Friday, June 19, 2009
εαν τολμήσουν...
... να πειράξουν τον κλάδο μας, θα βάλουμε στα σκάφη μας Τούρκικη σημαία, και θα γεμίσουμε το Αιγαίο με την σημαία αυτή, κι άντε να καταλάβουν οι ξένοι μετά, σε ποιά χώρα βρίσκονται!!!
Προβληματισμοί...
Δεν ξέρω τι να πω, τα έχω χαμένα τον τελευταίο καιρό…
Σπίτι δικό μου δεν έχω, εξοχικό δεν έχω, λεφτά για ξενοδοχεία για να πάω διακοπές με τα 5 παιδάκια μου, δεν έχω… Παλιά έκανα κάμπινγκ, αλλά με φάγανε τα οργανωμένα κάμπινγκ, μας κυνηγάγανε εμάς που κάναμε ελεύθερο, στα οργανωμένα είναι ο ένας πάνω στον άλλον, και εμένα με έπιανε μια περίεργη κλειστοφοβία, όταν έπρεπε να συνωστίζομαι με πολλούς, σε περιορισμένο χώρο…
Τελικά, αφού δεν είμαι τόσο πλούσιος όσο ο μέσος Έλληνας, που έχει σπίτι, πιθανόν εξοχικό και κάποια οικοπεδάκια αριστερά δεξιά, εγώ επέλεξα σαν τρόπο διακοπών να έχω ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, αξίας περί τις 100 χιλιάδες ευρώ, που κοιμίζει 8 άτομα σε 4 διπλές καμπίνες. Κόστισε λιγότερο από όσο έχει ένα οικόπεδο στα Λουτρά της Ωραίας Ελένης.
Ετησίως μου στοιχίζει κατά μέσο όρο γύρω στις 8 με 10 χιλιάδες ευρώ (για έξοδα συντήρησης, αντικατάστασης εξοπλισμού, ελλιμενισμού κλπ), αλλά το σκάφος μου το έχω επαγγελματικό, και όχι μόνο κερδίζω τα έξοδα αυτά από την ναύλωση του σκάφους, αλλά συνήθως βγάζω και ένα μικρό κέρδος από αυτήν την δραστηριότητα, που μου καλύπτει την χαμένη υπεραξία του σκάφους όσο παλιώνει. Πόσο στοιχίζει ένα εξοχικό, σε λογαριασμούς σε συντήρηση, σε έξοδα πήγαινε έλα, σε έπιπλα και σκεύη κλπ?
Έχοντας το σκάφος επαγγελματικό, με μηδενικό κόστος, έχω την δυνατότητα κάποια Σαββατοκύριακα και κάποιο δεκαήμερο το καλοκαίρι, να πάρω την οικογένεια μου και να κάνω διακοπές, που δεν μου στοιχίζουν τίποτα, διότι πρωινά-μεσημεριανά-βραδινά, τα τρώμε στο σκάφος, σε κάποιον απόμερο κόλπο, στην ησυχία και στην δροσιά, έχω το πλωτό εξοχικό μου όπου μου αρέσει, νάναι καλά ο Αίολος, μπορώ να γυρίσω όλη την Ελλάδα χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψω πάνω από 100 ευρώ σε πετρέλαια… Μάλιστα, ακόμα και όταν κάνω ιδιόχρηση, πληρώνω φόρους και ΦΠΑ σαν να ήμουνα πελάτης του εαυτού μου!
Δεν συζητάω το ψαρεματάκι που μου εξασφαλίζει τον ολόφρεσκο μεζέ, το μπάνιο σε πεντακάθαρα νερά, τις αστροφεγγιές που έχω απολαύσει, την απόλυτη επαφή με την φύση, τον ήλιο και την θάλασσα, και όλα αυτά τζάμπα!!!
Και όμως, όπου έχουν ακούσει ότι είμαι πλοιοκτήτης, με θεωρούν σαν πλούσιο, σαν κάποιο χαρακτήρα της Δυναστείας, σαν κάποιον που τα λεφτά τρέχουν από τα μπατζάκια του!
Πλούσιοι και προνομιούχοι θεωρούνται και όσοι νοικιάζουν σκάφη σαν το δικό μου, βλέπω πολλές φορές την ζήλεια στα μάτια των περαστικών, αλλά ακούω και πολλά σχόλια. Πόσα θέλει κάποιος (Έλληνας ή ξένος) για να μετακινηθεί σε κάποιο νησί και εν συνεχεία στις παραλίες, να νοικιάσει δωμάτια για 7-8 άτομα, και να φάνε στις ταβέρνες και στα εστιατόρια για μια εβδομάδα? Διότι με κόστος το πολύ 30-40 ευρώ κατ άτομο την ημέρα, νοικιάζεις ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, και έχεις συγχρόνως εξοχικό σπίτι, το δικό σου εστιατόριο, και το μεταφορικό μέσο που θα σε μετακινήσει σε περισσότερα νησιά, στις παραλίες, και θα απολαύσεις και την δράση της ιστιοπλοΐας, όλο το πακέτο που ακόμα και να μην το έχει ζήσει κάποιος, μπορεί να το φανταστεί με μεγάλη ευκολία.
Ακόμα κι αν δεν έχει τις γνώσεις κάποιος για να διακυβερνήσει ένα τέτοιο σκάφος, μπορεί να προσλάβει έναν σκίπερ, που θα ανεβάσει το κόστος κατά 15-20 ευρώ το άτομο την ημέρα, πράγμα όχι τόσο τραγικό. Πριν από ένα τέτοιο ταξίδι, με κόστος 350-400 ευρώ, μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα από κάποια σχολή ιστιοπλοΐας, πράγμα που αξίζει τον κόπο, διότι θα μάθει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, και θα περάσει πολύ όμορφα.
Τώρα τελευταία, διαβάζω δημοσιεύματα στις εφημερίδες για κυκλώματα σωματεμπορίας που ξέπλεναν μαύρο χρήμα από τις παράνομες δραστηριότητες τους, καθώς επίσης και ότι οργάνωναν κρουαζιέρες σεξουαλικού περιεχομένου… Επίσης διαβάζω ότι οι εγκέφαλοι του Υπουργείου Οικονομικών προσανατολίζονται να επιβάλουν τεκμήριο σε όσους νοικιάζουν τα σκάφη μας, και γενικά ότι θα αντιμετωπίζουν ανθρώπους σαν κι εμένα σαν έχοντες και κατέχοντες, σαν φοροφυγάδες, σαν απατεώνες…
Έχουνε τρελαθεί τελείως οι άνθρωποι αυτοί? Πότε έγινα «έχων και κατέχων»?
Σε μια περίοδο που τα σκάφη μας θα ήταν μια φτηνή λύση για διακοπές για πολύ περισσότερο κόσμο από αυτούς που παραδοσιακά προτιμούν αυτόν τον τρόπο διακοπών, έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία λασπώματος του κλάδου αυτού, ενώ ο τουρισμός έχει κάμψη και δυσκολευόμαστε να βγάλουμε το μεροκάματο που τόσα χρόνια βγάζαμε, προσφέροντας υπηρεσίες στον Ελληνικό Τουρισμό αφού πολλοί ξένοι έρχονται και ξανάρχονται στην πατρίδα μας και γνωρίζουν την πατρίδα μας, αφήνουν τα ωραία τους λεφτά και γίνονται οι καλύτεροι διαφημιστές της πατρίδας μας… Τώρα αυτοί έχουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, και εμείς τα παράπλευρα θύματα της.
