχουν στόχο το καλό του κλάδου, την περαιτέρω ανάπτυξη του και την εξυπηρέτηση των τουριστών.


Α.Μάγγος

Friday, July 22, 2011

Η εξαγγελθείσα κατάργηση της γραφειοκρατίας, στην πράξη!

Θα μου επιτρέψετε έναν πρόλογο, για να καταλάβουν όσοι δεν γνωρίζουν κάποιες έννοιες.
(πρόλογος)

Πριν νηολογηθεί ένα σκάφος στην Ελληνική σημαία (τα νηολόγια είναι ένα υποθηκοφυλακείο της θάλασσας, αντίστοιχο με το υποθηκοφυλακείο που εγγράφονται τα ακίνητα), πρέπει πρώτα να καταμετρηθεί, να καταγραφεί δηλαδή το μήκος του, το πλάτος του, η μηχανή του και ο όγκος του (που μετριέται σε κόρους ολικής και καθαρής χωρητικότητας, ένας κόρος ισούται με 2,83 κυβικά).
Το πιστοποιητικό καταμέτρησης είναι συνήθως το πρώτο έγγραφο που εκδίδεται, κατά την διαδικασία της νηολόγησης του σκάφους. Αυτό το έγγραφο δεν αλλάζει ποτέ, παρά μόνο εάν γίνει μετασκευή που επηρεάζει τις διαστάσεις και τον όγκο του σκάφους.

Κατά την διαδικασία της αρχικής έκδοσης του πιστοποιητικού αυτού, ο ιδιοκτήτης του σκάφους δηλώνει τι προτίθεται να χρησιμοποιεί το σκάφος, εάν δηλαδή θα το χρησιμοποιεί σαν σκάφος προσωπικής αναψυχής, σαν επαγγελματικό τουριστικό, σαν αλιευτικό, κλπ. Βάσει του χαρακτηρισμού αυτού, ο νηολόγος που εκδίδει το σχετικό έγγραφο που αποδεικνύει ότι το σκάφος νηολογήθηκε στην Ελληνική σημαία, γράφει αυτόν τον χαρακτηρισμό στο σχετικό Έγγραφο (Εθνικότητος) που εκδίδει.

Όταν λοιπόν ο πρώτος ιδιοκτήτης του σκάφους δηλώσει ότι θα χρησιμοποιήσει το σκάφος σαν επαγγελματικό σκάφος, τότε ο χαρακτηρισμός επί του Εγγράφου Εθνικότητος είναι Ε/Γ-Τ/Ρ, δηλαδή επαγγελματικό τουριστικό, ενώ εάν το σκάφος θα χρησιμοποιείται από τον πρώτο ιδιοκτήτη για την προσωπική του αναψυχή, τότε χαρακτηρίζεται Ε/Γ-Α/Ψ. Κατά καιρούς έχουν υπάρξει διάφορες μικροαλλαγές σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς, αλλά ουδείς έχει δώσει ποτέ ιδιαίτερη βάση. 

Προκειμένου να γίνει εν τέλει το σκάφος επαγγελματικό, πρέπει να περάσει από αρκετή διαδικασία που ακολουθεί της νηολόγησης, χρειάζονται επιθεωρήσεις, έναρξη επαγγέλματος στην Εφορία, ειδικός επιπλέον εξοπλισμός του σκάφους, κλπ, μέχρι τελικά να λάβει το σκάφος σχετική επαγγελματική άδεια από το ΥΕΝ.

Όταν ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του επαγγελματικού σκάφους, ή ένας επόμενος αγοραστής, ανακαλέσει την επαγγελματική άδεια, τότε εκδίδεται σχετική απόφαση του ΥΕΝ ότι το σκάφος έπαυσε να είναι επαγγελματικό. Άρα το σκάφος δεν μπορεί να ναυλώνεται πλέον.

Όμως τα νηολόγια, είναι μια Υπηρεσία που δεσμεύεται από τον χαρακτηρισμό που ήδη υπάρχει στο υφιστάμενο πιστοποιητικό καταμέτρησης του σκάφους, και παρόλη την παύση της άδειας επαγγελματικού (που κοινοποιείται από το ΥΕΝ στα Νηολόγια), εξακολουθεί να χαρακτηρίζει στο Έγγραφο Εθνικότητος το σκάφος σαν Ε/Γ-Τ/Ρ, χωρίς φυσικά να θεωρεί το σκάφος σαν επαγγελματικό.
Στο παρελθόν αρκούσε να πας στην αρμόδια Υπηρεσία (ΔΕΕΠ) να αφήσεις μια υπεύθυνη δήλωση και να κάνουν μια απλή και γρήγορη πράξη επί του υφιστάμενου πιστοποιητικού καταμέτρησης, ότι σύμφωνα με την δήλωση του νέου ιδιοκτήτη, το σκάφος θα χαρακτηρίζεται σαν σκάφος αναψυχής. Όμως σε τέτοια περίπτωση, η Υπηρεσία των νηολογίων επέβαλε την επανέκδοση του Εγγράφου Εθνικότητος λόγω αλλαγής χαρακτηρισμού, πράγμα που σήμαινε κόστος (περί τα 160 ευρώ) και χρόνο (2-3 ημέρες). Δεν υφίστατο λόγος για περιττές διαδικασίες και έξοδα.

Τα τελευταία χρόνια, τις καταμετρήσεις τις εκδίδουν οι Νηογνώμονες, κυρίως ο Ελληνικός Νηογνώμων, μια ιδιωτική εταιρεία που έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Μια απλή πράξη διόρθωσης σε ένα ήδη υπάρχον πιστοποιητικό, δεν άφηνε περιθώρια κέρδους και χρέωσης, οπότε ανακαλύφθηκε πως η αλλαγή χρήσης του σκάφους αποτελεί πράξη σημαντική στις διαστάσεις και στον όγκο του σκάφους (!!!), με αποτέλεσμα να εκδίδουν πιστοποιητικό ανακαταμέτρησης, δηλαδή νέο πιστοποιητικό, νέα παράβολα, νέα χαρτόσημα, νέα αμοιβή (350,00 ευρώ περίπου). Ακολούθησε και η ΔΕΕΠ, η αρμόδια Υπηρεσία του ΥΕΝ, αφού ούτε σε αυτούς κακόπεφτε να εισπράττουν χαρτόσημα και παράβολα (116,00 ευρώ). 

Έτσι, στα πλαίσια της καταπολέμησης της γραφειοκρατίας, μια απλή πράξη που κρατούσε λίγα λεπτά, κατέληξε σε έκδοση νέων πιστοποιητικών με σημαντικό κόστος και άσκοπη σπατάλη χρόνου.