Ούτε πλούσιοι είμαστε, ούτε απατεώνες που κάνουμε δουλειές με μαύρα χρήματα.
Κι αν υπάρχουν ανάμεσα μας ελάχιστοι τέτοιοι, ας μου πείτε σε ποιον επαγγελματικό κλάδο δεν υπάρχουν και κάποια λαμόγια ανάμεσα τους…
Ζούμε σε μια νησιωτική χώρα, ζούμε σε μια χώρα που ο τουρισμός είναι η μόνη της πετυχημένη δραστηριότητα, και ο θαλάσσιος τουρισμός είναι ένα κομμάτι αυτής της δραστηριότητας, που έχει μπει στο στόχαστρο των αρχών!!! Όλη η δραστηριότητα μας, γίνεται σε ανεπαρκείς εγκαταστάσεις, σε μαρίνες που δεν πληρούν τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις, πολεμάμε με την γραφειοκρατία και την στενοκεφαλιά, και τώρα πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες…
Εάν υπάρχει έστω και ένας σκεπτόμενος άνθρωπος, παρακαλάω να σκεφτεί πως ο θαλάσσιος τουρισμός δεν αντέχει να δέχεται όλη αυτήν την λάσπη, και όταν βασίζεται στην πλειοψηφία του σε χομπίστες όπως εγώ, είναι κρίμα να μας οδηγήσουν σε μαρασμό και σε ανυποληψία.
Αντώνης Μάγγος
Ένας πολύτεκνος πλοιοκτήτης
Σπίτι δικό μου δεν έχω, εξοχικό δεν έχω, λεφτά για ξενοδοχεία για να πάω διακοπές με τα 5 παιδάκια μου, δεν έχω… Παλιά έκανα κάμπινγκ, αλλά με φάγανε τα οργανωμένα κάμπινγκ, μας κυνηγάγανε εμάς που κάναμε ελεύθερο, στα οργανωμένα είναι ο ένας πάνω στον άλλον, και εμένα με έπιανε μια περίεργη κλειστοφοβία, όταν έπρεπε να συνωστίζομαι με πολλούς, σε περιορισμένο χώρο…
Τελικά, αφού δεν είμαι τόσο πλούσιος όσο ο μέσος Έλληνας, που έχει σπίτι, πιθανόν εξοχικό και κάποια οικοπεδάκια αριστερά δεξιά, εγώ επέλεξα σαν τρόπο διακοπών να έχω ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, αξίας περί τις 100 χιλιάδες ευρώ, που κοιμίζει 8 άτομα σε 4 διπλές καμπίνες. Κόστισε λιγότερο από όσο έχει ένα οικόπεδο στα Λουτρά της Ωραίας Ελένης.
Ετησίως μου στοιχίζει κατά μέσο όρο γύρω στις 8 με 10 χιλιάδες ευρώ (για έξοδα συντήρησης, αντικατάστασης εξοπλισμού, ελλιμενισμού κλπ), αλλά το σκάφος μου το έχω επαγγελματικό, και όχι μόνο κερδίζω τα έξοδα αυτά από την ναύλωση του σκάφους, αλλά συνήθως βγάζω και ένα μικρό κέρδος από αυτήν την δραστηριότητα, που μου καλύπτει την χαμένη υπεραξία του σκάφους όσο παλιώνει. Πόσο στοιχίζει ένα εξοχικό, σε λογαριασμούς σε συντήρηση, σε έξοδα πήγαινε έλα, σε έπιπλα και σκεύη κλπ?
Έχοντας το σκάφος επαγγελματικό, με μηδενικό κόστος, έχω την δυνατότητα κάποια Σαββατοκύριακα και κάποιο δεκαήμερο το καλοκαίρι, να πάρω την οικογένεια μου και να κάνω διακοπές, που δεν μου στοιχίζουν τίποτα, διότι πρωινά-μεσημεριανά-βραδινά, τα τρώμε στο σκάφος, σε κάποιον απόμερο κόλπο, στην ησυχία και στην δροσιά, έχω το πλωτό εξοχικό μου όπου μου αρέσει, νάναι καλά ο Αίολος, μπορώ να γυρίσω όλη την Ελλάδα χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψω πάνω από 100 ευρώ σε πετρέλαια… Μάλιστα, ακόμα και όταν κάνω ιδιόχρηση, πληρώνω φόρους και ΦΠΑ σαν να ήμουνα πελάτης του εαυτού μου!
Δεν συζητάω το ψαρεματάκι που μου εξασφαλίζει τον ολόφρεσκο μεζέ, το μπάνιο σε πεντακάθαρα νερά, τις αστροφεγγιές που έχω απολαύσει, την απόλυτη επαφή με την φύση, τον ήλιο και την θάλασσα, και όλα αυτά τζάμπα!!!
Και όμως, όπου έχουν ακούσει ότι είμαι πλοιοκτήτης, με θεωρούν σαν πλούσιο, σαν κάποιο χαρακτήρα της Δυναστείας, σαν κάποιον που τα λεφτά τρέχουν από τα μπατζάκια του!
Πλούσιοι και προνομιούχοι θεωρούνται και όσοι νοικιάζουν σκάφη σαν το δικό μου, βλέπω πολλές φορές την ζήλεια στα μάτια των περαστικών, αλλά ακούω και πολλά σχόλια. Πόσα θέλει κάποιος (Έλληνας ή ξένος) για να μετακινηθεί σε κάποιο νησί και εν συνεχεία στις παραλίες, να νοικιάσει δωμάτια για 7-8 άτομα, και να φάνε στις ταβέρνες και στα εστιατόρια για μια εβδομάδα? Διότι με κόστος το πολύ 30-40 ευρώ κατ άτομο την ημέρα, νοικιάζεις ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, και έχεις συγχρόνως εξοχικό σπίτι, το δικό σου εστιατόριο, και το μεταφορικό μέσο που θα σε μετακινήσει σε περισσότερα νησιά, στις παραλίες, και θα απολαύσεις και την δράση της ιστιοπλοΐας, όλο το πακέτο που ακόμα και να μην το έχει ζήσει κάποιος, μπορεί να το φανταστεί με μεγάλη ευκολία.
Ακόμα κι αν δεν έχει τις γνώσεις κάποιος για να διακυβερνήσει ένα τέτοιο σκάφος, μπορεί να προσλάβει έναν σκίπερ, που θα ανεβάσει το κόστος κατά 15-20 ευρώ το άτομο την ημέρα, πράγμα όχι τόσο τραγικό. Πριν από ένα τέτοιο ταξίδι, με κόστος 350-400 ευρώ, μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα από κάποια σχολή ιστιοπλοΐας, πράγμα που αξίζει τον κόπο, διότι θα μάθει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, και θα περάσει πολύ όμορφα.
Τώρα τελευταία, διαβάζω δημοσιεύματα στις εφημερίδες για κυκλώματα σωματεμπορίας που ξέπλεναν μαύρο χρήμα από τις παράνομες δραστηριότητες τους, καθώς επίσης και ότι οργάνωναν κρουαζιέρες σεξουαλικού περιεχομένου… Επίσης διαβάζω ότι οι εγκέφαλοι του Υπουργείου Οικονομικών προσανατολίζονται να επιβάλουν τεκμήριο σε όσους νοικιάζουν τα σκάφη μας, και γενικά ότι θα αντιμετωπίζουν ανθρώπους σαν κι εμένα σαν έχοντες και κατέχοντες, σαν φοροφυγάδες, σαν απατεώνες…
Έχουνε τρελαθεί τελείως οι άνθρωποι αυτοί? Πότε έγινα «έχων και κατέχων»?