Φυσικά, το εάν ένα σκάφος είναι επαγγελματικό ή όχι, δεν εξαρτάται ούτε από το πιστοποιητικό καταμέτρησης, ούτε από τον χαρακτηρισμό στο Έγγραφο Εθνικότητος, αλλά από το εάν έχει σχετική άδεια από το ΥΕΝ. Η παύση της προγενέστερης υφιστάμενης άδειας ενός τέτοιου σκάφους, είναι αρκετή για να δείξει εάν το σκάφος δεν είναι επαγγελματικό. Είπα ότι είναι αρκετή, αλλά το σωστό θα ήταν να πω πως ήταν αρκετή, όχι πως είναι. 
Διότι πρόσφατα αντιμετώπισα το εξής:
(τέλος προλόγου)

Το 2006 ένα σκάφος επαγγελματικό, πουλήθηκε σε ιδιώτη, ανακλήθηκε η υφιστάμενη επαγγελματική άδεια του σκάφους, πληρώθηκε ο ΦΠΑ και εκδόθηκε το νέο Έγγραφο Εθνικότητος. Ο χαρακτηρισμός επί του εγγράφου αυτού σαν Ε/Γ-Τ/Ρ δεν στάθηκε εμπόδιο στο αρμόδιο λιμεναρχείο να εκδώσει την άδεια εκτέλεσης πλόων σαν σκάφος αναψυχής, ούτε είχε το παραμικρό πρόβλημα να ταξιδεύει το σκάφος ανεμπόδιστα τόσα χρόνια.

Έφτασε η ώρα της ανανέωσης της άδειας εκτέλεσης πλόων, και η αρμόδια Υπηρεσία του λιμεναρχείου (που είχε εκδώσει την πρώτη άδεια) αρνήθηκε την ανανέωση της, διότι κατά την άποψη του αρμόδιου λιμενικού οργάνου το σκάφος είναι επαγγελματικό!!! Προκειμένου να τον διευκολύνω να καταλάβει πόσο παράλογο είναι να χαρακτηρίζει το σκάφος σαν επαγγελματικό, του είπα πως αφού είναι επαγγελματικό (κατά την γνώμη του), αυτό σημαίνει πως προφανώς  μπορεί να εκτελέσει ναύλους, άρα ας μου θεωρήσει σχετικό ναυλοσύμφωνο, παρόλη την από πενταετίας παύση της επαγγελματικής άδειας, και μάλιστα στον προηγούμενο ιδιοκτήτη. 

Όπως θα υποθέτετε, ακολούθησε έντονος διάλογος. Λίγο πολύ ο αρμόδιος λιμενικός είπε πως το 2006 παρανόμησε που εξέδωσε την αρχική άδεια εκτέλεσης πλόων.  Του ζήτησα να μου υποδείξει τον παραμικρό νόμο, κάποια εγκύκλιο έστω ή διάταξη, οτιδήποτε τέλος πάντων  που να λέει ότι ο πλοιοκτήτης οφείλει να ζητήσει ανακαταμέτρηση και να πληρώσει τα έξοδα έκδοσης νέου εγγράφου προκειμένου να αλλάξει ο χαρακτηρισμός που ακολουθεί το σκάφος από την αρχική νηολόγηση (διότι αλλιώς το σκάφος θα θεωρείται επαγγελματικό σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό της αρχικής καταμέτρησης), και φυσικά δεν απάντησε αφού δεν υφίσταται τίποτα σχετικό, όλη αυτή η διαδικασία προκύπτει στην πράξη γιατί κάποιοι ερμηνεύουν τα πράγματα όπως εκείνοι θέλουν, διογκώνοντας την ταλαιπωρία του κόσμου και το εκτοξεύει το κόστος των διαδικασιών. 

Ο λιμενικός έφτασε στο σημείο να απειλεί πως εάν εκδώσει ένα έγγραφο ότι θεωρεί το σκάφος σαν επαγγελματικό, θα μπλέξει ο ιδιοκτήτης του σκάφους με την Εφορία. Του ζήτησα να εκδώσει τέτοιο έγγραφο, να γελάσει κάθε πικραμένος, να εκδώσει δηλαδή ένα έγγραφο πως ένα σκάφος που δεν έχει επαγγελματική άδεια, ότι είναι επαγγελματικό! Έπεσε ακόμα πιο χαμηλά, ψευδόμενος πως ο νηολόγος θεωρεί το σκάφος σαν επαγγελματικό, παρόλο που ο νηολόγος έχει στον φάκελο του πλοίου την κοινοποιηθείσα ανάκληση της επαγγελματικής άδειας.

Η συζήτηση στο τηλέφωνο κράτησε πάνω από μια ώρα, φυσικά ματαιοπονούσα. Ο ιδιοκτήτης του σκάφους είχε ήδη χάσει περισσότερες ώρες, ο δε λιμενικός που τελικά αρνήθηκε να εξυπηρετήσει τον πολίτη, όλες εκείνες τις ώρες πληρωνόταν τον μισθό του για την εργασία που πρόσφερε στο κράτος.
Άραγε υπάρχει κανένας να τραβήξει το αυτί σε κάτι τέτοιους? Αξίζει να αρχίσω να αραδιάζω ονόματα και στοιχεία, ή τζάμπα θα το κάνω?

Αυτό που με στενοχωρεί πιο πολύ απόλα, είναι πως ο ιδιοκτήτης του σκάφους πρέπει να κρίνει ανάμεσα στον λόγο τον δικό μου, και στον λόγο ενός λιμενικού οργάνου, με γαλόνια και σιρίτια, που υποτίθεται ότι είναι η δουλειά του να γνωρίζει τους νόμους και να τους εφαρμόζει. Αυτήν την στιγμή, κάπου θα τραβιέται ο άνθρωπος, να πάρει πιστοποιητικό ανακαταμέτρησης, θεωρώντας πως 5 χρόνια πριν έγιναν λάθη στην αρχική έκδοση των εγγράφων του σκάφους του. Αυτή είναι η τροφή της γραφειοκρατίας και των γραφειοκρατών: ο ραγιαδισμός των πολιτών, που αντί να διεκδικούν το λογικό και το αυτονόητο, δέχονται να τρέχουν από γραφείο σε γραφείο και από Υπηρεσία σε Υπηρεσία, για να ρίξουν νερό στον μύλο όλων αυτών που αμείβονται για να ταλαιπωρούν τον κόσμο, και κοστίζουν στο κράτος τους παχυλούς μισθούς τους.

Αντώνης Μάγγος

Tuesday, July 12, 2011

Ιστορία τρέλας, η Οδύσσεια ενός Ολλανδού.

(Αθήνα, 12/7/2011)
Στις 22/4/2010 κατέπλευσε στην Κέρκυρα ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος με όνομα DORA με ιδιοκτήτη έναν Ολλανδό, που το αγόρασε στην Κροατία και προκειμένου να αποκτήσει γρήγορα ναυτιλιακά έγγραφα, νηολόγησε το σκάφος του με Αμερικάνικη σημαία (Delaware).

Φτάνοντας στην Κέρκυρα, του εξέδωσαν ένα δελτίο κίνησης ενός μηνός. Έκτοτε ταξίδευσε σε όλη την Ελλάδα με το σκάφος του. Τον Ιούλιο του 2010 το Λιμεναρχείο της Πάτρας θεώρησε τον απόπλου, παρόλο που το δελτίο Κίνησης φαίνεται ότι είχε λήξει από τις 21/5/2010, και το Λιμεναρχείο Μεσολογγίου επίσης θεώρησε το ληγμένο δελτίο κίνησης.

Εν συνεχεία, το σκάφος κατέπλευσε σε διάφορα λιμάνια, πλήρωνε τα λιμενικά τέλη στις αρμόδιες λιμενικές αρχές, χωρίς κανένας να ενοχληθεί από το παραμικρό, έως ότου τον Νοέμβρη του 2010 βρέθηκε ο Ολλανδός με το εν λόγω σκάφος στο Γύθειο, εκεί όπου βρέθηκε ο πρώτος αρμόδιος που διαπίστωσε ότι το δελτίο κίνησης του σκάφους ήταν ληγμένο. Μέχρι τότε, όλοι κοιμόντουσαν με τα τσαρούχια.

Επειδή ο Ολλανδός έπρεπε να επιστρέψει στην πατρίδα του, και προκειμένου το σκάφος να τύχει της ετήσιας χειμερινής συντήρησης,  με ειδική άδεια απέπλευσε για το Λιμάνι του Λαυρίου προς δεξαμενισμό και ξεχειμώνιασμα.

Με την επιστροφή του Ολλανδού στην Ελλάδα, είχε ήδη μεριμνήσει τα δέοντα για την αλλαγή σημαίας σε Ολλανδική, και μάλιστα σαν επαγγελματικό σκάφος και όχι σαν σκάφος αναψυχής.
Στις 26/5/2011 λοιπόν,  το λιμεναρχείο του Λαυρίου εξέδωσε σχετικό ΔΕΚΠΑ, το ειδικό Δελτίο Κίνησης για σκάφη αναψυχής είτε με Ελληνική είτε με κοινοτική σημαία.

Οι υπάλληλοι του Τελωνείου Γυθείου λοιπόν, είχαν ζητήσει από τον Ολλανδό να πληρώσει την ειδική ανταποδοτική εισφορά που πληρώνουν τα μη κοινοτικά σκάφη, ήτοι 15 ευρώ (+ΦΠΑ) για κάθε μέτρο για κάθε συμπληρωμένο τρίμηνο παραμονής. Παράλληλα του είπανε πως υπάρχει και ένα πρόστιμο για την υπέρβαση του χρόνου παραμονής του σκάφους μετά την λήξη του Δελτίου Κίνησης, και διαβίβασαν στην 18η Διεύθυνση του Υπουργείου Οικονομικών στις 3/12/2010 σχετικό ερώτημα ζητώντας την επιείκεια και την κατανόηση του Υπουργείου, διότι αναγνώριζαν ότι ο Ολλανδός υπήρξε θύμα παραπλάνησης.

Στις 23 Δεκεμβρίου του 2010 η 17η Διεύθυνση του Υπουργείου Οικονομικών απάντησε στο Τελωνείου Γυθείου πως… από την στιγμή που το αρχικό Δελτίο Κίνησης έληξε από τις 21/5/2010 και δεν έχει τις προϋποθέσεις να παραταθεί, έχουν ήδη γίνει απαιτητές οι δασμολογικές και φορολογικές υποχρεώσεις για το σκάφος αυτό (ΦΠΑ, δασμοί και φόροι), πέραν των όποιων προστίμων από την καθυστέρηση και την τυχούσα οφειλόμενη πληρωμή της ανταποδοτικής εισφοράς των 15 ευρώ /μέτρο ανά τρίμηνο.

Το σκάφος ήδη βρισκόταν στο Λαύριο, και το Τελωνείο του Λαυρίου κοινοποίησε το έγγραφο αυτό στο σκάφος, στις 10/6/2011, δηλαδή 15 ημέρες μετά την έκδοση του ΔΕΚΠΑ σαν κοινοτικό σκάφος!!!


Ο Ολλανδός τρομοκρατήθηκε όταν συνειδητοποίησε πως δεν οφείλει απλώς κάποια τέλη και κάποια πρόστιμα (τα οποία αμφισβητούσε και ήλπιζε να τα γλυτώσει…), τώρα βρέθηκε να οφείλει επιπλέον δασμούς και φόρους για το σκάφος του!

Έβαλε μπρος λοιπόν το σκάφος του, απέπλευσε ανεμπόδιστος προς την γείτονα Τουρκία, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα, χωρίς φυσικά να πληρώσει ούτε μια δεκάρα στο Ελληνικό Δημόσιο. Οι διαπιστώσεις είναι προφανείς:

  • Πρώτη διαπίστωση είναι πως είμαστε μπάτε (και βγάτε!) σκύλοι αλέστε.
  • Δεύτερη διαπίστωση είναι πως όσοι εμπλέκονται στην διαδικασία ελέγχου των εγγράφων του σκάφους, εισέπραξαν λιμενικά τέλη, θεώρησαν απόπλους και κατάπλους, κλπ, θα πρέπει να πάνε σπίτια τους “εχθές”!!! Την ώρα που υπάρχει ένα σκάφος που καλώς ή κακώς οφείλει κάποιους φόρους, τέλη και πρόστιμα, το άφησαν να κυκλοφορεί για μήνες ανεμπόδιστα  χωρίς να ιδρώνει κανενός το αυτί.
  • Το σκάφος του Ολλανδού ήταν (κατά πως φαίνεται) υποκείμενο σε ΦΠΑ, δασμούς και λοιπούς φόρους, όσο έφερε την Αμερικάνικη σημαία, ενώ όταν νηολογήθηκε το σκάφος στην Ολλανδία ουδείς στην Ελλάδα έχει αρμοδιότητα να ελέγξει κατά πόσο αυτό το σκάφος έχει καταβάλλει τον ΦΠΑ σε κάποια Ευρωπαϊκή χώρα ή έστω εάν νομίμως έχει απαλλαγεί.
  • Δηλώνοντας ο Ολλανδός ότι θα εκμεταλλευτεί το σκάφος επαγγελματικά προφανώς απηλλάγη από τον ΦΠΑ στην Ολλανδία, και εδώ στην χώρα μας μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και ωραίος ακόμα και για να κάνει την προσωπική του αναψυχή, χωρίς να ενοχλείται κανένας. Δεν γνωρίζω εάν ο συγκεκριμένος Ολλανδός είναι εικονικός επαγγελματίας, αναρωτιέμαι όμως ποιος τον ελέγχει σχετικά!
  • Εάν ο Ολλανδός αποδεχόταν και πλήρωνε τα πρόστιμα στο Γύθειο, δεν θα γινότανε η σχετική επιστολή από το Τελωνείο Γυθείου αναζητώντας την επιείκεια, κάτι που εν τέλει ενεργοποίησε το Υπουργείο Οικονομικών. Σε τέτοια περίπτωση δεν θα ετίθετο θέμα ΦΠΑ και λοιπών δασμών και φόρων.

Αναρωτιέμαι τι κέρδισε τελικά η Ελλάδα κυνηγώντας τον Ολλανδό. Τον διώξαμε και βρήκε φιλοξενία στην Τουρκία. Τώρα αφήνει εκεί τα λεφτά του, πληρώνει τις Τούρκικες μαρίνες, πληρώνει τους μηχανικούς και τους συντηρητές της Τουρκίας, πληρώνει τα εφόδια και την διατροφή του εκεί, εκεί θα φιλοξενεί τους φίλους ή τους πελάτες του όταν θα ναυλώνει το εν λόγω σκάφος.
Σε τι μας ωφελεί αυτή η πρακτική? Δεν ξέρω.