Σε μια περίοδο που τα σκάφη μας θα ήταν μια φτηνή λύση για διακοπές για πολύ περισσότερο κόσμο από αυτούς που παραδοσιακά προτιμούν αυτόν τον τρόπο διακοπών, έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία λασπώματος του κλάδου αυτού, ενώ ο τουρισμός έχει κάμψη και δυσκολευόμαστε να βγάλουμε το μεροκάματο που τόσα χρόνια βγάζαμε, προσφέροντας υπηρεσίες στον Ελληνικό Τουρισμό αφού πολλοί ξένοι έρχονται και ξανάρχονται στην πατρίδα μας και γνωρίζουν την πατρίδα μας, αφήνουν τα ωραία τους λεφτά και γίνονται οι καλύτεροι διαφημιστές της πατρίδας μας… Τώρα αυτοί έχουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, και εμείς τα παράπλευρα θύματα της.
Ούτε πλούσιοι είμαστε, ούτε απατεώνες που κάνουμε δουλειές με μαύρα χρήματα.
Κι αν υπάρχουν ανάμεσα μας ελάχιστοι τέτοιοι, ας μου πείτε σε ποιον επαγγελματικό κλάδο δεν υπάρχουν και κάποια λαμόγια ανάμεσα τους…
Ζούμε σε μια νησιωτική χώρα, ζούμε σε μια χώρα που ο τουρισμός είναι η μόνη της πετυχημένη δραστηριότητα, και ο θαλάσσιος τουρισμός είναι ένα κομμάτι αυτής της δραστηριότητας, που έχει μπει στο στόχαστρο των αρχών!!! Όλη η δραστηριότητα μας, γίνεται σε ανεπαρκείς εγκαταστάσεις, σε μαρίνες που δεν πληρούν τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις, πολεμάμε με την γραφειοκρατία και την στενοκεφαλιά, και τώρα πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες…
Εάν υπάρχει έστω και ένας σκεπτόμενος άνθρωπος, παρακαλάω να σκεφτεί πως ο θαλάσσιος τουρισμός δεν αντέχει να δέχεται όλη αυτήν την λάσπη, και όταν βασίζεται στην πλειοψηφία του σε χομπίστες όπως εγώ, είναι κρίμα να μας οδηγήσουν σε μαρασμό και σε ανυποληψία.
Αντώνης Μάγγος
Ένας πολύτεκνος πλοιοκτήτης
Saturday, June 13, 2009
«Να σαλπάρουν για τα πέλαγα όλοι, χωρίς διακρίσεις».
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr
http://www.enet.gr
Εξορμήσεις στα νησιά με σκάφος προσβάσιμο
Αυτή ήταν η σκέψη και το σύνθημα με το οποίο άνοιξε ρότα για ταξίδια αναψυχής, ακόμη και για όσους μετακινούνται δύσκολα, όχι μόνο για άτομα με αναπηρίες αλλά και για ηλικιωμένους, για οικογένειες με παιδιά, για εγκύους.
Είναι η λύση για όσους επιθυμούν να συμμετέχουν σε αγώνες ιστιοπλοΐας, να κάνουν διακοπές, να κολυμπάνε σε γαλαζοπράσινα νερά και ερημικούς όρμους με πεύκα, να επισκέπτονται τα νησιά και να απολαμβάνουν τα ήσυχα ηλιοβασιλέματα.
Για τον Αντώνη Μάγγο, ιστιοπλόο από το 1976, ένα απλό (Dufour Atoll 43) 13 μέτρων «Solis invictis» του 2001 διαμορφώθηκε κατάλληλα το 2003, προκειμένου να υποδέχεται κυρίως φίλους του που είχαν την ατυχία να έχουν κάποιο κινητικό πρόβλημα και να μην μπορούν να χαρούν τη θάλασσα.
Με κατάλληλο σχεδιασμό τοποθετήθηκε προσβάσιμη ράμπα στην είσοδο από τον ντόκο, ανελκυστήρας, υπερυψωμένα πατώματα για να υπάρχει μόνο ένα επίπεδο, ειδικός γερανός για να μπορεί να ανεβαίνει και να κατεβαίνει κάποιος στο νερό της θάλασσας.
Τακτικός της παρέας που οργώνει με τον καπετάν Αντώνη τις θάλασσες είναι ο Παναγιώτης Τσίγκανος, πρόεδρος της Sailability Hellas: «Για όποιον έχει ταξιδέψει στη θάλασσα για οποιονδήποτε λόγο, θα το έχει νιώσει. Μα, ακόμα και μια μοναχική βόλτα στην άκρη κάποιου μόλου θα μπορούσε να "εξηγήσει" αυτό που θέλω να πω».
Ο ίδιος υπογραμμίζει πως η θάλασσα είναι πλανεύτρα: την ταξιδεύεις και σε ταξιδεύει. «Για κάποιον με σωματική αναπηρία η ιστιοπλοΐα είναι εξίσου μαγευτική εμπειρία. Ο Αντώνης Μάγγος προσφέρει, με τις προσαρμογές που έκανε στο κότερό του, τη δυνατότητα σε ανθρώπους με αναπηρίες να ταξιδέψουν στην ανοιχτή θάλασσα με τη συντροφιά του κύματος και του ανέμου μόνο, με ασφάλεια, για αξέχαστα ολιγόωρα ή πολυήμερα θαλασσινά ταξίδια».
Friday, June 12, 2009
νερό
Γιατί να ξοδεύουμε πόσιμο νερό, για το πλύσιμο του σκάφους αλλά και για το πλύσιμο το δικό μας?
Έτσι κι αλλιώς, δεν το πίνουμε το νερό από τα τάνκια, γιατί να μην λειτουργεί μία μονάδα αφαλάτωσης, με αποτέλεσμα το νερό που χρησιμοποιούμε στα λιμάνια και τις μαρίνες να μην είναι β διαλογής, ώστε να μην επιβαρύνουμε με την χρήση αυτή τα αποθέματα του πόσιμου νερού?
Έτσι κι αλλιώς, δεν το πίνουμε το νερό από τα τάνκια, γιατί να μην λειτουργεί μία μονάδα αφαλάτωσης, με αποτέλεσμα το νερό που χρησιμοποιούμε στα λιμάνια και τις μαρίνες να μην είναι β διαλογής, ώστε να μην επιβαρύνουμε με την χρήση αυτή τα αποθέματα του πόσιμου νερού?
Thursday, June 4, 2009
Monday, May 18, 2009
Wednesday, April 22, 2009
ο κλάδος μας πεθαίνει, κάτι πρέπει να κάνουμε...
Στην Ελλαδίτσα μας, ενοικίαση ιστιοπλοϊκού σκάφους σημαίνει ότι σε κάθε ναύλο που πραγματοποιούμε, κάποιος μεσίτης εισπράττει το 35-45% νταβατζηλίκι (σε κάποιες περιπτώσεις και το 50 ή 55%), χωρίς τιμολόγια, μαύρα και αφορολόγητα. Οι σπάνιες εξαιρέσεις που ένα μικρό μέρος της προμήθειας τιμολογείται, δεν αλλάζει την κατάσταση.