Εγώ παρέθεσα τα γεγονότα όπως τα κατάλαβα και τα έμαθα διαβάζοντας την σχετική αλληλογραφία και τα έγγραφα του Ολλανδού, και θέτω απλώς τα ερωτήματα. Τις απαντήσεις άλλοι πρέπει να τις δώσουν.

Α. Μάγγος

Saturday, June 4, 2011

αγανακτισμένος



Όσο και να περικοπούν οι μισθοί και οι συντάξεις, όσοι δημόσιοι υπάλληλοι κι αν απολυθούν, το χρέος της χώρας δεν θα επηρεαστεί. Το χρέος το δημιούργησαν και το γιγάντωσαν οι εξοπλισμοί, τα υπερκοστολογημένα δημόσια έργα, οι υπερκοστολογήσεις στα νοσοκομεία, οι σπατάλες και οι κλεψιές. Αυτό ούτε έχει θεραπευτεί, ούτε έχει αλλάξει. Ακόμα και σήμερα, μέσα σε όλη αυτήν την κρίση, τα υπερκοστολογημένα δημόσια έργα συνεχίζονται κανονικά. Η σπατάλη και η ρεμούλα συνεχίζεται ανεμπόδιστη. Οι κλέφτες και οι ψεύτες που μας κυβερνάνε, δεν μπορούν να μας σώσουν από αυτά που οι ίδιοι έκαναν και κάνουν. Δυστυχώς η «δημοκρατία» μας όπως την γνωρίζουμε, δεν λειτούργησε ποτέ.

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία,
Η χούντα δεν τελείωσε το εβδομήντα τρία!

Το χρέος της χώρας μας, δημιουργήθηκε επειδή αυτοί που κυβέρνησαν αυτήν την χώρα,  από την μεταπολίτευση και μετά υπέγραφαν συμφωνίες, προμηθεύτηκαν εξοπλισμούς, μας έβαλαν να συμμετέχουμε σε οργανισμούς και σε Εμπορικές και Οικονομικές Ενώσεις όπως η ΕΟΚ, με το αζημίωτο γι αυτούς τους ίδιους.
Δανείστηκαν επιπλέον για να εξαγοράσουν ψήφους, για να εξασφαλίσουν την παραμονή τους στην εξουσία, κυρίως για προσωπικό τους όφελος. Αυτοί που τους δάνεισαν, δεν το έκαναν από την καλή τους την ψυχή, τα δάνεια δεν ήταν άτοκα, δεν μας χαρίστηκε ούτε ένα ευρώ. Οι δανειστές έκαναν εμπορική δραστηριότητα, με σκοπό το κέρδος. Προφανώς είτε δεν υπολόγισαν σωστά το επιχειρηματικό τους ρίσκο, είτε είχαν εξ αρχής στόχο την κατάλυση της Εθνικής μας κυριαρχίας.

Οι δανειστές εάν πήρανε μεγαλύτερα ρίσκα προκειμένου να κερδίσουν περισσότερους τόκους, είναι δικό τους πρόβλημα, κι όχι δικό μας. Έπαιξαν κι έχασαν!

Σε κάθε περίπτωση, οι χώρες δεν είναι μαγαζιά για να βγούνε σε πλειστηριασμό τα περιουσιακά τους στοιχεία. Άλλωστε η Ελλάδα, όσα και να χρωστάει, χρωστάει λιγότερα από άλλες χώρες της ΕΟΚ.  Άντε εμείς να δώσουμε 2-3-5 νησιά να ξεχρεώσουμε. Εσείς τι θα δώσετε? Και σε ποιους? Είναι δυνατόν μια χώρα ή ένα μέρος της να ανήκει σε διεθνή πιστωτικά ιδρύματα, και όχι στους πολίτες της? Το πολύ που μπορούμε να σας δώσουμε, είναι λίγες τρίχες από τα @ρχίδια μας!

Η πραγματικότητα είναι πολύ απλή, και πολύ συγκεκριμένη: Στην Ελλάδα κατελύθη εδώ και πολλές δεκαετίες κάθε έννοια δικαίου, δεν υφίσταται ισονομία, η δικαιοσύνη είναι ανύπαρκτη και πλήρως ελεγχόμενη από την πολιτική εξουσία, διαλύθηκε η παιδεία, η υγεία, ο κοινωνικός ιστός διαλύθηκε και εκμαυλίστηκαν οι συνειδήσεις των πολιτών, που όσοι μπόρεσαν το έριξαν στην κατανάλωση και στον εύκολο πλουτισμό. Ζούμε εδώ και πολλές δεκαετίες μια κοινοβουλευτική δικτατορία, 2 συγκεκριμένα κόμματα εξουσίας εναλλάσσονται ακολουθώντας το ίδιο ακριβώς δρόμο.  

Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, ήξεραν πολύ καλά τι εισάγουμε, τι (δεν) παράγουμε, τι (δεν) εξάγουμε. Ήξεραν πολύ καλά ότι τα στοιχεία και οι στατιστικές δεν θα μπορούσαν να είναι τίποτα άλλο από πλαστά, αλλά κονομούσαν από τα πανωτόκια, και επιβουλευόντουσαν την ίδια μας την χώρα.

Αφού είμαστε τόσο αναξιόπιστοι, και αφού είναι δεδομένο ότι δεν είναι ποτέ δυνατόν να πληρωθούν τα δάνεια, για ποιο λόγο συζητάμε? Οι δανειστές έπαιξαν κι έχασαν! Εμείς ζούσαμε και θα ζούμε εδώ για πάντα, εδώ είναι η πατρίδα μας, οι δανειστές ας ζητήσουν και ας πάρουνε πίσω τα δανεικά από αυτούς που συμβλήθηκαν μαζί τους. Αλλιώς, ας κοπιάσουνε σαν γνήσιοι απόγονοι του Χίτλερ, να δούνε κι αυτοί πόσο βαριά είναι η Πούτσ@ του Τσολιά.

Thursday, June 2, 2011

Προσοχή:  
Μην γιουχάρετε ή φτύνετε τους βουλευτές "μας", καταλύετε το Σύνταγμα με τέτοιες ενέργειες! 
Με την εσχάτη προδοσία, με τις μίζες, τις κλοπές, με την άκριτη ψήφιση νόμων, με την υποθήκευση της χώρας με μνημόνια, με την εξαπάτηση των ψηφοφόρων, τον έλεγχο της δικαιοσύνης και την ατιμωρησία των βουλευτών, το Σύνταγμα υπηρετείται με απόλυτη συνέπεια!!!
 

Tuesday, May 31, 2011

τάξις και ηθική

Η θάλασσα είναι ουσιαστικά σαν ξέφραγο αμπέλι, και προκειμένου να περνάει ένα μήνυμα ελέγχου και ασφάλειας, εδώ και χρόνια έχουν καθιερωθεί γραφειοκρατικές διαδικασίες και θεώρηση εγγράφων που παραβιάζουν άμεσα την ελεύθερη μετακίνηση και τα προσωπικά δεδομένα όσων ταξιδεύουν με τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής και τα επαγγελματικά.