Σε κάθε περίπτωση, εκτός από τις δαπάνες συντήρησης, ασφάλισης και ελλιμενισμού, εκτός από τα λειτουργικά έξοδα (τσεκ ιν, τσεκ άουτ, καθαρισμοί, μεταφορές, κλπ), κάθε χρόνο το σκάφος χάνει ένα ποσοστό της αξίας του λόγω παλαιότητας, και όλοι όσοι ασχολούμαστε για τον άλφα ή τον βήτα λόγο με το επάγγελμα της ενοικίασης τουριστικών ιστιοπλοϊκών σκαφών, γνωρίζουμε πως στο τέλος της ημέρας, το κέρδος μας από την δραστηριότητα αυτή είναι ελάχιστο ή μηδενικό πολλές φορές.
Δεδομένου ότι τα σκάφη μετά την πάροδο 2-3 ετών θεωρούνται στην Ελλάδα παλιά, οι τιμές ενοικίασης πέφτουν καθώς και οι μέρες που μπορούν τα σκάφη να νοικιαστούν λιγοστεύουν δραματικά, ενώ το κόστος συντήρησης μεγαλώνει, η κατάσταση κάθε άλλο παρά δελεαστική είναι για να επενδύσει κάποιος στο κομμάτι αυτό του θαλάσσιου τουρισμού.
Τα πιο πάνω είναι γνωστά, και δεν χρειάζεται να αναλωθώ πιο πολύ στην ανάλυση αυτής της κατάστασης που όλοι την γνωρίζουμε…
Αναρωτιέμαι λοιπόν, εάν το υποτιθέμενο κέρδος μας (από την μη τιμολόγηση των πραγματικών μας εξόδων…) έπρεπε να φορολογηθεί, θα καθιστούσε όλη αυτήν την δραστηριότητα πολύ ζημιογόνα! Πως είναι δυνατόν στην Γαλλία, στην Ιταλία, στην Κροατία κλπ που δεν υπάρχει το ειδικό φορολογικό καθεστώς του νόμου 27/75, να υπάρχουν σκάφη προς ενοικίαση? Αυτοί πως κερδίζουν? Γιατί νοικιάζουν σκάφη? Δεδομένου ότι και οι μαρίνες είναι ακριβότερες εκεί, και κάποιες υπηρεσίες…
Μετά από συζητήσεις με Ιταλούς επιχειρηματίες, έμαθα πως… αυτοί πληρώνουν προμήθειες τάξης του 10%, που σπάνια φτάνουν στο 12,5% και ακόμα σπανιότερα στο 15% το οποίο θεωρείται οροφή! Επίσης, οι τιμές που αγοράζουν τα σκάφη είναι μικρότερες, διότι οι έμποροι παίρνουν μικρότερες προμήθειες, ενώ δεν έχουν και τα δικά μας κόστη μεταφοράς κλπ. Οι τόκοι των δανείων τους είναι μικρότεροι, και όλα μαζί, συντελούν στο να βγάζουν κέρδος οι συνάδελφοι μας στις χώρες αυτές.
Μέρος του πραγματικού κέρδους τους, καταλήγει στην Εφορία, και το υπόλοιπο στην τσέπη του πλοιοκτήτη, πράγμα που κάνει την δραστηριότητα εκεί πιο κερδοφόρα, από ότι είναι εδώ, ενώ το καθεστώς είναι αφορολόγητο (αυτοτελώς φορολογούμενο) στην χώρα μας!!!
Είναι παράδοξο, το σωματείο μας να μην κάνει τις απλές διαπιστώσεις που αναφέρω πιο πάνω, δεν καθορίζει έναν τιμοκατάλογο για τα σκάφη των μελών του, δεν καθορίζει τις μέγιστες προμήθειες που θα έπρεπε να πληρώνουμε στους μεσάζοντες, και δεν ενισχύει τις προσπάθειες να διαθέσουμε μόνοι μας τα σκάφη μας για ενοικίαση. Ο νόμος 27/75 μας έδωσε την ευχέρεια να βγάζουμε κέρδη, με σκοπό την ανάπτυξη του κλάδου, και τελικά ο μόνος κλάδος που αναπτύχτηκε, ήταν αυτός των μεσιτών!
Αλλά από την άλλη, είναι φυσικό να συμβαίνει αυτό το παράδοξο, διότι η διοίκηση του σωματείου είναι τόσα χρόνια στα χέρια μεσιτών, στα χέρια ανθρώπων που η εκμετάλλευση σκαφών δεν είναι η κύρια πηγή του εισοδήματος τους, κλπ, και όχι στα χέρια αμιγώς πλοιοκτητών. Ένας μεσίτης που είναι και πλοιοκτήτης, έχει κάθε δικαίωμα να είναι μέλος του ΣΙΤΕΣΑΠ, αλλά δεν θα έπρεπε (κατά την γνώμη μου) να διοικεί το σωματείο, διότι είναι φυσικό να μην πάρει ποτέ αποφάσεις εναντίον της κύριας του εργασίας-πηγής εισοδήματος του. Ούτε η τακτική να τα πάμε καλά με όλους, μπορεί ποτέ να οδηγήσει τον κλάδο μας σε καλύτερες ημέρες.
Έβλεπα εχθές στις ειδήσεις, ένα θέμα για τους Ισπανούς γαλακτοπαραγωγούς, που επένδυσαν όλοι μαζί στην δημιουργία αυτόματων πωλητών φρέσκου παστεριωμένου γάλατος, προς ένα ευρώ το λίτρο, αντί να το πουλάνε στους μεσάζοντες προς 36 λεπτά το λίτρο. Έτσι, και το κέρδος τους θα αυξηθεί, και ο καταναλωτής θα αγοράζει σχετικά φθηνότερο γάλα.
Οι δικοί μας γαλακτοπαραγωγοί δεν παίρνουν ούτε 15 λεπτά το λίτρο, και αντί να οργανωθούν σαν τους Ισπανούς συναδέλφους τους, χύνουν το γάλα τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας… Στην γκρίνια είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης, στα έργα όμως πάσχουμε.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Πρόσφατα αναρωτήθηκα γιατί κάποιος μεσίτης, που δεν έχει δικαίωμα να είναι μέλος του σωματείου μας, ξόδεψε χρήματα για να εμφανιστεί σαν εκπρόσωπος μιας ΝΕΠΑ, και ανεπιτυχώς εν τέλει, να ψηφίσει στις εκλογές και να ψηφιστεί στο Δ.Σ.
Ανεπιτυχώς, γιατί το Δ.Σ. που προέκυψε εξαναγκάστηκε με τις συνεχείς παραιτήσεις να οδηγηθεί σε νέες εκλογές, που θα μας οδηγήσουν σε νέα ψηφοφορία.
Είναι προφανές στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, πως ο λόγος είναι ότι τέτοιοι άνθρωποι κρατούν μεν χαμηλό προφίλ, αλλά επιμένουν να διοικούν το σωματείο μας, είναι γιατί αποσκοπούν να μην αφήσουν κανένα περιθώριο να οργανωθούμε και να βρούμε τρόπους αυτοδιάθεσης των υπηρεσιών που προσφέρουμε στους τουρίστες.
Ξέρω πως κάποιοι ενοχλούνται από αυτά που λέω ή γράφω, αλλά όσο θα έχω φωνή, θα λέω πάντα ευθαρσώς την γνώμη μου, χωρίς να διεκδικώ το αλάθητο, θα ήθελα να ακούσω επιχειρήματα, και με ευχαρίστηση θα αλλάξω την γνώμη μου, εάν πειστώ για κάτι άλλο.
Στο παρελθόν, κάποιες απόπειρες συνεργασίας συναδέλφων κατέληξαν σε αποτυχία, αλλά ο λόγος που τρώνε τις σάρκες μας όλα αυτά τα χρόνια οι μεσίτες, με υπέρογκες προμήθειες και μην αφήνοντας περιθώρια κέρδους, και οδηγώντας τον κλάδο μας σε συρρίκνωση, είναι ακριβώς αυτός, ότι δεν έχουμε βρει τρόπο συνεργασίας.