Παρά τις ενίοτε αντίξοες καιρικές συνθήκες, δεν έχουμε τραυματισμούς ή θανάτους, στην θάλασσα είναι πάρα πολύ σπάνια τα σοβαρά ατυχήματα με τα σκάφη του κλάδου μας, και ακόμα πιο σπάνια η ύπαρξη τραυματισμών ή θυμάτων.

Παρόλο που υφίσταται όλη αυτή η γραφειοκρατία, εξακολουθούν για παράδειγμα όσοι μεταφέρουν λαθρομετανάστες να εξασκούν αυτήν την απαράδεκτη δραστηριότητα, καθώς και επαγγελματικά σκάφη που χρησιμοποιούνται μόνο για την προσωπική αναψυχή των ιδιοκτητών τους. Όμως, δεν μπορώ να γνωρίζω πόσα θα ήταν τα ατυχήματα ή οι παρανομίες, εάν κι εφ όσον δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι υφιστάμενοι γραφειοκρατικοί έλεγχοι και η ταλαιπωρία που υφίστανται όσοι νοικιάζουν ή χρησιμοποιούν τα σκάφη μας. Πιθανόν χάρη στους γραφειοκρατικούς ελέγχους, να υπάρχει αυτό το επίπεδο ασφάλειας που αντικειμενικά υπάρχει.

Από την στιγμή που το μοντέλο που επικρατεί στην θάλασσα, κρίνεται επιτυχημένο από το ΥΘΥΝΑΛ, και στο νέο προσχέδιο νόμου αντί να μειώνεται η γραφειοκρατία, αυτή γιγαντώνεται κι άλλο, και θεωρώντας νόμιμες τις πρακτικές που έχουν επιλεχθεί να εφαρμοστούν, θα ήθελα να θέσω τον πιο κάτω προβληματισμό:

Δεδομένου ότι στην στεριά ασκείται το μεγαλύτερο μέρος των παράνομων ενεργειών κάθε είδους, περισσότεροι είναι οι λαθρομετανάστες που έρχονται από στεριάς, καθημερινά έχουμε παραγωγή τραυματιών και αναπήρων από τροχαία, δημιουργούνται προβλήματα κυκλοφοριακά και μποτιλιαρίσματα με τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον αλλά και με μεγάλο κόστος οικονομικό, γίνονται ληστείες, κλοπές, απαγωγές, κυκλοφορούν πολυτελέστατα αυτοκίνητα που δεν δηλώνονται για τεκμήριο κλπ, γιατί δεν εφαρμόζονται ανάλογες πρακτικές, ακολουθώντας την πεπατημένη και επιτυχημένη συνταγή που εφαρμόζεται στην θάλασσα?

Είναι απλό: Πριν ξεκινήσεις με το αυτοκίνητο ή το μηχανάκι σου, να πηγαίνεις στην τροχαία ή στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, να πάρεις μια ανάλογη άδεια απόπλου, θα λες ποιοι είναι μαζί σου σαν συνεπιβάτες, που θα πάτε και σε πόσες ώρες θα επιστρέψετε. Έτσι θα μπορούν τα αστυνομικά όργανα να σε αποτρέπουν για παράδειγμα να πας από το Σύνταγμα, ενώ υπάρχει κάποια συγκέντρωση αγανακτισμένων, και δεν θα συντελέσεις στην δημιουργία μεγαλύτερου μποτιλιαρίσματος αλλά και νέφους. Δειγματοληπτικά, θα σε σταματάνε κατά την διάρκεια της πορείας σου, και θα ελέγχουν την ταυτοπροσωπία όσων επιβαίνουν στο αυτοκίνητο, και να ελέγχεσαι εάν κινείσαι στα πλαίσια της άδειας που έχεις λάβει. Πριν τον οδικό «απόπλου», θα ελέγχονται και όλα τα έγγραφα του αυτοκινήτου: Η άδεια κυκλοφορίας, τα τέλη, η ασφάλεια να είναι σε ισχύ, το φαρμακείο και ο πυροσβεστήρας σε ισχύ, το πιστοποιητικό του ΚΤΕΟ και η κάρτα των καυσαερίων, οι αλυσίδες και το τρίγωνο, κλπ. Πως γίνεται να είμαστε απροστάτευτοι από όλους αυτούς που δεν έχουν τα τυπικά προσόντα για να οδηγήσουν το αυτοκίνητο τους?

Έτσι θα απαλλαγούμε άπαξ δια παντός από την μάστιγα με τις πλαστές πινακίδες, τα ανασφάλιστα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν, τα ανέλεγκτα αυτοκίνητα από το ΚΤΕΟ κλπ, τους μπαταχτσήδες που δεν πληρώνουν τα τέλη κυκλοφορίας. Θα απαλλαγούμε από όλα τα ακατάλληλα αυτοκίνητα που κανένας δεν τα ελέγχει και δυστυχώς κυκλοφορούν, θα εμπεδωθεί αίσθημα πραγματικής ασφάλειας σε όλο τον κόσμο.
Πως θα οργανώσει κάποιος μια ληστεία Τράπεζας ας πούμε, όταν θα ελέγχονται συνεχώς οι πολίτες και η κυκλοφορία των οχημάτων, με τα οποία διαφεύγουν οι ληστές?  Πως θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν πολυτελή «μαϊμού» αυτοκίνητα που έχουν καταθέσει πινακίδες για να μην έχουν τεκμήρια? Πως θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν αυτοκίνητα με ξένες πινακίδες, ενώ τα οδηγούν Έλληνες ή ξένοι που ζούνε μόνιμα εδώ?

Καλός ο σεβασμός στην ελευθερία του κάθε πολίτη, αλλά όλη αυτή η ασυδοσία που επικρατεί είναι εις βάρος της ασφάλειας και της τάξης όσων είμαστε νόμιμοι. 

Αν και αρχικά είχα αντιρρήσεις σε όλους αυτούς τους γραφειοκρατικούς ελέγχους στην θάλασσα και στα σκάφη, μπορώ να πω πως μάλλον έσφαλλα. Ζητάω λοιπόν την εφαρμογή όσων προβλέπει το σχέδιο νόμου, αλλά τώρα πια θέλω να εφαρμοστούν ανάλογα και στην στεριά. Είναι παράλογο τόσο σωστά μέτρα να εφαρμόζονται μόνο στην θάλασσα, ενώ στην στεριά είναι ο μεγάλος αριθμός των παρανόμων αλλά και του κινδύνου για ατυχήματα. Η ασφάλεια και η τάξη είναι άραγε μόνο για την θάλασσα? Η στεριά δεν είναι υπό την μέριμνα του κράτους?