Θα ήθελα να δω το σωματείο, να πρωτοστατεί σε μια τέτοια προσπάθεια, για την εξυγίανση του κλάδου μας, αλλιώς θα είμαστε μάρτυρες του θανάτου του. Για όσο διάστημα το ειδικό φορολογικό καθεστώς θα παραμένει, κάποιοι που ξεπλένουν χρήμα, θα παραμένουν στον χώρο, και θα δημιουργούν την ψευδαίσθηση κλάδου, και όσοι κερδίζουμε χρήματα από τις υπηρεσίες που προσφέρουμε σε αυτούς ( λογιστές, συντηρητές, κλπ ), θα κερδίζουμε τα προς το ζην. Όταν θα ξυπνήσουμε απότομα από τον λήθαργο, θα καταλάβουμε το λάθος μας, αλλά θα είναι αργά. Οι μόνοι που θα επιβιώσουν, θα είναι εταιρείες (ξένες κυρίως) που έχουν επενδύσει όλα αυτά τα χρόνια στην ανεύρεση πελατών απ ευθείας, σε λογικές τιμές, και με καλή ποιότητα υπηρεσιών προς τους πελάτες τους.
Οι Ισπανοί γαλακτοπαραγωγοί μας έδειξαν τον δρόμο… Μόνο με την αυτοδιάθεση των προϊόντων ή των υπηρεσιών μας, θα έχουμε κάποιο μέλλον.
Δεν νομίζω ότι αυτό το πέτυχαν οι Ισπανοί, ο καθένας μόνος του. Συνεργάστηκαν κλαδικά, και πήραν αποφάσεις και προέβησαν σε ενέργειες, που απαιτούσαν αντιπαράθεση, και όχι χάιδεμα αυτιών ή βόλεμα...
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Έχουμε τα συκώτια να παλέψουμε για τον κλάδο μας, ή θα γκρινιάζουμε κατά μόνας γιατί φέτος η χρονιά δεν θα έχει πολλή δουλίτσα?
Θα κάνουμε κάτι για τον κλάδο μας, ή θα αρκεστούμε στην γκρίνια για την κατάσταση στην Μαρίνα Αλίμου?
Αντώνης Μάγγος
Σε κάθε περίπτωση, εκτός από τις δαπάνες συντήρησης, ασφάλισης και ελλιμενισμού, εκτός από τα λειτουργικά έξοδα (τσεκ ιν, τσεκ άουτ, καθαρισμοί, μεταφορές, κλπ), κάθε χρόνο το σκάφος χάνει ένα ποσοστό της αξίας του λόγω παλαιότητας, και όλοι όσοι ασχολούμαστε για τον άλφα ή τον βήτα λόγο με το επάγγελμα της ενοικίασης τουριστικών ιστιοπλοϊκών σκαφών, γνωρίζουμε πως στο τέλος της ημέρας, το κέρδος μας από την δραστηριότητα αυτή είναι ελάχιστο ή μηδενικό πολλές φορές.
Δεδομένου ότι τα σκάφη μετά την πάροδο 2-3 ετών θεωρούνται στην Ελλάδα παλιά, οι τιμές ενοικίασης πέφτουν καθώς και οι μέρες που μπορούν τα σκάφη να νοικιαστούν λιγοστεύουν δραματικά, ενώ το κόστος συντήρησης μεγαλώνει, η κατάσταση κάθε άλλο παρά δελεαστική είναι για να επενδύσει κάποιος στο κομμάτι αυτό του θαλάσσιου τουρισμού.
Τα πιο πάνω είναι γνωστά, και δεν χρειάζεται να αναλωθώ πιο πολύ στην ανάλυση αυτής της κατάστασης που όλοι την γνωρίζουμε…
Αναρωτιέμαι λοιπόν, εάν το υποτιθέμενο κέρδος μας (από την μη τιμολόγηση των πραγματικών μας εξόδων…) έπρεπε να φορολογηθεί, θα καθιστούσε όλη αυτήν την δραστηριότητα πολύ ζημιογόνα! Πως είναι δυνατόν στην Γαλλία, στην Ιταλία, στην Κροατία κλπ που δεν υπάρχει το ειδικό φορολογικό καθεστώς του νόμου 27/75, να υπάρχουν σκάφη προς ενοικίαση? Αυτοί πως κερδίζουν? Γιατί νοικιάζουν σκάφη? Δεδομένου ότι και οι μαρίνες είναι ακριβότερες εκεί, και κάποιες υπηρεσίες…
Μετά από συζητήσεις με Ιταλούς επιχειρηματίες, έμαθα πως… αυτοί πληρώνουν προμήθειες τάξης του 10%, που σπάνια φτάνουν στο 12,5% και ακόμα σπανιότερα στο 15% το οποίο θεωρείται οροφή! Επίσης, οι τιμές που αγοράζουν τα σκάφη είναι μικρότερες, διότι οι έμποροι παίρνουν μικρότερες προμήθειες, ενώ δεν έχουν και τα δικά μας κόστη μεταφοράς κλπ. Οι τόκοι των δανείων τους είναι μικρότεροι, και όλα μαζί, συντελούν στο να βγάζουν κέρδος οι συνάδελφοι μας στις χώρες αυτές.
Μέρος του πραγματικού κέρδους τους, καταλήγει στην Εφορία, και το υπόλοιπο στην τσέπη του πλοιοκτήτη, πράγμα που κάνει την δραστηριότητα εκεί πιο κερδοφόρα, από ότι είναι εδώ, ενώ το καθεστώς είναι αφορολόγητο (αυτοτελώς φορολογούμενο) στην χώρα μας!!!
Είναι παράδοξο, το σωματείο μας να μην κάνει τις απλές διαπιστώσεις που αναφέρω πιο πάνω, δεν καθορίζει έναν τιμοκατάλογο για τα σκάφη των μελών του, δεν καθορίζει τις μέγιστες προμήθειες που θα έπρεπε να πληρώνουμε στους μεσάζοντες, και δεν ενισχύει τις προσπάθειες να διαθέσουμε μόνοι μας τα σκάφη μας για ενοικίαση. Ο νόμος 27/75 μας έδωσε την ευχέρεια να βγάζουμε κέρδη, με σκοπό την ανάπτυξη του κλάδου, και τελικά ο μόνος κλάδος που αναπτύχτηκε, ήταν αυτός των μεσιτών!
Αλλά από την άλλη, είναι φυσικό να συμβαίνει αυτό το παράδοξο, διότι η διοίκηση του σωματείου είναι τόσα χρόνια στα χέρια μεσιτών, στα χέρια ανθρώπων που η εκμετάλλευση σκαφών δεν είναι η κύρια πηγή του εισοδήματος τους, κλπ, και όχι στα χέρια αμιγώς πλοιοκτητών. Ένας μεσίτης που είναι και πλοιοκτήτης, έχει κάθε δικαίωμα να είναι μέλος του ΣΙΤΕΣΑΠ, αλλά δεν θα έπρεπε (κατά την γνώμη μου) να διοικεί το σωματείο, διότι είναι φυσικό να μην πάρει ποτέ αποφάσεις εναντίον της κύριας του εργασίας-πηγής εισοδήματος του. Ούτε η τακτική να τα πάμε καλά με όλους, μπορεί ποτέ να οδηγήσει τον κλάδο μας σε καλύτερες ημέρες.
Έβλεπα εχθές στις ειδήσεις, ένα θέμα για τους Ισπανούς γαλακτοπαραγωγούς, που επένδυσαν όλοι μαζί στην δημιουργία αυτόματων πωλητών φρέσκου παστεριωμένου γάλατος, προς ένα ευρώ το λίτρο, αντί να το πουλάνε στους μεσάζοντες προς 36 λεπτά το λίτρο. Έτσι, και το κέρδος τους θα αυξηθεί, και ο καταναλωτής θα αγοράζει σχετικά φθηνότερο γάλα.
Οι δικοί μας γαλακτοπαραγωγοί δεν παίρνουν ούτε 15 λεπτά το λίτρο, και αντί να οργανωθούν σαν τους Ισπανούς συναδέλφους τους, χύνουν το γάλα τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας… Στην γκρίνια είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης, στα έργα όμως πάσχουμε.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Πρόσφατα αναρωτήθηκα γιατί κάποιος μεσίτης, που δεν έχει δικαίωμα να είναι μέλος του σωματείου μας, ξόδεψε χρήματα για να εμφανιστεί σαν εκπρόσωπος μιας ΝΕΠΑ, και ανεπιτυχώς εν τέλει, να ψηφίσει στις εκλογές και να ψηφιστεί στο Δ.Σ.
Ανεπιτυχώς, γιατί το Δ.Σ. που προέκυψε εξαναγκάστηκε με τις συνεχείς παραιτήσεις να οδηγηθεί σε νέες εκλογές, που θα μας οδηγήσουν σε νέα ψηφοφορία.
Είναι προφανές στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, πως ο λόγος είναι ότι τέτοιοι άνθρωποι κρατούν μεν χαμηλό προφίλ, αλλά επιμένουν να διοικούν το σωματείο μας, είναι γιατί αποσκοπούν να μην αφήσουν κανένα περιθώριο να οργανωθούμε και να βρούμε τρόπους αυτοδιάθεσης των υπηρεσιών που προσφέρουμε στους τουρίστες.
Ξέρω πως κάποιοι ενοχλούνται από αυτά που λέω ή γράφω, αλλά όσο θα έχω φωνή, θα λέω πάντα ευθαρσώς την γνώμη μου, χωρίς να διεκδικώ το αλάθητο, θα ήθελα να ακούσω επιχειρήματα, και με ευχαρίστηση θα αλλάξω την γνώμη μου, εάν πειστώ για κάτι άλλο.
Στο παρελθόν, κάποιες απόπειρες συνεργασίας συναδέλφων κατέληξαν σε αποτυχία, αλλά ο λόγος που τρώνε τις σάρκες μας όλα αυτά τα χρόνια οι μεσίτες, με υπέρογκες προμήθειες και μην αφήνοντας περιθώρια κέρδους, και οδηγώντας τον κλάδο μας σε συρρίκνωση, είναι ακριβώς αυτός, ότι δεν έχουμε βρει τρόπο συνεργασίας.
Θα ήθελα να δω το σωματείο, να πρωτοστατεί σε μια τέτοια προσπάθεια, για την εξυγίανση του κλάδου μας, αλλιώς θα είμαστε μάρτυρες του θανάτου του. Για όσο διάστημα το ειδικό φορολογικό καθεστώς θα παραμένει, κάποιοι που ξεπλένουν χρήμα, θα παραμένουν στον χώρο, και θα δημιουργούν την ψευδαίσθηση κλάδου, και όσοι κερδίζουμε χρήματα από τις υπηρεσίες που προσφέρουμε σε αυτούς ( λογιστές, συντηρητές, κλπ ), θα κερδίζουμε τα προς το ζην. Όταν θα ξυπνήσουμε απότομα από τον λήθαργο, θα καταλάβουμε το λάθος μας, αλλά θα είναι αργά. Οι μόνοι που θα επιβιώσουν, θα είναι εταιρείες (ξένες κυρίως) που έχουν επενδύσει όλα αυτά τα χρόνια στην ανεύρεση πελατών απ ευθείας, σε λογικές τιμές, και με καλή ποιότητα υπηρεσιών προς τους πελάτες τους.
Οι Ισπανοί γαλακτοπαραγωγοί μας έδειξαν τον δρόμο… Μόνο με την αυτοδιάθεση των προϊόντων ή των υπηρεσιών μας, θα έχουμε κάποιο μέλλον.
Δεν νομίζω ότι αυτό το πέτυχαν οι Ισπανοί, ο καθένας μόνος του. Συνεργάστηκαν κλαδικά, και πήραν αποφάσεις και προέβησαν σε ενέργειες, που απαιτούσαν αντιπαράθεση, και όχι χάιδεμα αυτιών ή βόλεμα...
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Έχουμε τα συκώτια να παλέψουμε για τον κλάδο μας, ή θα γκρινιάζουμε κατά μόνας γιατί φέτος η χρονιά δεν θα έχει πολλή δουλίτσα?
Θα κάνουμε κάτι για τον κλάδο μας, ή θα αρκεστούμε στην γκρίνια για την κατάσταση στην Μαρίνα Αλίμου?
Αντώνης Μάγγος
Friday, April 17, 2009
καλή Ανάσταση
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Σύντομα θα κληθούμε όλοι, να εκλέξουμε το νέο Δ.Σ. του σωματείου.
Τα γεγονότα των 2 τελευταίων εβδομάδων, έκαναν σαφές πως το σωματείο μας χρειάζεται όλους, ενωμένους και με διάθεση συνεργασίας και προσφοράς.
Η απαξίωση του σωματείου, η μη συμμετοχή μας, η αδιαφορία μας για το μοναδικό όργανο που έχουμε για να διεκδικήσουμε οτιδήποτε απασχολεί τον κλάδο μας, είχε σαν αποτέλεσμα να έχουμε μείνει λίγοι, και αυτοί που είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν τον χρόνο τους για το σωματείο, ακόμα λιγότεροι.
Εάν το σωματείο μας απαξιωθεί ή διαλυθεί, δεν θα έχει απλώς το αποτέλεσμα να μην μπορούμε να διεκδικούμε οτιδήποτε, αλλά θα έχει και την δυσάρεστη συνέπεια να κινδυνεύουν να χαθούν τα ήδη κεκτημένα. Θα ανοίξει η όρεξη σε ορισμένους να πιέσουν τον κλάδο μας ακόμα περισσότερο.
Τα μηνύματα που παίρνω από τα μέλη μας, αλλά και από όσους εδώ και χρόνια έχουν γυρίσει την πλάτη τους στο σωματείο, είναι η αγωνία τους για τις εξελίξεις, είναι ο φόβος πως εάν διαλυθούμε θα χάσουμε κάτι που τόσα χρόνια μας έχει εκπροσωπήσει επιτυχώς, και όλοι θέλουν να βάλουν το λιθαράκι τους για να βρεθούν λύσεις.
Μετά από τα μηνύματα που παίρνω, τείνω να πιστέψω πως τα γεγονότα των 2 τελευταίων εβδομάδων, λειτούργησαν σαν μοχλός πίεσης προς όλους, και θα επιτευχθεί μια πρωτοφανής συσπείρωση, σε σχέση με την εικόνα που παρουσίαζε το σωματείο τα τελευταία χρόνια, που «ξεχάστηκε» η επιτυχία του τιμολογίου της μαρίνας Αλίμου.