Μετά τιμής

Αντώνης Μάγγος

ΥΓ. Εάν είναι λογικά όσα γράφω πιο πάνω, τότε είναι λογικά τα σχετικά άρθρα του σχεδίου νόμου για τον θαλάσσιο τουρισμό. Εάν δεν είναι λογικά, τότε θα πρέπει το σχέδιο νόμου να πάει στον κάλαθο των αχρήστων, και να συνταχτεί ένας νέος νόμος, που θα καταργεί την γραφειοκρατία και τους άσκοπους ελέγχους που αμαυρώνουν την εικόνα του θαλάσσιου τουρισμού. Ο νόμος πρέπει να βοηθάει την ανάπτυξη του κλάδου, και όχι να τον καταδικάζει σε θάνατο.

Sunday, May 8, 2011

διαβούλευση

Στα πλαίσια της διαβούλευσης για τον νέο νόμο (http://www.opengov.gr/ythynal/?p=34) έστειλα τις πιο κάτω προτάσεις-απόψεις:

Γενικό σχόλιο περί του νέου νόμου:

Τι αλλάζει στον θαλάσσιο τουρισμό μετά από τον νέο νόμο?
Περισσότερη ταλαιπωρία και περισσότερη γραφειοκρατία σε έναν κλάδο που παρά τα προβλήματα βρισκόταν σε ανάπτυξη έως ότου η προηγούμενη κυβέρνηση αποφάσισε να ξεκινήσει έναν αγώνα να τον δυσφημίσει και να τον καταστρέψει, κι από τότε τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.
Με τον νέο νόμο, τα παράβολα ανά μέτρο που πληρώνουμε αυξάνονται από 15 σε 20 ευρώ, από 30 σε 40 ευρώ, αυξάνεται ο ετήσιος φόρος του νόμου 27/75, περισσότεροι και πιο πολύπλοκοι έλεγχοι,  καταστάσεις, θεωρήσεις, ταυτοπροσωπίες, έλεγχοι αστυνομικού χαρακτήρα, οικονομικά κίνητρα σε όσους χρησιμοποιούσαν τα επαγγελματικά σκάφη τους για την προσωπική τους αναψυχή και μόνο, να πληρώσουν λιγότερα χωρίς καμία περαιτέρω συνέπεια… Αυτοί είναι οι άξονες του νέου νόμου.
Αυτός δεν είναι ένας νόμος που θα συντελέσει στην ανάπτυξη του κλάδου, αλλά ο μοναδικός λόγος ύπαρξης του είναι να μαζέψει το κράτος κάποια λεφτά, κατά το διάστημα που ο κλάδος θα πνέει τα λοίσθια. 

Δεν γίνεται κανένας διαχωρισμός ανάμεσα στα ιστιοπλοϊκά επαγγελματικά σκάφη με τα μηχανοκίνητα, παρά μόνο ως προς το ότι τα ιστιοπλοϊκά παραμένουν άνευ πληρώματος μέχρι τα 20 μέτρα, ενώ το όριο στα μηχανοκίνητα πέφτει στα 18 μέτρα, λες και κάποιος που μπορεί να αναλάβει την διακυβέρνηση μιας θαλαμηγού 18 μέτρων, δεν μπορεί να κάνει το ίδιο και σε μια θαλαμηγό 19 μέτρων.

Τα ιστιοπλοϊκά σκάφη από τα τέλη της δεκαετίας του 70, έχουν δημιουργήσει έναν μοχλό ανάπτυξης και προβολής όλων των νησιών της χώρας μας, ανεξάρτητα από την ένταση του ανέμου που φυσάει στην χώρα μας τα καλοκαίρια. Η χώρα μας έπρεπε να είναι ο παράδεισος της παγκόσμιας ιστιοπλοϊκής δραστηριότητας, αλλά αντί αυτού, μας ανταγωνίζονται χώρες που υπολείπονται σε φυσική ομορφιά και διαμόρφωση, ενώ η γείτονα χώρα η Τουρκία πουλάει στους πελάτες της το δικό μας προϊόν, με πολύ πιο δελεαστικό τρόπο. Προσφέρουν μαρίνες και εγκαταστάσεις, έργα υποδομής και επενδύσεις για το μέλλον, μηδενική γραφειοκρατία και απλουστευμένες διαδικασίες για τους πλοιοκτήτες και τους τουρίστες, την ώρα που εμείς τους διώχνουμε. Ένας επενδυτής που θέλει να ασχοληθεί με τον θαλάσσιο τουρισμό έχει κάθε λόγο να επενδύσει στην Τουρκία, και κανέναν για να έρθει στην χώρα μας.

Αφήστε ήσυχα τα ιστιοπλοϊκά σκάφη, απλουστεύστε τις διαδικασίες και την γραφειοκρατία, μην κάνετε τα πράγματα χειρότερα από ότι είναι ήδη. Οι ιστιοπλόοι δεν μολύνουμε το περιβάλλον,  χρησιμοποιούμε αιολοκή ενέργεια, ταξιδεύουμε σε όλες τις καιρικές συνθήκες και προσφέρουμε στις τοπικές οικονομίες, και φυσικά στην Εθνική οικονομία.

Και έρχεται ο νέος νόμος, που θα λειτουργήσει σαν την ταφόπλακα του Ελληνικού θαλάσσιου τουρισμού. Διότι είναι ένας νόμος αντιγραφή των προηγούμενων, με περισσότερη γραφειοκρατία και διαδικασίες, ενώ δεν λύνει κανένα από τα υπάρχοντα χρονίζοντα προβλήματα του κλάδου.

Θα φέρω μερικά παραδείγματα:
Σύμφωνα με τον νέο νόμο θα γίνεται ταυτοπροσωπία όλων όσων αποφάσισαν να νοικιάσουν και να επιβιβαστούν σε ένα σκάφος, παρά την προφανή παραβίαση των προσωπικών δεδομένων τους και την ταλαιπωρία των τουριστών που αφού φτάσουνε στην χώρα μας και εν συνεχεία στο λιμάνι αφετηρίας, θα αντιμετωπίσουνε ατελείωτες ουρές και επιπλέον καθυστερήσεις. Αλλά θα δεχτώ πως στον βωμό μην βρεθεί κάποιος πονηρός Έλληνας να ταξιδεύει αυτός με την οικογένεια του, ενώ έχει δηλώσει ότι επιβαίνουν στο επαγγελματικό του σκάφος κάποιοι τουρίστες, πρέπει να γίνονται περισσότεροι έλεγχοι ανεξαρτήτως κόστους. Αφού λοιπόν τα λιμεναρχεία του λιμένα αφετηρίας θα κάνουν αυτούς και ποιος ξέρει πόσους ακόμα ελέγχους, ποιος φέρει την ευθύνη εάν στον πρώτο κόλπο που θα καταπλεύσει το σκάφος αυτό δεν θα αποβιβαστούν οι «τουρίστες» και δεν θα ανέβουν στο σκάφος οι λαθρέμποροι για παράδειγμα που θα περάσουν απέναντι να φορτώσουν 50-100 λαθρομετανάστες? Ο πλοιοκτήτης? Τι προβλέπει ο νέος νόμος για το γεγονός ότι συνάδελφοι μας είναι θύματα τέτοιων καταστάσεων, και εν συνεχεία τα σκάφη τους κατάσχονται και ταλαιπωρούνται για χρόνια μέχρι να δικαιωθούνε τελικά, αλλά εν τω μεταξύ έχουν καταστραφεί οικονομικά? Αφού ο μόνος στόχος του νόμου είναι οι επονομαζόμενοι «μαϊμού» ιδιοκτήτες, δεν είναι πολύ πιο απλό να γίνονται αιφνιδιαστικοί έλεγχοι στα νησιά και στους κόλπους, όπως συμβαίνει στην Ιταλία? Όταν νοικιάζεις ένα σκάφος στην Ιταλία, δεν θεωρείς πουθενά ναυλοσύμφωνα, δεν φτιάχνεις καταστάσεις, δεν τρέχεις στα λιμεναρχεία, δεν κάνεις ταυτοπροσωπίες. Απλώς γίνονται ουσιαστικοί έλεγχοι στα λιμάνια και στους κόλπους που προσεγγίζουν τα σκάφη, και δεν τολμάει κανένας να βρεθεί παραβάτης σε έναν τέτοιον έλεγχο γιατί πέφτει βαρύς ο πέλεκυς. Εκεί οι φορολογικές και οι λιμενικές αρχές κάνουν ουσιαστικούς ελέγχους, όχι τους συλλέκτες χαρτιών και εντύπων.

Υπάρχει μεγάλη ζήτηση διεθνώς για τις λεγόμενες φλοτίλες και το cabin charter. Μεγάλα γκρουπ ανθρώπων ή μεμονωμένοι άνθρωποι πληρώνουν ένα αντίτιμο για να συμμετάσχουν μαζί με άλλους σε έναν εξαιρετικά όμορφο τρόπο διακοπών. Άραγε αυτοί που ετοιμάζουν και αυτοί που ψηφίζουν νόμους καταλαβαίνουν σε τι αναφέρομαι? Κι όμως, θα ψηφίσουν τον όποιο νόμο για τον τουρισμό! Ένας νόμος που μετράει μέρες, τόσες μέρες την πενταετία, τόσες μέρες λιγότερες εάν παλιώσει το σκάφος, τι μπορεί να κάνει για τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς που για να ανταποκριθούμε θα είμαστε παράνομοι ή στα όρια της νομιμότητας ανάλογα από ποια σκοπιά το βλέπει κάποιος? Πόσες μέρες ναύλου κάνει το leading boat μιας φλοτίλας? Τι ναυλοσύμφωνο θα κάνει ο πλοιοκτήτης σε ένα cabin charter?

Τι θα απογίνει με αυτόν το παχύ φάκελο των ναυτιλιακών εγγράφων και των πιστοποιητικών που ελέγχονται π.χ. κάθε Σάββατο που φεύγει το σκάφος από το λιμάνι, και από κάθε λιμεναρχείο των ενδιάμεσων λιμανιών, που παρόλο που δεν χρειάζεται (σύμφωνα και με αυτόν, αλλά και με τον προηγούμενο νόμο) να τρέχουμε από λιμεναρχείο σε λιμεναρχείο, τελικά αυτό συμβαίνει στην πράξη. Σε άλλες χώρες υπάρχει ένα έγγραφο, άντε δύο. Εμείς κουβαλάμε 15 με 20 έγγραφα που ελέγχονται καθημερινά, και οι πελάτες μας θα πρέπει να αντιμετωπίσουν σε κάθε λιμάνι αυτόν τον γραφειοκρατικό έλεγχο εγγράφων στα Ελληνικά που δεν ξέρουν τι σημαίνουν.

Είναι πολλά τα θέματα τέτοιου χαρακτήρα, αλλά ας μην το κουράσω άλλο προς το παρόν. Άλλωστε ο νόμος δεν έχει την παραμικρή σχέση με τουριστική ανάπτυξη, αλλά είναι ένας νόμος γιγάντωσης της γραφειοκρατίας.

Εξαίρεση, το άρθρο 20 του νέου νόμου, είναι μια θετική έκπληξη αφού αναγνωρίζει την ύπαρξη και την αναγκαιότητα ανάπτυξης ενός εναλλακτικού τρόπου διακοπών, τον αλιευτικό τουρισμό. Παρόλα αυτά, ο κλάδος αυτός δεν έχει αναπτυχθεί παγκοσμίως γιατί κάποιοι τουρίστες θέλουν να δούνε παραδοσιακά αλιευτικά όργανα, ούτε να περιηγηθούν σε εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας με ένα σκάφος, πόσο μάλλον για να πάνε με την ψαρόβαρκα ή με την τράτα στην παραδίπλα παραλία για να κολυμπήσουν. Προσπαθώ να φανταστώ τους επαγγελματίες ψαράδες που έχω κατά καιρούς συναντήσει να μιλάνε αγγλικά και να περιφέρουν τουρίστες με τα σκάφη τους! Το youtube είναι γεμάτο από βίντεο με τέτοιες μορφές τουρισμού σε όλο τον κόσμο, και αφορά μεγάλα μηχανοκίνητα σκάφη που επιδίδονται οι τουρίστες στο ψάρεμα καρχαριών, τόνων ή ξιφία με μεγάλα καλάμια, πληρώνοντας διόλου ευκαταφρόνητα ποσά. Το άρθρο αυτό είναι μια καλή αρχή, αλλά προς το παρόν δεν νομίζω ότι γίνεται να αναπτυχθεί αυτός ο κλάδος με τα υπάρχοντα αλιευτικά σκάφη και με τους παραδοσιακούς Ελληνικούς τρόπους ψαρέματος, εκτός κι αν ο στόχος του άρθρου αυτού είναι οι υπάρχοντες ψαράδες να παρουσιάζουν σαν τουρίστες τους Αιγύπτιους που συνήθως χρησιμοποιούν για εργατικό προσωπικό!

Έχω μεγάλη αμφιβολία ότι τα σχόλια μου θα ληφθούν υπ όψιν. Άλλωστε ο νόμος πρέπει σύντομα να ψηφιστεί για να αρχίσει η ονομαζόμενη περαίωση όσων έχουν χαρακτηριστεί «μαϊμού» επαγγελματίες. Οι πραγματικοί επαγγελματίες και ο πραγματικός κλάδος μας, δεν νομίζω πως απασχόλησε πραγματικά τους αρμόδιους.