Όλοι είχαν εφησυχάσει, και οι περισσότεροι είχαν αδιαφορήσει για το σωματείο. Αυτό το κλίμα έχει αναστραφεί, και το γεγονός αυτό με κάνει να είμαι πολύ αισιόδοξος.
Καλώ όλους, να συμμετάσχουν στις ερχόμενες εκλογές, να δηλώσουν περισσότεροι υποψηφιότητα για να συμμετάσχουν στο νέο Δ.Σ. που θα προκύψει, να αφιερώσουν χρόνο, να καταθέσουν ιδέες, να στηρίξουν τις προσπάθειες του σωματείου, και να αφήσουμε στο παρελθόν τις εικόνες που όταν καλούσαμε τα μέλη να έρθουν για να συζητήσουμε ή για να κάνουμε κάποια δυναμική κινητοποίηση, δεν καταφέρναμε να μαζευτούμε ούτε 15 μέλη…
Ο κάθε ένας ξεχωριστά, και όλοι μαζί, να προσφέρουμε ότι μπορούμε, για να αναστηθεί το σωματείο μας. Σύντομα να ξαναγίνουμε 350 μέλη, και στο μέλλον να φτάσουμε στα 1000 μέλη και ακόμα περισσότερα.
Ο τίτλος και η καρέκλα, δεν πρέπει να είναι στόχος κανενός, χρειαζόμαστε ένα Δ.Σ. που θα κάνει έργο, θα έχει 7 δυναμικά μέλη, που θα εργάζονται για το καλό του σωματείου, με την υποστήριξη και των υπολοίπων μελών.
Σύντομα θα κληθούμε να βάλουμε σταυρούς σε κάποιους υποψήφιους, που θα ζητήσουν την ψήφο μας, για να εκλεχτούν σαν μέλη του Δ.Σ. Να σκεφτούμε καλά ποιόν και γιατί ψηφίζουμε. Μην ψηφίσουμε τον γνωστό μας, τον φίλο μας, τον κολλητό μας, αλλά να βάλουμε σταυρό σε αυτούς που πιστεύουμε πως θα εργαστούν φιλότιμα, σε αυτούς που έχουν γνώσεις και εμπειρία, και που δεν αποζητούν την προσωπική τους προβολή ή τον τίτλο.
Όλοι οι υποψήφιοι, να δεσμευτούν για την διάθεση συνεργασίας με όλους τους υπόλοιπους που θα εκλεγούν, χωρίς όρους για την θέση που θα επιλεχτούν να υπηρετήσουν στο νέο Δ.Σ.
Μια ενδεχόμενη επανάληψη της μάχης για την καρέκλα του προέδρου, που θα συνοδεύεται με προσωπικές επιθέσεις σε όσους ανταγωνίστηκαν για την θέση αυτή, για όσους δεν ψήφισαν τον τελικό επικρατήσαντα κλπ, θα οδηγήσει εκ νέου σε καταστάσεις που θα αποδείξουν ότι η κρίση που δημιουργήθηκε δεν ήταν τυχαία, αλλά τελικά έχουμε σοβαρότερα προβλήματα από αυτά που νομίζαμε.
Μεγάλη προσοχή επίσης πρέπει να δοθεί στο να μην έχουμε ξανά φαινόμενα μελών που θα ψηφίσουν ή θα ζητήσουν την ψήφο μας, ενώ δεν θα έπρεπε να είναι καν μέλη του σωματείου μας . Να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα, ώστε να μην υπάρχει θέμα ακυρότητας των επόμενων εκλογών.
Η δικιά μου επιθυμία, είναι να δω ένα Δ.Σ. που θα αποτελείται από πλοιοκτήτες που η εκμετάλλευση τουριστικών σκαφών θα είναι η κύρια τους ασχολία, και όχι άτομα που στην πραγματικότητα η ιδιότητα του πλοιοκτήτη είναι πάρεργο, και η κύρια ασχολία τους είναι η ναυλομεσιτεία. Οι ναυλομεσίτες έχουν δικό τους σωματείο, δεν είναι οι κατάλληλοι (κατά την γνώμη μου) να εκπροσωπούν τα μέλη μας. Βέβαια, εφ όσον ένας ναυλομεσίτης είναι και πλοιοκτήτης, δεν μπορούμε να τον αποκλείσουμε, ούτε θεωρώ πως θα έβλαπτε απαραίτητα, εξαρτάται από το ήθος και την προσωπικότητα του καθένα, αλλά θα ήμουνα ευτυχέστερος να δω ανθρώπους αμιγώς πλοιοκτήτες στο Δ.Σ. ή έστω να πλειοψηφούν αυτοί.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
είναι ώρα ευθύνης, και πρέπει όλοι μαζί να στηρίξουμε το σωματείο μας, να κρίνουμε ποιος θα οδηγήσει το σωματείο μας τα επόμενα χρόνια στην επίτευξη των στόχων του, στην στόχευση νέων, όσοι βάλουμε υποψηφιότητα να κριθούμε από τα μέλη για την προσφορά μας στο σωματείο, για την στάση μας, αλλά και γι αυτό που θα προσφέρουμε στο μέλλον.
Ο κάθε ένας, να πράξει κατά συνείδηση.
Καλές γιορτές σε όλους, και η Ανάσταση του Κυρίου να σηματοδοτήσει και την Ανάσταση του σωματείου μας.
Χρόνια πολλά
Σύντομα θα κληθούμε όλοι, να εκλέξουμε το νέο Δ.Σ. του σωματείου.
Τα γεγονότα των 2 τελευταίων εβδομάδων, έκαναν σαφές πως το σωματείο μας χρειάζεται όλους, ενωμένους και με διάθεση συνεργασίας και προσφοράς.
Η απαξίωση του σωματείου, η μη συμμετοχή μας, η αδιαφορία μας για το μοναδικό όργανο που έχουμε για να διεκδικήσουμε οτιδήποτε απασχολεί τον κλάδο μας, είχε σαν αποτέλεσμα να έχουμε μείνει λίγοι, και αυτοί που είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν τον χρόνο τους για το σωματείο, ακόμα λιγότεροι.
Εάν το σωματείο μας απαξιωθεί ή διαλυθεί, δεν θα έχει απλώς το αποτέλεσμα να μην μπορούμε να διεκδικούμε οτιδήποτε, αλλά θα έχει και την δυσάρεστη συνέπεια να κινδυνεύουν να χαθούν τα ήδη κεκτημένα. Θα ανοίξει η όρεξη σε ορισμένους να πιέσουν τον κλάδο μας ακόμα περισσότερο.
Τα μηνύματα που παίρνω από τα μέλη μας, αλλά και από όσους εδώ και χρόνια έχουν γυρίσει την πλάτη τους στο σωματείο, είναι η αγωνία τους για τις εξελίξεις, είναι ο φόβος πως εάν διαλυθούμε θα χάσουμε κάτι που τόσα χρόνια μας έχει εκπροσωπήσει επιτυχώς, και όλοι θέλουν να βάλουν το λιθαράκι τους για να βρεθούν λύσεις.
Μετά από τα μηνύματα που παίρνω, τείνω να πιστέψω πως τα γεγονότα των 2 τελευταίων εβδομάδων, λειτούργησαν σαν μοχλός πίεσης προς όλους, και θα επιτευχθεί μια πρωτοφανής συσπείρωση, σε σχέση με την εικόνα που παρουσίαζε το σωματείο τα τελευταία χρόνια, που «ξεχάστηκε» η επιτυχία του τιμολογίου της μαρίνας Αλίμου.