Επιμέρους προτάσεις-σχόλια σε ορισμένα άρθρα:
Άρθρο 2
παράγραφος 1, εδάφιο ζζ: Εφ όσον κάποιος πλοιοκτήτης είναι μέλος κάποιου επαγγελματικού σωματείου, κατά την έκδοση της άδειας θα προσκομίζει σχετική βεβαίωση.
Σε τι αποσκοπεί η προσκόμιση αυτού του εγγράφου? Μοναδικό αποτέλεσμα αυτού, είναι τα μέλη των σωματείων να επιβαρύνονται με την προσκόμιση περισσότερων δικαιολογητικών. Σαν να τιμωρούνται επειδή είναι μέλη στο σωματείο τους.
Εάν ο σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι τα κατατόπους σωματεία να εγγράφουν μέλη και να έχουν κάποιον έλεγχο και ευθύνη για το εάν και ποιοί είναι όντως σωστοί επαγγελματίας, τότε ο περιορισμός της προσκόμισης τέτοιας βεβαίωσης μόνο στα ήδη εγγεγραμμένα μέλη των σωματείων, ακυρώνει τον σκοπό της.
Κατά την διαδικασία της ανανέωσης της άδειας (παράγραφος 2), απουσιάζει η προσκόμιση παρόμοιου δικαιολογητικού, άρα καθίσταται ακόμα πιο ανεξήγητη η προσκόμιση του στην έκδοση της αρχικής άδειας.
Παράγραφος 2, εδάφιο γ.
Η θεώρηση του ΕΕΠΣΕΠΑ από την ΔΟΥ θα δημιουργήσει τεράστιο όγκο εργασίας, χαμένες εργατοώρες, και θα συντελέσει  στην επιπλέον γιγάντωση της γραφειοκρατίας δεδομένου ότι οι πλοιοκτητικές εταιρείες υπόκεινται έτσι κι αλλιώς σε τακτικούς και έκτακτους ελέγχους από τις αρμόδιες ΔΟΥ, και δεδομένου ότι το εδάφιο ε της αυτής παραγράφου έτσι κι αλλιώς προβλέπει την προσκόμιση φορολογικής ενημερότητας του αιτούντος της ανανέωση της άδειας πλοιοκτήτη.
Φορολογικά ενήμερος πλοιοκτήτης σημαίνει πως έχει ελεγχθεί συνολικά και για τις τυπικές αλλά και για τις ουσιαστικές του υποχρεώσεις προς την ΔΟΥ.
Η μη εμπρόθεσμη απόδοση του ΦΠΑ ή η μη εμπρόθεσμη θεώρηση ενός ναυλοσυμφώνου, επισύρει σχετικά πρόστιμα και προσαυξήσεις επί του ΦΠΑ. Μετά την πληρωμή τους, ποιος ο λόγος να μην λαμβάνονται υπ όψιν τα ναυλοσύμφωνα αυτά για την ανανέωση της άδειας?
Πλοιοκτητικές εταιρείες που εκμεταλλεύονται περισσότερα του ενός σκάφη, καταθέτουν συνολική δήλωση ΦΠΑ και όχι ανά σκάφος, και μάλιστα πρώτα αφού πρώτα συμψηφιστεί ο ΦΠΑ των εξόδων. Για να μπορέσουν οι αρμόδιες ΔΟΥ να βεβαιώσουν πάνω στο ΕΕΠΣΕΠΑ έχει αποδοθεί ο ΦΠΑ των συγκεκριμένων ναύλων, θα πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο τόσο αναλυτικός έλεγχος στις εταιρείες αυτές, με αποτέλεσμα να βραχυκυκλώσουν τα πάντα.  
Παράγραφος 3, εδάφιο γ.
Στο παρελθόν έχουν συμβεί πολλά περιστατικά που για διάφορους λόγους ανακλήθηκαν επαγγελματικές άδειες, και αφού καταβλήθηκαν οι αναλογούντες φόροι κλπ, οι πλοιοκτήτες συνέχισαν την επαγγελματική τους δραστηριότητα με τα σκάφη αυτά. Γιατί να μην μπορεί ένα σκάφος να επαναχαρακτηριστεί επαγγελματικό, εφ όσον ο πλοιοκτήτης πιθανόν να θεωρήσει ότι έχει λόγους να το κάνει, και αφού θα έχει ήδη καταβάλλει τους δασμούς και τους φόρους που πιθανόν θα βαρύνεται από τον αποχαρακτηρισμό του σκάφους αυτού?
Παράγραφος 5, εδάφιο α
Σε πολλές περιπτώσεις η προθεσμία των 30 ημερών (που ίσχυε και στον προηγούμενο νόμο) έχει αποδειχτεί ανεπαρκής και έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα σε συναδέλφους. Για παράδειγμα στις περιπτώσεις που ο νέος πλοιοκτήτης επιθυμεί την μετανηολόγηση του σκάφους (που είναι χρονοβόρα διαδικασία) ή όταν το σκάφος έχει ζημιές και ο νέος ιδιοκτήτης πρόκειται να κάνει ο ίδιος τις επισκευές ή τις όποιες μετασκευές για την βελτίωση και την αναβάθμιση του, με αποτέλεσμα το σκάφος για ένα διάστημα να στερείται πιστοποιητικού ασφαλείας σε ισχύ. Προτείνω η προθεσμία να γίνει τουλάχιστον ένα τρίμηνο και όχι 30 ημέρες. Μεταβιβάσεις σκαφών γίνονται πολλές φορές εκτός της περιόδου ναύλωσης των σκαφών, όταν το πιστοποιητικό ασφαλείας πιθανόν να έχει λήξει, και το σκάφος ήδη βρίσκεται σε δεξαμενισμό προκειμένου να συντηρηθεί για την νέα περίοδο από τον νέο πλοιοκτήτη.
Παράγραφος 5, εδάφιο β.
Σε περίπτωση που στον τελικό νόμο παραμείνει η υποχρέωση του εδαφίου γ της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, τότε θα πρέπει κατά την αλλαγή πλοιοκτησίας ή του εφοπλισμού να προσκομίζεται αντίστοιχο θεωρημένο αντίγραφο του ΕΕΠΣΕΠΑ από την ΔΟΥ, ώστε η αρμόδια Υπηρεσία να αρχειοθετεί το έγγραφο αυτό στην μερίδα του πλοίου (στο μητρώο και στον ατομικό φάκελο- αρχείο του πλοίου του άρθρου 6 του παρόντος νόμου), για να χρησιμοποιηθεί για την μελλοντική ανανέωση της άδειας. Αλλιώς θα είναι πρακτικά αδύνατο στον νέο πλοιοκτήτη μετά από κάποια χρόνια, όταν θα έρθει η στιγμή της ανανέωσης της άδειας να βρίσκει τα στοιχεία αυτά.

Άρθρο 4, παράγραφος 4.
Δεν αντιλαμβάνομαι που αποσκοπεί το εδάφιο αυτό. Μόνο σε χώρες με έλλειμμα δημοκρατίας γίνονται τέτοιοι έλεγχοι, ταυτοπροσωπίες και καταγραφή ποιος κινείται και που πάει. Στην Γαλλία, στην Αγγλία και στην Ιταλία που έχω ταξιδέψει, δεν ζητήθηκε από κανέναν να καταγραφεί ποιος είμαι και που πάω. Μόνο στην Τουρκία έπρεπε να δώσω το διαβατήριο μου και να καταγραφούν τα στοιχεία μου σε αντίστοιχες καταστάσεις. Για ποιο λόγο θα πρέπει να υπάρχουν τέτοια έγγραφα και διαδικασίες? Όταν ενοικιάζεται κάποιο αυτοκίνητο, καταγράφονται οι φίλοι ή οι συγγενείς αυτού που νοικιάζει το αυτοκίνητο αυτό και που τυχόν θα επιβιβαστούν σε αυτό? Για ποιο λόγο πρέπει να καταγράφονται τα προσωπικά δεδομένα όσων ταξιδεύουν με ένα σκάφος?
Αυτή η παράγραφος θυμίζει άλλες εποχές και άλλα καθεστώτα. 

--------------------------
Αντώνης Μάγγος