Όλοι είχαν εφησυχάσει, και οι περισσότεροι είχαν αδιαφορήσει για το σωματείο. Αυτό το κλίμα έχει αναστραφεί, και το γεγονός αυτό με κάνει να είμαι πολύ αισιόδοξος.
Καλώ όλους, να συμμετάσχουν στις ερχόμενες εκλογές, να δηλώσουν περισσότεροι υποψηφιότητα για να συμμετάσχουν στο νέο Δ.Σ. που θα προκύψει, να αφιερώσουν χρόνο, να καταθέσουν ιδέες, να στηρίξουν τις προσπάθειες του σωματείου, και να αφήσουμε στο παρελθόν τις εικόνες που όταν καλούσαμε τα μέλη να έρθουν για να συζητήσουμε ή για να κάνουμε κάποια δυναμική κινητοποίηση, δεν καταφέρναμε να μαζευτούμε ούτε 15 μέλη…
Ο κάθε ένας ξεχωριστά, και όλοι μαζί, να προσφέρουμε ότι μπορούμε, για να αναστηθεί το σωματείο μας. Σύντομα να ξαναγίνουμε 350 μέλη, και στο μέλλον να φτάσουμε στα 1000 μέλη και ακόμα περισσότερα.
Ο τίτλος και η καρέκλα, δεν πρέπει να είναι στόχος κανενός, χρειαζόμαστε ένα Δ.Σ. που θα κάνει έργο, θα έχει 7 δυναμικά μέλη, που θα εργάζονται για το καλό του σωματείου, με την υποστήριξη και των υπολοίπων μελών.
Σύντομα θα κληθούμε να βάλουμε σταυρούς σε κάποιους υποψήφιους, που θα ζητήσουν την ψήφο μας, για να εκλεχτούν σαν μέλη του Δ.Σ. Να σκεφτούμε καλά ποιόν και γιατί ψηφίζουμε. Μην ψηφίσουμε τον γνωστό μας, τον φίλο μας, τον κολλητό μας, αλλά να βάλουμε σταυρό σε αυτούς που πιστεύουμε πως θα εργαστούν φιλότιμα, σε αυτούς που έχουν γνώσεις και εμπειρία, και που δεν αποζητούν την προσωπική τους προβολή ή τον τίτλο.
Όλοι οι υποψήφιοι, να δεσμευτούν για την διάθεση συνεργασίας με όλους τους υπόλοιπους που θα εκλεγούν, χωρίς όρους για την θέση που θα επιλεχτούν να υπηρετήσουν στο νέο Δ.Σ.
Μια ενδεχόμενη επανάληψη της μάχης για την καρέκλα του προέδρου, που θα συνοδεύεται με προσωπικές επιθέσεις σε όσους ανταγωνίστηκαν για την θέση αυτή, για όσους δεν ψήφισαν τον τελικό επικρατήσαντα κλπ, θα οδηγήσει εκ νέου σε καταστάσεις που θα αποδείξουν ότι η κρίση που δημιουργήθηκε δεν ήταν τυχαία, αλλά τελικά έχουμε σοβαρότερα προβλήματα από αυτά που νομίζαμε.
Μεγάλη προσοχή επίσης πρέπει να δοθεί στο να μην έχουμε ξανά φαινόμενα μελών που θα ψηφίσουν ή θα ζητήσουν την ψήφο μας, ενώ δεν θα έπρεπε να είναι καν μέλη του σωματείου μας . Να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα, ώστε να μην υπάρχει θέμα ακυρότητας των επόμενων εκλογών.
Η δικιά μου επιθυμία, είναι να δω ένα Δ.Σ. που θα αποτελείται από πλοιοκτήτες που η εκμετάλλευση τουριστικών σκαφών θα είναι η κύρια τους ασχολία, και όχι άτομα που στην πραγματικότητα η ιδιότητα του πλοιοκτήτη είναι πάρεργο, και η κύρια ασχολία τους είναι η ναυλομεσιτεία. Οι ναυλομεσίτες έχουν δικό τους σωματείο, δεν είναι οι κατάλληλοι (κατά την γνώμη μου) να εκπροσωπούν τα μέλη μας. Βέβαια, εφ όσον ένας ναυλομεσίτης είναι και πλοιοκτήτης, δεν μπορούμε να τον αποκλείσουμε, ούτε θεωρώ πως θα έβλαπτε απαραίτητα, εξαρτάται από το ήθος και την προσωπικότητα του καθένα, αλλά θα ήμουνα ευτυχέστερος να δω ανθρώπους αμιγώς πλοιοκτήτες στο Δ.Σ. ή έστω να πλειοψηφούν αυτοί.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
είναι ώρα ευθύνης, και πρέπει όλοι μαζί να στηρίξουμε το σωματείο μας, να κρίνουμε ποιος θα οδηγήσει το σωματείο μας τα επόμενα χρόνια στην επίτευξη των στόχων του, στην στόχευση νέων, όσοι βάλουμε υποψηφιότητα να κριθούμε από τα μέλη για την προσφορά μας στο σωματείο, για την στάση μας, αλλά και γι αυτό που θα προσφέρουμε στο μέλλον.
Ο κάθε ένας, να πράξει κατά συνείδηση.
Καλές γιορτές σε όλους, και η Ανάσταση του Κυρίου να σηματοδοτήσει και την Ανάσταση του σωματείου μας.
Χρόνια πολλά
εορταστικό κουίζ
Πως λέγεται κάποιος, που ενώ είναι μεσίτης και διαχειρίζεται σκάφη κάποιων πλοιοκτητών, τους παίρνει 15 με 18 χιλιάδες ευρώ για την βασική ετήσια συντήρηση ενός καινούργιου σκάφους, ζητάει προμήθεια για τα άνευ ναύλου που θα πάνε βόλτα οι φίλοι του ιδιοκτήτη, ζητάει προμήθεια από τους απ ευθείας πελάτες του ιδιοκτήτη διότι και καλά μόνο οι μεσίτες μπορούν να συντάξουν ναυλοσύμφωνα, τους παίρνει προμήθεια άνω του 50% για έναν ναύλο ενός τριημέρου Αγίου Πνεύματος (που κάποιος του πήγε έτοιμους τους πελάτες και δεν ζήτησε και φυσικά δεν πήρε ούτε ένα ευρώ προμήθεια), συγχρόνως ξοδεύει χρήματα για να μπορέσει να το παίζει (ανεπιτυχώς) πλοιοκτήτης συμμετέχοντας παράνομα στις εκλογές του σωματείου?
Όποιος το βρει, κερδίζει την ακυρότητα των προηγούμενων εκλογών του ΣΙΤΕΣΑΠ!!!
Καλό Πάσχα σε όλους, και καλή Ανάσταση στο σωματείο μας
Αντώνης Μάγγος
ΥΓ. Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος…
Όποιος το βρει, κερδίζει την ακυρότητα των προηγούμενων εκλογών του ΣΙΤΕΣΑΠ!!!
Καλό Πάσχα σε όλους, και καλή Ανάσταση στο σωματείο μας
Αντώνης Μάγγος
ΥΓ. Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος…
Monday, March 9, 2009
8 Μαρτίου 2009
Κάτι φαίνεται να κινείται στο θέμα του sailability hellas.
Κατεβήκαμε στο λιμάνι, και επισκεφτήκαμε τα 5 access dinghies, και δρομολογήθηκε η επισκευή τους. Σε 1-2 εβδομάδες, αρχίζουμε δραστηριότητα... Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, και η αρχή φαίνεται να είναι κοντά.
Επ ευκαιρία, ρίξαμε κι έναν χαρταετό, έτσι για να το γιορτάσουμε!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)
